Шӯрида кард шеваи он нозанини маро

شوریده کرد شیوهٔ آن نازنین مرا

Ишқаш халос дод зи дунёу дайни маро

عشقش خلاص داد ز دنیا و دین مرا

Ғам ҳамнишин ман шуд ва ман ҳамнишин ғам

غم همنشین من شد و من همنشین غم

То худ чҳо расад з чунин ҳамнишин маро

تا خود چها رسد ز چنین همنشین مرا

Зинсон ки оташи дили ман шуъла мезанад

زینسان که آتش دل من شعله میزند

То кӣ бисӯзад ин нафаси оташини маро

تا کی بسوزد این نفس آتشین مرا

эй дӯстони нмидҳди он зулфи биқрор

ای دوستان نمیدهد آن زلف بیقرار

То икзмони қарор буд бар замини маро

تا یکزمان قرار بود بر زمین مرا

Аз давр дидамаш хирадам гуфт давр аз ӯ

از دور دیدمش خردم گفت دور از او

Девона мекунад хиради дурбини маро

دیوانه میکند خرد دوربین مرا

Гар соя бар серум фиканд зулф ӯ дамӣ

گر سایه بر سرم فکند زلف او دمی

Хуршед банда гардаду маи хӯшаи чини маро

خورشید بنده گردد و مه خوشه‌چین مرا

То чун убайд бар сари кӯяши муҷовирам

تا چون عبید بر سر کویش مجاورم

Ҳеҷ илтифот нест ба хулди барин маро

هیچ التفات نیست به خلد برین مرا