Боз ҳастӣ , тоқатамро тоқ кард

باز هستی، طاقتم را طاق کرد

Дафтари сабри маро ; авроқ кард

دفتر صبر مرا؛ اوراق کرد

Ёдам омад ; хилватии холии зи ғайр

یادم آمد؛ خلوتی خالی ز غیر

Перии андари садри он , ёдаши бихир

پیری اندر صدر آن، یادش بخیر

Хами сифат , софии дилу равшани замир

خم صفت، صافی دل و روشن ضمیر

Хзрўш , гмгштгонро дастгир

خضروش، گمگشتگان را دستگیر

Мари маро аз ҳоли хеши афзӯдаи ҳол

مر مرا از حال خویش افزوده حال

Хоб буд ин менадонам ё хаёл ? !

خواب بود این می ندانم یا خیال؟!

Ҳашт бар зону , сари таслими ман

هشت بر زانو، سر تسلیم من

Хост то сиррӣ . . .

خواست تا سری کند تعلیم من

Пас лаб гавҳар фишон оварад пеш

پس لب گوهر فشان آورد پیش

Пештари барадами ду гӯши ҳуши хеш

پیشتر بردم دو گوش هوش خویش

Аз дами он мқбли соҳиби назар

از دم آن مقبل صاحب نظر

Гаштам аз шӯри шаҳидон , бо хабар

گشتم از شور شهیدان، با خبر

Олимӣ дидам азин олам , бурун

عالمی دیدم ازین عالم، برون

Ошиқоне , сурхи рӯ яксар зи хӯн

عاشقانی، سرخ رو یکسر ز خون

Даст бар домони воҷиб , бар зада

دست بر دامان واجب، بر زده

Худ зи имкони хайма болотар зада

خود ز امکان خیمه بالاتر زده

Гирди он шамъи ҳудо аз ҳар канор

گرد آن شمع هدی از هر کنار

Пурзанон ва пурфишон , парвонаи вор

پرزنان و پرفشان، پروانه‌وار

Тарсам аз ин бештар , шарҳии даҳум

ترسم از این بیشتر، شرحی دهم

Тори танро , нутқ бишкофад зи ҳам

تار تن را، نطق بشکافد ز هم

зи онкӣ дар гӯши ман он волонжод

ز آنکه در گوش من آن والانژاد

Гуфт , аммо рухсати гуфтани надод

گفت، اما رخصت گفتن نداد