з ман мапурс ки бар ман чаҳ ҳол ме гузарад

ز من مپرس که بر من چه حال می‌گذرد

Чу рӯзи васли туам дар хаёл ме гузарад

چو روز وصل توام در خیال می‌گذرد

Ҷаҳони баробари чашмам сиёҳ ме гардад

جهان برابر چشمم سیاه می‌گردد

Чу дар замири ман он зулф ва хол ме гузарад

چو در ضمیر من آن زلف و خال می‌گذرد

Агар ҳалок худам орзӯаст манъ макун

اگر هلاک خودم آرزوست منع مکن

Маро ки умри чунин дар малол ме гузарад

مرا که عمر چنین در ملال می‌گذرد

Хаёли меҳри ту дар чашм ҳар сеӣ сервисат

خیال مهر تو در چشم هر سهی سرویست

Ки дар ҳўолиши об зулол ме гузарад

که در حوالیش آب زلال می‌گذرد

зи буии зулфи туами рӯҳ тоза ме гардад

ز بوی زلف توام روح تازه می‌گردد

Сипедаи дам ки насим шимол ме гузарад

سپیده‌دم که نسیم شمال می‌گذرد

Ману висоли ту он фикру орзӯи ҳайҳот

من و وصال تو آن فکر و آرزو هیهات

Ки бар димоғ чаҳ фикр маҳол ме гузарад

که بر دماغ چه فکر محال می‌گذرد

Ғулому чокар рӯй чу моҳ туаст убайд

غلام و چاکر روی چو ماه توست عبید

Вазин ҳадиси басии моҳ ва сол ме гузарад

وزین حدیث بسی ماه و سال می‌گذرد