Боди сабои ҷайб саман баргушод

باد صبا جیب سمن برگشاد

Ғулғули булбул ба чаман дар фитод

غلغل بلبل به چمن در فتاد

Зинда кунад мурдаи сад сола ро

زنده کند مردهٔ صد ساله را

Бод чу бар гул гузарад бомдод

باد چو بر گل گذرد بامداد

Замзами мурғони схндони шинав

زمزم مرغان سخندان شنو

То накунӣ нағмаи Довӯди ёд

تا نکنی نغمهٔ داود یاد

Мавсим айшаст ғанимати шумор

موسم عیشست غنیمت شمار

Ҳарзаи мадаи умру ҷавонӣ ба бод

هرزه مده عمر و جوانی به باد

Вақт ба афсӯс нишоед гузошт

وقت به افسوس نشاید گذاشت

Ҷом май аз даст набояд ниҳод

جام می از دست نباید نهاد

То битавон хотири худ шоддор

تا بتوان خاطر خود شاددار

Нест бад-ӣни як ду нафаси эътимод

نیست بدین یک دو نفس اعتماد

Хок ҳамонаст ки бар бод дод

خاک همانست که بر باد داد

Тахти сулаймону сарири Қубод

تخت سلیمان و سریر قباد

Чарх ҳамонаст ки бар хоки рехт

چرخ همانست که بر خاک ریخت

Хӯни Сиёвушу сари киқбод

خون سیاووش و سر کیقباد

Анда дунё бигзор эй убайд

انده دنیا بگذار ای عبید

То битавон зист яке лаҳзаи шод

تا بتوان زیست یکی لحظه شاد