Аз дами ҷони бахши неи дилро сафойӣ ме расад

از دم جان‌بخش نی دل را صفایی می‌رسد

Рӯҳро аз нола ӯ марҳабое ме расад

روح را از نالهٔ او مرحبایی می‌رسد

Гўиё дорад зи анъомаши масеҳои баҳра Эй

گوییا دارد ز انعامش مسیحا بهره‌ای

Каз дам ӯ дардмандонро давое ме расад

کز دم او دردمندان را دوایی می‌رسد

ё магари Довӯд меҳмон мекунад арвоҳ ро

یا مگر داود مهمان می‌کند ارواح را

Каз забон ӯ ба ҳар гӯшӣ салое ме расад

کز زبان او به هر گوشی صلایی می‌رسد

Оташӣ дар сина дорад не чу бодаш май дамад

آتشی در سینه دارد نی چو بادش می‌دمد

Шуъла ӯ бар дар ҳар ошноӣ ме расад

شعلهٔ او بر در هر آشنایی می‌رسد

Бедилон бар нағма ӯҳои ва ҳўиӣ ме зананд

بیدلان بر نغمهٔ او های و هویی می‌زنند

Бенавоёнро зи соз ӯ навое ме расад

بی‌نوایان را ز ساز او نوایی می‌رسد

Наърае гар мезанад шӯридае дар бе худӣ

نعره‌ای گر می‌زند شوریده‌ای در بی‌خودی

Аз пеши ҳоле ба гӯши мо садое ме расад

از پیش حالی به گوش ما صدایی می‌رسد

Нолаи мискин убайдаст он ки зойеъ ме шавад

نالهٔ مسکین عبید است آن که ضایع می‌شود

Вар на он нолидани неи ҳам ба ҷое ме расад

ور نه آن نالیدن نی هم به جایی می‌رسد