Чу бишунид ин суханро сарви озод
چو بشنید این سخن را سرو آزاد
Ҷавобаш дод к-эии фарзонаи устод
جوابش داد کای فرزانه استاد
Ман он шамъам ки сад парвона дорам
من آن شمعم که صد پروانه دارم
Куҷои пурвои ин девона дорам
کجا پروای این دیوانه دارم
Надорад судии ин афсонаи гуфтан
ندارد سودی این افسانه گفتن
Ҳадиси ончунон девонаи гуфтан
حدیث آنچنان دیوانه گفتن
Ба дасти худ касе чун мор гирад ?
به دست خود کسی چون مار گیرد ؟
Ғарибиро касе чун ёр гирад ?
غریبی را کسی چون یار گیرد ؟
Чунон шӯридае бо кас насозад
چنان شوریدهای با کس نسازد
Буд чун ӯ ки бо вай ишқ бозад
بود چون او که با وی عشق بازد
Ман ар бо ӯ биорӣ сар дар орм
من ار با او بیاری سر در آرم
Дигар пеши касон чун сар бар орм
دگر پیش کسان چون سر بر آرم
Чу нодону хаёл андеш мардӣаст
چو نادان و خیال اندیش مردیست
Маро хоҳад маҳол андеш мардӣаст
مرا خواهد محال اندیش مردیست
Касе кӯ бо чунон ошуфтаи роӣӣ
کسی کو با چنان آشفته رائی
Нишинад як замони рӯзӣ ба ҷоӣӣ
نشیند یک زمان روزی به جائی
Ҳамоно зуди душман ком гардад
همانا زود دشمن کام گردد
Миёни мардумон бадном гардад
میان مردمان بدنام گردد
Бигӯ Лутфии яке зини кӯии баргард
بگو لطفی یکی زین کوی برگرد
Чунин то чанд кӯбии оҳани сард
چنین تا چند کوبی آهن سرد
Дилат дар ъшқбозӣ нотамом аст
دلت در عشقبازی ناتمام است
Бҳл то мезанад ҷӯшӣ ки хом аст
بهل تا میزند جوشی که خام است
зи дилдорӣ ки бошад дилпазират
ز دلداری که باشد دلپذیرت
Агар албата бошад ногузират
اگر البته باشد ناگزیرت
Талаб кун ҳамчуи худ беобу рангӣ
طلب کن همچو خود بیآب و رنگی
Аз ин девонае беному нанагӣ
از این دیوانهای بینام و ننگی
Казин дар брнёиди ҳеҷ комат
کزین در برنیاید هیچ کامت
Бисӯзад ҷон дар ин савдои хомат
بسوزد جان در این سودای خامت