Дар баёни инки соҳиби ҷамолро хўднмоӣии мувофиқи ҳикмати шарти сету ишора ба таҷаллии аввал бар ваҷҳи атуму акмалу пӯшидани аъёни собитаи кисвати тааюнроу тулӯъи ишқ аз матлаъи Лоҳутӣу таҷаллӣ ба олами малакӯтӣу носутӣ - нъми моқол :
در بیان اینکه صاحبجمال را خودنمایی موافق حکمت شرطست و اشاره به تجلی اول بر وجه اَتم و اکمل و پوشیدن اعیان ثابته کسوت تعین را و طلوع عشق از مطلع لاهوتی و تجلی به عالم ملکوتی و ناسوتی- نعم ماقال:
Дар азали партави ҳасанати зи таҷаллӣ дам зад
در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد
Ишқ пайдо шуду оташ ба ҳама олам зад ( ҳофиз )
عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد (حافظ)
Бар мисдоқи ҳадиси канти кнзои мхФёи Фأҳббти ани аърФ бар мазоқи аҳл тавҳид гуяд :
بر مصداق حدیث کنت کنزاً مخفیا فأحببت ان اعرف بر مذاق اهل توحید گوید:
Кист ин пинҳони маро дар ҷону тан
کیست این پنهان مرا در جان و تن
Каз забони ман ҳаме гуяд сухан ?
کز زبان من همیگوید سخن؟
Ин ки гуяд аз лаби ман роз кист
این که گوید از لب من راز کیست
Бингаред ин соҳиб овоз кист ?
بنگرید این صاحب آواز کیست؟
Дар ман ин сон худнамое ме кунад
در من اینسان خودنمایی میکند
Иддаоӣ ошноӣ ме кунад
ادعای آشنایی میکند
Кист ин гуёу шунаво дар танам ?
کیست این گویا و شنوا در تنم؟
Боварам ёрб наёяд кин манам !
باورم یارب نیاید کاین منم!
Муттасилтар бо ҳамаи даврӣ ба ман
متصلتر با همه دوری به من
Аз нигаҳ бо чашм ва аз лаб бо сухан !
از نگه با چشم و از لب با سخن!
Хуши парешон бо маниши гФторҳост
خوش پریشان با منش گفتارهاست
Дар парешони гӯйиаш асрорҳост
در پریشانگوییاش اسرارهاست
Гуяд ӯ чун шоҳидии соҳиби ҷамол
گوید او چون شاهدی صاحبجمال
Ҳасан худ бинад ба сари ҳади камол
حسن خود بیند به سر حد کمال
Аз барои худнамоеи субҳу шом
از برای خودنمایی صبح و شام
Сари براردи гуҳи зи равзани гуҳи зи бом
سر برآرد گه ز روزن گه ز بام
Бо хаданги ғамзаи сайд дил кунад
با خدنگ غمزه صید دل کند
Дид ҳар ҷои тоирӣ бсмл кунад
دید هر جا طایری بسمل کند
Гарданӣ ҳар ҷо дар орад дар каманд
گردنی هر جا در آرد در کمند
То нагӯяд каси асиронаши каманд
تا نگوید کس اسیرانش کمند
Лоҷарами он шоҳиди болоу паст
لاجرم آن شاهد بالا و پست
Бо камоли дилрабое дар аласт
با کمال دلربایی در الست
Ҷилвааш гармӣ бозорӣ надошт
جلوهاش گرمی بازاری نداشت
Юсуфи ҳасанаш харидорӣ надошт
یوسف حسناش خریداری نداشت
Ғамзаашро қобил тирӣ набӯд
غمزهاش را قابل تیری نبود
Лоиқи пайконаш нахҷӣрӣ набӯд
لایق پیکانش نخجیری نبود
Ишвааш ҳарҷо кмндондози гашт
عشوهاش هرجا کمندانداز گشت
Гарданӣ лоиқ наомад , бозгашт
گردنی لایق نیامد، بازگشت
Мосўии ойӣнаи он рӯ шуданд
ماسوی آیینهٔ آن رو شدند
Мазҳари он талъат дилҷӯ шуданд
مظهر آن طلعت دلجو شدند
Пас ҷамоли хеш дар ойӣна дид
پس جمال خویش در آیینه دید
Рӯй зебо дид ва ишқ омад падед
روی زیبا دید و عشق آمد پدید
Муддатии он ишқ беному нишон
مدتی آن عشق بی نام و نشان
Бади муъаллақ дар фазои бекарон
بُد معلق در فضای بیکران
Дилнишини хеш мأўоиӣ надошт
دلنشین خویش مأوایی نداشت
То дарав манзил кунад ҷое надошт
تا درو منزل کند جایی نداشت
Баҳри манзил беқарорӣ соз кард
بهر منزل بیقراری ساز کرد
Толибони хешро овоз кард
طالبان خویش را آواز کرد
Чун ки яксар толибонро ҷамъи сохт
چونکه یکسر طالبان را جمع ساخت
Ҷумларо парвона , худро шамъи сохт
جمله را پروانه، خود را شمع ساخت
Ҷилва Эй кард аз ямин ва аз ясор
جلوهای کرد از یمین و از یسار
Дӯзахӣ ва ҷаннатӣ кард ошкор
دوزخی و جنتی کرد آشکار
Ҷаннатии хотрнўоз ва дил фурӯз
جنتی خاطرنواز و دلفروز
Дӯзахии душмани гудозу ғайрисӯз
دوزخی دشمنگداز و غیرسوز