Тарки сармастам ки соғар ме гирифт

ترک سرمستم که ساغر می‌گرفت

Олимӣ дар шӯр ва дар шар ме гирифт

عالمی در شور و در شر می‌گرفت

Акси хуршеди ҷамолаш дар ҷаҳон

عکس خورشید جمالش در جهان

Шуъла мезад ҳафт кишвар ме гирифт

شعله می‌زد هفت کشور می‌گرفت

Чун сабо бар чини зулфаш май гузашт

چون صبا بر چین زلفش می‌گذشت

Бӯстон дар машк ва анбар ме гирифт

بوستان در مشک و عنبر می‌گرفت

Ҳар дамӣ аз оҳи дўдосои ман

هر دمی از آه دودآسای من

Оташӣ дар авд ва миҷмар ме гирифт

آتشی در عود و مجمر می‌گرفت

Бӯсае зу дил талаб мекард лек

بوسه‌ای زو دل طلب می‌کرد لیک

Ин сухан бо ӯ куҷо дар ме гирифт

این سخن با او کجا در می‌گرفت

Қиссаи дардаши убайд аз сӯзи дил

قصهٔ دردش عبید از سوز دل

Ҳар замон мегуфт ва аз сар ме гирифт

هر زمان می‌گفت و از سر می‌گرفت