Соқио боз харобем бидиҳ ҷомӣ чанд

ساقیا باز خرابیم بده جامی چند

Пухтае чанд фурӯи рез ба мо хомӣ чанд

پخته‌ای چند فرو ریز به ما خامی چند

Сӯфӣу гӯшаи миҳробу накӯномӣу зарқ

صوفی و گوشهٔ محراب و نکونامی و زرق

Моу майхонау дардии кашу бадномӣ чанд

ما و میخانه و دردی کش و بدنامی چند

Бодаи пеши ор ки бар тарафи чаман хуш бошад

باده پیش آر که بر طرف چمن خوش باشد

Мутрибӣ чанду гулӣ чанду гули андомӣ чанд

مطربی چند و گلی چند و گل اندامی چند

Чашму лаби пеши мановар чу расад бода ба ман

چشم و لب پیش من آور چو رسد باده به من

То буд нақли марои шукру бодомӣ чанд

تا بود نقل مرا شکر و بادامی چند

Бода дар хона агар нест барои дили мо

باده در خانه اگر نیست برای دل ما

Ранҷаи шӯ то дар майхонаи бунаи гомӣ чанд

رنجه شو تا در میخانه بنه گامی چند

Дар баҳои май гулгун агарат зар набӯд

در بهای می گلگون اگرت زر نبود

Хирқаи мо ба гарав кун бустони ҷомӣ чанд

خرقهٔ ما به گرو کن بستان جامی چند

Зикри саҷҷодау тасбеҳ раҳо кун чу убайд

ذکر سجاده و تسبیح رها کن چو عبید

Нашӯй сайди бад-ӣни донаи бунаи домӣ чанд

نشوی صید بدین دانه بنه دامی چند