Дар баёни инки чун солик аз дар иродат даромаду дасти талаб бар домани аноят пер зад , нафаси кофари бънонгирии хезад ва ҳар лаҳзаи фитна ӣӣ ҳавлноки барангезад агар соликро дил наларзеду саботу таҳаммули варзед ва аз дар муроқибаи даромада аз ботини пер истимдод намӯд , он мухолифат ба мроФқт ва он мнозът ба мувофиқат табдил гардад ва аз онҷост ки орифи раббонӣу мФлқи Ширвонӣ , ҷаноби ҳакими хоқонӣ , қудси сира , дар масъала ӣ нафас фармоед :

در بیان اینکه چون سالک از در ارادت درآمد و دست طلب بر دامن عنایت پیر زد، نفس کافر بعنانگیری خیزد و هر لحظه فتنه‌یی هولناک برانگیزد اگر سالک را دل نلرزید و ثبات و تحمل ورزید و از در مراقبه درآمده از باطن پیر استمداد نمود، آن مخالفت به مرافقت و آن منازعت به موافقت تبدیل گردد و از آنجاست که عارف ربانی و مفلق شیروانی، جناب حکیم خاقانی، قدس سره، در مسأله‌ی نفس فرماید:

Дар аввал , нафас чун занбӯри кофари доштами лекин

در اول، نفس چون زنبور کافر داشتم لیکن

Дар охир ёфтам чун шоҳи занбӯрони мусулмонаш

در آخر یافتم چون شاه زنبوران مسلمانش

Дар ӣнҷои ориф , ънонгирӣу далерии ҳазрати ҳурро бидон масъала ки иборат азнФс кофараст аз бадви амри солик , таъвил май намояд чаҳ бмдди ҳазрати комилу партави он анояти шомил , он куфри маҳз боямон сарф мубаддил омад .

در اینجا عارف، عنانگیری و دلیری حضرت حر را بدان مسأله که عبارت ازنفس کافرست از بدو امر سالک، تأویل می‌نماید چه بمدد حضرت کامل و پرتو آن عنایت شامل، آن کفر محض بایمان صرف مبدل آمد.

Дӯш гуфтам бо ҳарифӣ бо хабар

دوش گفتم با حریفی با خبر

Кандарин матлаби марои шӯ ; роҳбар

کاندرین مطلب مرا شو؛ راهبر

Душмании ҳуру базли ҷон чаҳ буд ?

دشمنی حر و بذل جان چه بود؟

Аввали он куфри охири ин имон чаҳ буд ?

اول آن کفر آخر این ایمان چه بود؟

Аввали он сон , кофари мутлақ шудан

اول آن سان، کافر مطلق شدن

Сади роҳи авлиёии ҳақ шудан

سد راه اولیای حق شدن

Охир аз куфр омадани якбораи боз

آخر از کفر آمدن یکباره باز

Ҷону сар дар роҳи ҳақ кардан , ниёз

جان و سر در راه حق کردن، نیاز

Гуфт ӣнҷои нукта ӣӣ ҳаст эй хабир

گفت اینجا نکته‌یی هست ای خبیر

Зад чу солики даст бар домони пер

زد چو سالک دست بر دامان پیر

Хост то раҳрав шавад андари тариқ

خواست تا رهرو شود اندر طریق

Ҳамқадам гардад брҳмонии Фриқ

همقدم گردد برحمانی فریق

Нафаси кофари дил , чу ёбад огаҳӣ

نفس کافر دل، چو یابد آگهی

Муштаал гардад з рӯй гмрҳӣ

مشتعل گردد ز روی گمرهی

Орад аз ҳирсу ҳавас , хайлу сипоҳ

آرد از حرص و هوس، خیل و سپاه

Роҳравро сахт гардад сади роҳ

راهرو را سخت گردد سد راه

Монеъи ҳаргуна тадбираш шавад

مانع هرگونه تدبیرش شود

Рўнҳд ҳар сӯ , ънонгирш шавад

رونهد هر سو، عنانگیرش شود

Талх созад оби ширинаши бком

تلخ سازد آب شیرینش بکام

Гом нагузорад ки бар дорад згом

گام نگذارد که بر دارد زگام

Гар гурезони гашт , солик нест ӯ

گر گریزان گشت، سالک نیست او

Дар мҳолк , ғайр ҳолк нест ӯ

در مهالک، غیر هالک نیست او

Вари фишурд аз ҳиммат ӯ пои сабот

ور فشرد از همت او پای ثبات

Монад барҷо , бар таманнои наҷот

ماند برجا، بر تمنای نجات

Перро аз ботин истимдод кард

پیر را از باطن استمداد کرد

Ботини пери раҳаш , имдод кард

باطن پیر رهش، امداد کرد

Он Аннангир аз вафо , ёраш шавад

آن عنانگیر از وفا، یارش شود

Ҳамдаму ҳамроҳ ва ҳамкораш шавад

همدم و همراه و همکارش شود

зи он сабаб гуфт он ҳакими Ширвон

ز آن سبب گفت آن حکیم شیروان

Раҳи шиноси қирвон то қирвон

ره شناس قیروان تا قیروان

Нафас дидам бад чу занбӯрони нахуст

نفس دیدم بد چو زنبوران نخست

Ва охираш чун шоҳи занбӯрон , дуруст

و آخرش چون شاه زنبوران، درست

Аввалаш аз кофарӣ рӯ тофтам

اولش از کافری رو تافتم

Охираши айн мусулмон ёфтам

آخرش عین مسلمان یافتم

Ин баёнам аз сар тамсил кард

این بیانم از سر تمثیل کرد

Нафасро бар нафаси ҳур , таъвил кард

نفس را بر نفس حر، تأویل کرد

Коўл аз ҳар кофарӣ , куфраш фузуд

کاول از هر کافری، کفرش فزود

Охир ӯ , аз ҳар мусулмон , беш буд

آخر او، از هر مسلمان، بیش بود