Дар баёни инки аз ҳар каси муқтазӣоти тинат бзҳўр ояду бозгашти ҳршиء босл худаст ва ин саодат ва он шақоватро зоҳири алслоҳ бӯдани бохароҷ аз қонӯни фалоҳ шарт нест . Балки ҷинсият ва синхият муродаст ва ҳамонаст ки Саидро боўҷ алӣин кашонад аллоҳ вале аллазӣнаи омнўои ихрҷҳми ман алзлмоти илои алнўру шқиро дар ҳазизи сҷини нишонду аллазӣнаи кФрўои аўлёӣҳми алтоғўти ихрҷўнҳми ман алнўри илои алзлмоти аўлӣки асҳоби алнори ҳам фӣҳо холдўн . Лиҳозо бо ӣнҳамаи эҳтиҷоҷ аз рӯй лҷоҷ рӯй аз ҳақ бартофтанд :
در بیان اینکه از هر کس مقتضیات طینت بظهور آید و بازگشت هرشیء باصل خودست و این سعادت و آن شقاوت را ظاهر الصلاح بودن باخراج از قانون فلاح شرط نیست. بلکه جنسیت و سنخیت مرادست و همانست که سعید را باوج علیین کشاند الله ولی الذین آمنوا یخرجهم من الظلمات الی النور و شقی را در حضیض سجین نشاند و الذین کفروا اولیائهم الطاغوت یخرجونهم من النور الی الظلمات اولئک اصحاب النار هم فیها خالدون. لهذا با اینهمه احتجاج از روی لجاج روی از حق برتافتند:
Чун чашми худои байни надорӣ , борӣ
چون چشم خدای بین نداری، باری
Хуршеди парасти шӯ ! на гӯсолаи параст
خورشید پرست شو! نه گوساله پرست
Ва бҳўои ҷоми шақоват ки куфри мутлақ сет омаданду дам аз мухолифат вале комил ки панҷа дар панҷаи ҳақ сет заданд .
و بهوای جام شقاوت که کفر مطلقست آمدند و دم از مخالفت ولی کامل که پنجه در پنجه حق ست زدند.
Пас баромади ҷом бар каф , дасти ғайб
پس برآمد جام بر کف، دست غیب
Сар бароварданд муштоқони зи ҷайб
سر برآوردند مشتاقان ز جیب
Чун магас карданд ғавғо бар сараш
چون مگس کردند غوغا بر سرش
Май рабуданд аз кафи якдигараш
میربودند از کف یکدیگرش
Аввали он май қисмат Иблис шуд
اول آن می قسمت ابلیس شد
Ки вуҷӯдаши масдар талбис шуд
که وجودش مصدر تلبیس شد
Ҷуръае ҳам зи он қадаҳ Њобил хӯрд
جرعهای هم ز آن قدح هابیل خورد
зи он сабаби хӯни дил қобил хӯрд
ز آن سبب خون دل قابیل خورد
Гашти қисмати ҷуръа ӣӣ шаддод ро
گشت قسمت جرعهیی شداد را
Ҷуръае намруди бади бунёд ро
جرعهای نمرود بد بنیاد را
Ҷуръа ӣӣ толути бади андеш ро
جرعهیی طالوت بد اندیش را
Ҷуръа ӣӣ фиръавни кофари кеш ро
جرعهیی فرعون کافر کیش را
Ҳамчунон бар ҳар гуруҳ аз ҳар қабил
همچنان بر هر گروه از هر قبیل
Он шароби ақли каш будӣ сиблат
آن شراب عقل کش بودی سبیل
Бози он май дар қадаҳи сайёл буд
باز آن می در قدح سیال بود
Ҳарчӣ мехӯрданд , моломол буд
هرچه می خوردند، مالامال بود
Бози соқии лаб ба истеҳзо гушӯд
باز ساقی لب به استهزا گشود
Гуфт расми бодаи хорӣ ин набӯд !
گفت رسم باده خواری این نبود!
Он муъаррабади хуии дарди ошоми кӯ ?
آن معربد خوی درد آشام کو؟
Бода ӣ моро , ҳарифи ҷоми кӯ ?
بادهی ما را، حریف جام کو؟
Гуфт ҳон дар эҳтиёт бода бош
گفت هان در احتیاط باده باش
Ҷомро омад ҳариф , омода бош
جام را آمد حریف، آماده باش
Ин шақоватро зи сардорон ; манам
این شقاوت را ز سرداران؛ منم
Дӯзахатро аз харидорон , манам
دوزخت را از خریداران، منم
Бо ҳусайнат , ҳам тарозуе кунам
با حسینت، هم ترازویی کنم
Дар ҳалокаш , сахт бозуе кунам
در هلاکش، سخت بازویی کنم
Хонаашро сайл бунён кун , манам
خانهاش را سیل بنیان کن، منم
Донаашро , оташи хирмани манам
دانهاش را، آتش خرمن منم
Хушк кард он чашма ӣ сайёл ро
خشک کرد آن چشمهی سیال را
Дркшиди он ҷоми моломол ро
درکشید آن جام مالامال را
Поки байнон чун ки чашм андохтанд
پاک بینان چون که چشم انداختند
Дасту соҳбдстро бишнохтанд
دست و صاحبدست را بشناختند
Дасти соқии нахустин ҷом буд
دست ساقی نخستین جام بود
Каз нахустин ҷом , дарди ошом буд
کز نخستین جام، درد آشام بود
Зикри сармастони серумро кард маст
ذکر سرمستان سرم را کرد مست
Ишқи пои афшурд ва матлаб шуд зи даст
عشق پای افشرد و مطلب شد ز دست