Саҳаргоҳӣ ки боди субҳгоҳӣ
سحرگاهی که باد صبحگاهی
Бабрад аз чеҳраи гардуни сиёҳӣ
ببرد از چهرهٔ گردون سیاهی
Шафақи шингарф бар мино пароканд
شفق شنگرف بر مینا پراکند
Фалаки дурдона бар дарё пароканд
فلک دردانه بر دریا پراکند
зи машриқи шоҳи ховари теғи бардошт
ز مشرق شاه خاور تیغ برداشت
Сипоҳи Зангбори иқлӣми бгзошт
سپاه زنگبار اقلیم بگذاشت
Кулоҳ аз фарқи фарқад дар рабуданд
کلاه از فرق فرقد در ربودند
Натоқ аз бурҷи ҷавзои бргшўднд
نطاق از برج جوزا برگشودند
Дами ҷонбхши боди навбаҳорӣ
دم جانبخش باد نوبهاری
Ҷаҳон мекард пари мшги тторӣ
جهان میکرد پر مشگ تتاری
Самани гўӣии гиребон боз мекард
سمن گوئی گریبان باز میکرد
Сабо бар ғунчаи ҳрдм ноз мекард
صبا بر غنچه هردم ناز میکرد
Изори гул ба оби жола май шаст
عذار گل به آب ژاله میشست
Ба ашки абр рӯй лола май шаст
به اشک ابر روی لاله میشست
Бунафшаи ҷаъди мишкӣн шона мезад
بنفشه جعد مشکین شانه میزد
Чаковаки наъра мастона мезад
چکاوک نعرهٔ مستانه میزد
Насим аз ҷайбу домони мшкризон
نسیم از جیب و دامان مشکریزان
Чу мисатони ҳрдмии афтону хезон
چو مستان هردمی افتان و خیزان
Гуҳии ҳамроз мрзнгўш мешуд
گهی همراز مرزنگوش میشد
Гуҳӣ бо лолаи ҳам оғӯш ме шуд
گهی با لاله همآغوش میشد
Шукуфаи хандаи нок аз боди гули буи
شکوفه خنده ناک از باد گل بوی
Кушодаи сунбули сероби гесуӣ
گشاده سنبل سیراب گیسوی
Хиромон дар чамани сарви сарафроз
خرامان در چمن سرو سرافراز
зи мастии чашм наргис гашта пурноз
ز مستی چشم نرگس گشته پرناز
Чаман чун тӯтӣони пар боз карда
چمن چون طوطیان پر باز کرده
Ғизол аз нофа мшг андоз карда
غزال از نافه مشگ انداز کرده
Дирафшон аз канори кӯҳу саҳро
درفشان از کنار کوه و صحرا
Чароғи лола чун қандили тарсо
چراغ لاله چون قندیل ترسا
Сабои ҷаъди бунафша тоб медод
صبا جعد بنفشه تاب میداد
зи шабнами сабзаи ханҷар об медод
ز شبنم سبزه خنجر آب میداد
Арӯси гули иморӣ соз карда
عروس گل عماری ساز کرده
зи хӯбӣ бар раёҳин ноз карда
ز خوبی بر ریاحین ناز کرده
Саман чун шакли парвин ханда мезад
سمن چون شکل پروین خنده میزد
Шукуфа бар раёҳин ханда мезад
شکوفه بر ریاحین خنده میزد
Насими субҳдами ҷон тоза мекард
نسیم صبحدم جان تازه میکرد
Хирад медиду имон тоза мекард
خرد میدید و ایمان تازه میکرد
Раёҳин аз шароби ҳасани сармаст
ریاحین از شراب حسن سرمست
Саҳоби симгуни ршошаҳ дар даст
سحاب سیمگون رشاشه در دست
зи баси дарҳо ки брглзор мерехт
ز بس درها که برگلزار میریخت
Гулоб аз чеҳра глноз мерехт
گلاب از چهرهٔ گلناز میریخت
Санавбар чун арӯсони парниёни пӯш
صنوبر چون عروسان پرنیان پوش
Чаманро шоҳидӣ чун гул дар оғӯш
چمن را شاهدی چون گل در آغوش
Гирифтаи сари баландии пояи сарв
گرفته سر بلندی پایهٔ سرو
Хунаки оби равону сояи сарв
خنک آب روان و سایهٔ سرو
Дар ин мавсим ки гул дил ме рибоед
در این موسم که گل دل میرباید
Сабо дар боғ мӯъҷиз менамояд
صبا در باغ معجز مینماید
Ман андари кунҷи боғии бода дар сар
من اندر کنج باغی باده در سر
Гирифтаи соғарӣ бар ёди дилбар
گرفته ساغری بر یاد دلبر
Ниҳон дар гӯшае танҳо нишаста
نهان در گوشهای تنها نشسته
зи сад ҷои хори ғам дар пои шикаста
ز صد جا خار غم در پا شکسته
Хаёлӣ дар дилами маъвои гирифта
خیالی در دلم ماوا گرفته
Вази он савдои дилами саҳрои гирифта
وز آن سودا دلم صحرا گرفته
На ҳамдардӣ ки дардӣ боз гӯям
نه همدردی که دردی باز گویم
На ҳамрозӣ ки бо ӯ роз гӯям
نه همرازی که با او راز گویم
Сари андари пеш чун мисатон фиканда
سر اندر پیش چون مستان فکنده
Чу булбули нола дар бустон фиканда
چو بلبل ناله در بستان فکنده
Рухам чун лола аз баси ашги гулгун
رخم چون لاله از بس اشگ گلگون
Чу гули хунини ҷигар чун ғунчаи пурхӯн
چو گل خونین جگر چون غنچه پرخون
Ба ёд рӯй он сарви глндом
به یاد روی آن سرو گلندام
Гирифта бо гул ва бо сарви ором
گرفته با گل و با سرو آرام
Гуҳӣ бар ёди он гул мешудам маст
گهی بر یاد آن گل میشدم مست
Гуҳӣ чун сарв бар сари миздми даст
گهی چون سرو بر سر میزدم دست
Хаёлами онкии гўӣии ногаҳонӣ
خیالم آنکه گوئی ناگهانی
Буд каз васл ӯ ёбам нишоне
بود کز وصل او یابم نشانی
Дар ин ҳасрати з ҳад бигузашт сӯзам
در این حسرت ز حد بگذشت سوزم
Дар ин савдо ба поён рафт рӯзам
در این سودا به پایان رفت روزم
Шаб омад бози дил бар ғами ниҳодам
شب آمد باز دل بر غم نهادم
Зимоми дил ба даст ғусса додам
زمام دل به دست غصه دادم
ҲмигФтм дар он шаби зиндаи дорӣ
همیگفتم در آن شب زنده داری
Дар он беёрӣ ва бе ғмгсорӣ
در آن بییاری و بیغمگساری