Сиррии андари гӯш ҳар як , боз гуфт

سری اندر گوش هر یک، باز گفت

Боз гуфт ин розро бояд наҳуфт

باز گفت این راز را باید نهفت

Бо мухолиф , пардаи дигргўни занед

با مخالف، پرده دیگرگون زنید

Бо мунофиқ , наълро воруни занед

با منافق، نعل را وارون زنید

Хуш бибинед аз ясор ва аз ямин

خوش ببینید از یسار و از یمین

зи онкии дздоннд , моро дар камӣн

ز آنکه دزدانند، ما را در کمین

Бехабар , зин раҳ нагардад то хабар

بی خبر، زین ره نگردد تا خبر

эй рафиқон , по наед оҳиста тар

ای رفیقان، پا نهید آهسته‌تر

Пои моро , не асар бошад на ҷой

پای ما را، نی اثر باشد نه جای

Ҳар ки нақш пой дорад , гӯ меЭй

هر که نقش پای دارد، گو میای

Каси мабодои раҳи бад-ӣни мастии барад

کس مبادا ره بدین مستی برد

Паии бад-ӣни матлаб , ба трдстии барад

پی بدین مطلب، به تردستی برد

Дар каф номаҳрам уфтад , рози мо

در کف نامحرم افتد، راز ما

Башнавад гӯши харон , овози мо

بشنود گوش خران، آواز ما

Рози ориф , дар лаби оми аўФтд

راز عارف، در لب عام اوفتد

Ташти аҳли маънӣ аз боми аўФтд

طشت اهل معنی از بام اوفتد

Орифонро қисса бо омӣ кашад

عارفان را قصه با عامی کشد

Кори аҳли дил ба бадномӣ кашад

کار اهل دل به بدنامی کشد

Ин васият кард бо асҳоби хеш

این وصیت کرد با اصحاب خویش

То ба куллӣ парда баргирад зи пеш

تا به کلی پرده برگیرد ز پیش

Гуфташон к-эии сархушон май параст

گفتشان کای سرخوشان می‌پرست

Хӯрда май ; аз ҷоми соқии аласт

خورده می؛ از جام ساقی الست

Инак он соғар ба кафи соқии манам

اینک آن ساغر به کف ساقی منم

Ҷумлаи ашёи фонӣ ва , боқии манам

جمله اشیا فانی و، باقی منم

Дар фанои ман шумо ҳам боқӣ ӣед

در فنای من شما هم باقی‌یید

Муждае мисатон ки маст соқӣ ӣед

مژده ای مستان که مست ساقی‌یید