Дигар бори он фусуни пардози устод
دگر بار آن فسون پرداز استاد
Бар ӯ афсунӣ аз нав кард бунёд
بر او افسونی از نو کرد بنیاد
Ҷавобаш дод к-эии сарви сарафроз
جوابش داد کای سرو سرافراز
Макун зини бештар бар бедилони ноз
مکن زین بیشتر بر بیدلان ناز
Асирии кӯи таманноӣ ту дорад
اسیری کو تمنای تو دارد
Сараши пайвастаи савдоӣ ту дорад
سرش پیوسته سودای تو دارد
Чунин то чанд кӯшӣ дар ҳалокаш
چنین تا چند کوشی در هلاکش
Битарс охири зи оҳи сўзнокаш
بترس آخر ز آه سوزناکش
Баси ин бечораро дар дарди куштан
بس این بیچاره را در درد کشتن
Чароғашро ббоди сарди куштан
چراغش را بباد سرد کشتن
Бҳл то аз лабат комӣ бигирад
بهل تا از لبت کامی بگیرد
Буд кин дардаш оромӣ бигирад
بود کاین دردش آرامی بگیرد
Ман он пери куҳансолам ки дар кор
من آن پیر کهنسالم که در کار
Ҷавонон аз ман омӯзанд ҳанҷор
جوانان از من آموزند هنجار
Табиби ранҷи ранҷурони ишқам
طبیب رنج رنجوران عشقم
Давои дард бе дармони ишқам
دوای درد بیدرمان عشقم
Кунам дилдодагонро длнўозӣ
کنم دلدادگان را دلنوازی
Кунам бечорагонро чора созӣ
کنم بیچارگان را چارهسازی
Алоҷи ошиқ девона донам
علاج عاشق دیوانه دانم
Ҳазор афсун аз ин афсона донам
هزار افسون از این افسانه دانم
з ман бишинав ғанимати дони ҷавонӣ
ز من بشنو غنیمت دان جوانی
Дубора нест касро зиндагӣ
دوباره نیست کس را زندگی
Дигар бар ошиқони хеши хорӣ
دگر بر عاشقان خویش خواری
Макунгар тоқати хории надорӣ
مکن گر طاقت خواری نداری
Бад-ӣни длсўхтаҳи оташ чаҳ резӣ
بدین دلسوخته آتش چه ریزی
Раҳо кун баъд аз ин тундӣу тезӣ
رها کن بعد از این تندی و تیزی
Каз ин оташ ба ҷуз дӯдӣ набинӣ
کز این آتش به جز دودی نبینی
Пушаймони гардӣ ва сардӣ набинӣ
پشیمان گردی و سردی نبینی
Баҳории заҳмат хорӣ наярзад
بهاری زحمت خاری نیرزد
Ҳамаи дунё ба озорӣ наярзад
همه دنیا به آزاری نیرزد
Касе бо меҳрбонон кин наварзад
کسی با مهربانان کین نورزد
Хусумати каси бад-ӣн ойин наварзад
خصومت کس بدین آئین نورزد
Бад-ӣни саргаштагии мискини ҷавонӣ
بدین سرگشتگی مسکین جوانی
Ғарибии дардмандии нотавонӣ
غریبی دردمندی ناتوانی
Дили андари меҳру савдои ту баста
دل اندر مهر و سودای تو بسته
Шуда аз меҳру савдои ту хаста
شده از مهر و سودای تو خسته
Раво чун доряши маҳҷӯр кардан
روا چون داریش مهجور کردن
Бхўории зостонши давр кардан
بخواری زاستانش دور کردن
Гирифтам каз ту комӣ брнагирад
گرفتم کز تو کامی برنگیرد
Чаро бояд ки дар ҳиҷрати бимирад
چرا باید که در هجرت بمیرد
Нмигўим ки дар пешат нишинад
نمیگویم که در پیشت نشیند
Бҳл то икдм аз даврат бибинад
بهل تا یکدم از دورت ببیند
Чаҳ расмаст ин ҷафо бо ёр кардан
چه رسمست این جفا با یار کردن
Дили ёрони зи худ безор кардан
دل یاران ز خود بیزار کردن
Замонӣ бо ғарибии ҳамзабони шӯ
زمانی با غریبی همزبان شو
Дамӣ бо меҳрбонии меҳрбони шӯ
دمی با مهربانی مهربان شو
Бад-ӣни оташи дил ӯ гарм мекард
بدین آتش دل او گرم میکرد
Дамаш медоду оҳан нарм мекард
دمش میداد و آهن نرم میکرد
Майонишон муддатии ин моҷаро рафт
میانشان مدتی این ماجرا رفت
з ҳар ҷониби басӣ чун ва чаро рафт
ز هر جانب بسی چون و چرا رفت
Баҳри узрӣ ки мевирд дар кор
بهر عذری که میورد در کار
Ҷавобии минҳодши тоза дар бор
جوابی مینهادش تازه در بار
Чу бисёре аз ин маънӣ бар ӯ хонд
چو بسیاری از این معنی بر او خواند
Бути шукри лаб аз посух фурӯ монад
بت شکر لب از پاسخ فرو ماند
Бҳилти мурғ дар шаст омад охир
بحیلت مرغ در شست آمد آخر
Рамидаи боз дар даст омад охир
رمیده باز در دست آمد آخر
Бути сӯсани мизоҷ аз бади лагомӣ
بت سوسن مزاج از بد لگامی
Ба ойинӣ ки мегуяд Низомӣ
به آئینی که میگوید نظامی
« бчшмии ноз беандоза мекард
« بچشمی ناز بیاندازه میکرد
Бадӣгари чашми аҳдӣ тоза мекард »
بدیگر چشم عهدی تازه میکرد»
« итобаш гарчи мезад шиша бар санг
« عتابش گرچه میزد شیشه بر سنگ
Ақиқаш нарх мебурид дар ҷанг »
عقیقش نرخ میبرید در جنگ »