Ногоҳ ҳушу сабри ман он дилрабои бабрад

ناگاه هوش و صبر من آن دلربا ببرد

Чашмаш ба як киришмаи дил аз дасти мо бабрад

چشمش به یک کرشمه دل از دست ما ببرد

Бинмуд рӯй хуб ва хаҷал кард моҳ ро

بنمود روی خوب و خجل کرد ماه را

Бикшод зулфу равнақи мшги хтои бабрад

بگشاد زلف و رونق مشگ ختا ببرد

Тороҷ кард дайну дил аз дасти ошиқон

تاراج کرد دین و دل از دست عاشقان

Султони нигар ки мояи муштии гадои бабрад

سلطان نگر که مایهٔ مشتی گدا ببرد

Ҷону дилӣ ки буд маро чун ба пеш ӯ

جان و دلی که بود مرا چون به پیش او

Қадре надошт ҳеҷ надонам чаро бабрад

قدری نداشت هیچ ندانم چرا ببرد

Медод ақли дардисарии пеш аз ин кунун

میداد عقل دردسری پیش از این کنون

Ишқаш даромад аз дирами он моҷарои бабрад

عشقش درآمد از درم آن ماجرا ببرد

Савдои зулф ӯ ҳамаи кас май пазад вале

سودای زلف او همه کس می‌پزد ولی

Ин давлат аз миёнаи насими сабои бабрад

این دولت از میانه نسیم صبا ببرد

Гуфтеми ҳоли аҷзи убайд аз барои ӯ

گفتیم حال عجز عبید از برای او

Нагирифт ҳеҷ дар вайу боди ҳавои бабрад

نگرفت هیچ در وی و باد هوا ببرد