Замири поки он мурғи сухани соз

ضمیر پاک آن مرغ سخن ساز

Чу ин афсона кардам пешаши оғоз

چو این افسانه کردم پیشش آغاز

Шуд аз ҳоли дили пари дардами огоҳ

شد از حال دل پر دردم آگاه

Чу оташи гашт ва шуд бо боди ҳамроҳ

چو آتش گشت و شد با باد همراه

Ба хилватгоҳи он ором ҷон рафт

به خلوتگاه آن آرام جان رفت

Боситодии з ҳар чашмӣ ниҳон рафт

باستادی ز هر چشمی نهان رفت

Бова аз ҳар дарӣ афсона мегуфт

باو از هر دری افسانه میگفت

Ҳикояти хуб ва устодона мегуфт

حکایت خوب و استادانه میگفت

зи ман ҳар дами ғамӣ тақрир мекард

ز من هر دم غمی تقریر میکرد

зи дрёӣӣ наметақрир мекард

ز دریائی نمی تقریر میکرد

Чу рамзии зини ҳикоят ёд кардӣ

چو رمزی زین حکایت یاد کردی

Смнбр зон сухан фарёд кардӣ

سمنبر زان سخن فریاد کردی

Бснъти зини сухан даврӣ намӯдӣ

بصنعت زین سخن دوری نمودی

Бадви ойин мастурӣ намӯдӣ

بدو آئین مستوری نمودی