Қиссаи дарди дилу ғуссаи шабҳои дароз

قصهٔ درد دل و غصهٔ شب‌های دراز

Сӯратӣ нест ки ҷое битавон гуфтани боз

صورتی نیست که جایی بتوان گفتن باز

Муҳаррамӣ нест ки бо ӯ ба канори орми рӯз

محرمی نیست که با او به کنار آرم روز

Мӯнисӣ нест ки бо вай ба миёни орми роз

مونسی نیست که با وی به میان آرم راز

Дар ғаму хорӣ аз онам ки надорам ғмхўор

در غم و خواری از آنم که ندارم غمخوار

Дами фурӯи баста аз онам ки надорам дмсоз

دم فرو بسته از آنم که ندارم دمساز

Худ чаҳ шомисти шақоват ки надорад анҷом

خود چه شامیست شقاوت که ندارد انجام

ё чаҳ субҳаст саодат ки надорад оғоз

یا چه صبحست سعادت که ندارد آغاز

Бе ниёзии надиҳади даҳри худоё ту бидиҳ

بی‌نیازی ندهد دهر خدایا تو بده

Созгорӣ накунад халқи худоё ту бисоз

سازگاری نکند خلق خدایا تو بساز

Аз сари лутфи дили хастаи бечораи убайд

از سر لطف دل خستهٔ بیچاره عبید

Бинавоз эй карами оми ту бечораи навоз

بنواز ای کرم عام تو بیچاره‌نواز