Дар ин андешаи шабро рӯз кардам
در این اندیشه شب را روز کردم
Фаровони нола дилсӯз кардам
فراوان نالهٔ دلسوز کردم
Чу аз ҳади уфуқи ҳангоми шабгир
چو از حد افق هنگام شبگیر
Илми бФрошти хуршеди ҷаҳонгир
علم بفراشت خورشید جهانگیر
зи машриқ бар шафақ зар ме фишонданд
ز مشرق بر شفق زر میفشاندند
Ба санъати лаъл дар зар ме нишонданд
به صنعت لعل در زر مینشاندند
Чароғи толеъи шаб тира ме шуд
چراغ طالع شب تیره میشد
Сипоҳи рӯз бар шаб чира ме шуд
سپاه روز بر شب چیره میشد
Дар он соъати сухан навъе дигар шуд
در آن ساعت سخن نوعی دگر شد
Дуои субҳгоҳам коргар шуд
دعای صبحگاهم کارگر شد
зи ногуҳи пайк давлат ме давонед
ز ناگه پیک دولت میدوانید
Ба ман пайғоми дилбар май расонид
به من پیغام دلبر میرسانید
Ки дили хуши дор инак ёрат омад
که دل خوش دار اینک یارت آمد
Дигар обӣ биравӣ карт омад
دگر آبی بروی کارت آمد
Агар чаҳ муддатӣ ранҷӣ кашидӣ
اگر چه مدتی رنجی کشیدی
Брохри даст дар ганҷӣ кашидӣ
برآخر دست در گنجی کشیدی
Ғамӣ хӯрдӣ ва ғмхўорӣ гирифтӣ
غمی خوردی و غمخواری گرفتی
Дилӣ додӣ ва дилдорӣ гирифтӣ
دلی دادی و دلداری گرفتی
зи ҳиммати донае дар дом кардӣ
ز همت دانهای در دام کردی
Бад-ӣни афсуни париро ром кардӣ
بدین افسون پری را رام کردی
Нишаст он мушфиқи деринаи пешам
نشست آن مشفق دیرینه پیشم
Давои дарду марҳами сози ришам
دوای درد و مرهم ساز ریشم
Бмни пайғоми дилбар боз мегуфт
بمن پیغام دلبر باز میگفت
Ҳикоятҳои ғам пардоз мегуфт
حکایت های غم پرداز میگفت
Забон чун дар паём ёр багушӯд
زبان چون در پیام یار بگشود
Дилам хуррам шуд ва ҷонам биёсуд
دلم خرم شد و جانم بیاسود
Қадаҳ аз даст дар бустон фикандам
قدح از دست در بستان فکندم
Кулоҳ аз айш бар айвон фикандам
کلاه از عیش بر ایوان فکندم
Рамидаи бахти ман сомони пазируфт
رمیده بخت من سامان پذیرفت
Куҳан беморем дармони пазируфт
کهن بیماریم درمان پذیرفت
Гули айшам ба боғи умри бушковат
گل عیشم به باغ عمر بشکفت
Нигорам мерасед ва бахт мегуфт :
نگارم میرسید و بخت میگفت: