Шуд малики Форси боз ба таъйиди кирдигор
شد ملک فارس باز به تایید کردگار
Хуштар зи саҳни ҷинат ва хуррамтар аз баҳор
خوشتر ز صحن جنت و خرمتر از بهار
Давлат фиканд соя бар атрофи ин мақом
دولت فکند سایه بر اطراف این مقام
Иқбол кард боз бар ин мамлакати гузор
اقبال کرد باز بر این مملکت گذار
Симурғи зи ошёни анояти зи авҷи қудс
سیمرغ ز آشیان عنایت ز اوج قدس
Бикшод шоҳболи саодат бар ин диёр
بگشاد شاهبال سعادت بر این دیار
Боз омад аз нисоему алтофи эзадӣ
باز آمد از نسایم و الطاف ایزدی
Дар бӯстони даҳри гули хуррамӣ ба бор
در بوستان دهر گل خرمی به بار
Ҷонҳои ғами параст кунун гашти шодмон
جانهای غمپرست کنون گشت شادمان
Дилҳои ноумед кунун шуд умедвор
دلهای ناامید کنون شد امیدوار
Каз сояи анояти султони тоҷи бахш
کز سایهٔ عنایت سلطان تاجبخش
Шоҳи адуи шикори ҷаҳонгири комкор
شاه عدو شکار جهانگیر کامکار
Ҷамшеди аҳди хусрави гетии ҷамоли дайн
جمشید عهد خسرو گیتی جمال دین
« он беш зи офариниш ва кам зи офаридагор
«آن بیش ز آفرینش و کم ز آفریدگار
Ташриф ёфт садри вазорат ба фоли саъд
تشریف یافت صدر وزارت به فال سعد
Аз сояи мубораки махдуми номдор
از سایهٔ مبارک مخدوم نامدار
Хуршеди осмони вазорати амиди малик
خورشید آسمان وزارت عمید ملک
Он то ҳазор ҷаду падари шоҳу шаҳриёр
آن تا هزار جد و پدر شاه و شهریار
эй муштарии атийяту ноҳиди хосият
ای مشتری عطیت و ناهید خاصیت
Ваии осмони мҳобти хуршеди иқтидор
وی آسمان مهابت خورشید اقتدار
эй унсури ту зубдаи маҳсӯли коинот
ای عنصر تو زبدهٔ محصول کاینات
Ваии зоти ту натиҷаи алтофи кирдигор
وی ذات تو نتیجهٔ الطاف کردگار
Абрӣ ба гоҳи бахшишу конӣ ба гоҳи ҷӯад
ابری به گاه بخشش و کانی به گاه جود
Баҳрӣ ба гоҳи кӯшишу кӯҳии гуҳи виқор
بحری به گاه کوشش و کوهی گه وقار
Калаки ту мсръист ки ҳрдми ҳазор бор
کلک تو مسرعیست که هردم هزار بار
То малик чин битозад ва то ҳади Зангбор
تا ملک چین بتازد و تا حد زنگبار
Ин абрро ки файз ба ҳар кас ҳаме расад
این ابر را که فیض به هر کس همی رسد
Исмӣаст ӯ зи баҳри бенон ту мустаъор
اسمیست او ز بحر بنان تو مستعار
На абрро куҷо ва бенон ту аз куҷо
نه ابر را کجا و بنان تو از کجا
Кони қатрае ду бахшад ва ин дар шоҳвор
کان قطرهای دو بخشد و این در شاهوار
Шоҳо дар ин миёни ғазалӣ дарҷ мекунам
شاها در این میان غزلی درج میکنم
То бошад ин тариқаи зи доъити ёдгор
تا باشد این طریقه ز داعیت یادگار
Гули боз ҷилва кард бар атрофи ҷӯйбор
گل باز جلوه کرد بر اطراف جویبار
эй тарки нозанини ман эй ршги навбаҳор
ای ترک نازنین من ای رشگ نوبهار
Аз хонаи даври шӯ ки кунун хона дӯзахаст
از خانه دور شو که کنون خانه دوزخست
Харгоҳ соз кун ки биҳиштаст марғзор
خرگاه ساز کن که بهشتست مرغزار
Бо ғунчаи шӯи мусоҳиб ва бо ёсуман нишин
با غنچه شو مصاحب و با یاسمن نشین
Бо арғавон тараб кун ва бо лола май гусор
با ارغوان طرب کن و با لاله می گسار
Гули рез ва мутрибон бинишон анҷуман бисоз
گل ریز و مطربان بنشان انجمن بساز
ё тўқи хоҳи шираи буна чрғтў биор
یا توق خواه شیره بنه چرغتو بیار
Тарафи кулоҳ каҷ куну банд камар бабанд
طرف کلاه کج کن و بند کمر ببند
Поӣӣ бикӯб ва даст бизан коса Эй бидор
پائی بکوب و دست بزن کاسهای بدار
Нозон ба трктози фурӯи рези хӯн май
نازان به ترکتاز فرو ریز خون می
Шодони з рӯй арбада башикан сари хумор
شادان ز روی عربده بشکن سر خمار
Бар хайли дили зи турраи ҳиндӯи гшои камӣн
بر خیل دل ز طرهٔ هندو گشا کمین
Дар малики ҷон ба ғамза ҷодӯ фикан шикор
در ملک جان به غمزهٔ جادو فکن شکار
Сӯфӣу кунҷи масҷиду солусии ниҳон
صوفی و کنج مسجد و سالوسی نهان
Моу шаробу шоҳиду риндии ошкор
ما و شراب و شاهد و رندی آشکار
Ҳаргизи хаёл рӯй ту аз ҷони нмирўд
هرگز خیال روی تو از جان نمیرود
Имшаби ним з рӯй хаёли ту шармсор
امشب نیم ز روی خیال تو شرمسار
Бар хастагони ҷафоу ситам беш аз ин макун
بر خستگان جفا و ستم بیش از این مکن
Охир нигоҳ кун ба ҷафоҳои рӯзгор
آخر نگاه کن به جفاهای روزگار
Домани зи суҳбати ман бечора дар макаш
دامن ز صحبت من بیچاره در مکش
Дасти убайду домани лутфи ту зинҳор
دست عبید و دامن لطف تو زینهار
То аз фалак битобад аҷроми мстнир
تا از فلک بتابد اجرام مستنیر
То чархи тез гирд кунад бар мдри мадор
تا چرخ تیز گرد کند بر مدر مدار
Бодои вуҷӯди қудсяти эмини зи ҳодисот
بادا وجود قدسیت ایمن ز حادثات
« эй коинотро бавуҷуди ту ифтихор »
« ای کاینات را بوجود تو افتخار»