Чу бо ҳамрози худ ҳамдостон шуд

چو با همراز خود همداستان شد

Забон бикшод ва бо ӯ ҳамзабон шуд

زبان بگشاد و با او همزبان شد

Ба сад озарм гуфт эй меҳрбони ёр

به صد آزرم گفت ای مهربان یار

Бирав он хастаи длрои дили бадасти ор

برو آن خسته دلرا دل بدست آر

Ки ишқии тоза май аФрўздми дил

که عشقی تازه می‌افروزدم دل

Бар он бечорагии мисўздми дил

بر آن بیچارگی میسوزدم دل

Аз он оташ ки ӯро дар чароғ аст

از آن آتش که او را در چراغ است

Марои ҳам бештари зи он дар димоғ аст

مرا هم بیشتر ز آن در دماغ است

Гар ӯро дар рабӯд аз ишқи силӣ

گر او را در ربود از عشق سیلی

Марои ҳам сӯии он сайласт майлӣ

مرا هم سوی آن سیل است میلی

Вар ӯро аз ғами мо хастагӣ ҳост

ور او را از غم ما خستگی‌هاست

Марои ҳам сӯй ӯ дилбастагӣ ҳост

مرا هم سوی او دلبستگی‌هاست

Диламгар рост мехоҳӣ бар ӯст

دلم گر راست میخواهی بر اوست

Ки бошад кӯ нахоҳад дӯстро дӯст

که باشد کو نخواهد دوست را دوست

Агар гуҳи гоҳ нозӣ ме намудем

اگر گه گاه نازی می‌نمودم

Айёраш дар вафо ме озмудам

عیارش در وفا می‌آزمودم

Кунун бози омадам зон саркашидан

کنون باز آمدم زان سرکشیدن

Биравӣ дӯстон ханҷар кашӣдан

بروی دوستان خنجر کشیدن

зи ҷавру биўФоӣии сайри гаштам

ز جور و بیوفائی سیر گشتم

Гузашти он вази сар он даргузаштам

گذشت آن وز سر آن درگذشتم

Агар дар роҳи мо хорӣ раседаш

اگر در راه ما خاری رسیدش

зи мо бар хотир озорӣ раседаш

ز ما بر خاطر آزاری رسیدش

Ба ҳар озурданӣ ҷонӣ биёбад

به هر آزردنی جانی بیابد

Ба ҳар хорӣ гулистонӣ биёбад

به هر خاری گلستانی بیابد

зи лутф ман бихоҳаш узр бисёр

ز لطف من بخواهش عذر بسیار

Бзрмш бигӯ к-эии меҳрбони ёр

بزرمش بگو کای مهربان یار

Турогар дил ба меҳрами дрнокст

ترا گر دل به مهرم درناکست

Маро низ аз ғамат бим ҳалокаст

مرا نیز از غمت بیم هلاکست

Нмипрдозм аз шавқат ба корӣ

نمیپردازم از شوقت به کاری

Надорам дар ҷаҳони ғайр аз ту ёрӣ

ندارم در جهان غیر از تو یاری

Ба поён омад он ғамҳо ки дидӣ

به پایان آمد آن غمها که دیدی

Ба ганҷии кон талаб кардӣ раседӣ

به گنجی کان طلب کردی رسیدی

Ҳадиси васли мо фардои миндоз

حدیث وصل ما فردا مینداز

Шабистонро з номаҳрам бипардоз

شبستان را ز نامحرم بپرداز

Ҳаме биншин ва моро мунтазир бош

همی بنشین و ما را منتظر باش

Мҳли кон роз гардад пеши каси фош

مهل کان راز گردد پیش کس فاش

зи баҳри номи худ кӯшидаи беҳтар

ز بهر نام خود کوشیده بهتر

зи ҳаркаси рози худ пӯшидаи беҳтар

ز هرکس راز خود پوشیده بهتر

Нахуфт он шаби зи баси тадбир кардан

نخفت آن شب ز بس تدبیر کردن

Бар ӯ аз ҳар дарии тақрир кардан

بر او از هر دری تقریر کردن

Ҳикоят аз ман девона мегуфт

حکایت از من دیوانه میگفت

Ҳамаи шаб бо ман ин афсона мегуфт

همه شب با من این افسانه میگفت