Мастӣ диҳад зиёрати хоки ҷам эй аҷаб

مستی دهد زیارت خاک جم ای عجب

Гӯйӣ ҳануз , зери лаҳад ҷом ме кашад

گویی هنوز، زیر لحد جام می‌کشد

Вақте аз донанда ӣӣ кардам савол

وقتی از داننده‌یی کردم سؤال

Ки маро огаҳ кун эй донои ҳол

که مرا آگه کن ای دانای حال

Бо ҳамаи саъйӣ ки дар рафтан намӯд

با همه سعیی که در رفتن نمود

Раҷъати Акбари зи майдон аз чаҳ буд ?

رجعت اکبر ز میدان از چه بود؟

Инки мигўинд : буд аз баҳри об

اینکه میگویند: بود از بهر آب

Шавқ об оварад ӯро сӯии боб

شوق آب آورد او را سوی باب

Худ ҳаме дид инки Тифлон аз аташ

خود همی دید اینکه طفلان از عطش

Ҳар яке дар гӯша ӣӣ бинмуда ғаш

هر یکی در گوشه‌یی بنموده غش

Теғи зери дасту зери по , уқоб

تیغ زیر دست و زیر پا، عقاب

Мўҷзни шаташ ба пеши рӯ , зи об

موجزن شطش به پیش رو، ز آب

Боядаш рӯи оўридни сӯии шат

بایدش رو آوریدن سوی شط

Хеши родри шат дарафкандан чу бт

خویش رادر شط درافکندن چو بط

Гар дарин розӣаст эй донои роз

گر درین رازیست ای دانای راز

Домани ин розро мекун фароз

دامن این راز را میکن فراز

Гуфт : чун ҷамшеди нақш ҷом зад

گفت: چون جمشید نقش جام زد

Пас салои брхили дард ошом зад

پس صلا برخیل درد آشام زد

Ҳафт хати онҷои маро тартиб дод

هفت خط آنجا مرا ترتیب داد

Ҳар якеро гӯнаи гавани номии ниҳод

هر یکی را گونه گون نامی نهاد

Пас намӯд аз рӯй ҳикмат , ихтиёр

پس نمود از روی حکمت، اختیار

Соқии донанда ӣӣ комили айёр

ساقی داننده‌یی کامل عیار

Дар кафши меъёри ваҷду ибтиҳоҷ

در کفش معیار وجد و ابتهاج

Бодаи хоронро шносои мизоҷ

باده خواران را شناسای مزاج

Маҷлисӣ орост монанди биҳишт

مجلسی آراست مانند بهشت

Вндрўи тартибу қонӯнии биҳишт

وندرو ترتیب و قانونی بهشت

Ҷамъ дар ӯ , кеҳтару меҳтари ҳама

جمع در او، کهتر و مهتر همه

Бархати соқии ниҳода , сари ҳама

برخط ساقی نهاده، سر همه

Ҷомро чун соқӣ оварадӣ бадӯр

جام را چون ساقی آوردی بدور

Аз Фрўдинаҳи хаташ то хати ҷавр

از فرودینه خطش تا خط جور

Ҳечкасро ҷои таън ва диқ набӯд

هیچکس را جای طعن و دق نبود

Аз хат ӯ саркашидан , ҳақ набӯд

از خط او سرکشیدن، حق نبود

Оре аз қисмат намебояд гурехт

آری از قسمت نمی‌باید گریخت

Айни алтофи сети соқӣ ҳарчӣ рехт

عین الطاف‌ست ساقی هرچه ریخت

Вари якеро ҳол дигргўн шудӣ

ور یکی را حال دیگرگون شدی

Ихтилофи андари мизоҷ афзӯн шудӣ

اختلاف اندر مزاج افزون شدی

Ҷустӣ аз он дори ъушрати инҳироф

جستی از آن دار عشرت انحراف

Дигараш рухсат набӯдӣ инсироф

دیگرش رخصت نبودی انصراف

Вари яке зи онон , мърбдхўшдӣ

ور یکی ز آنان، معربدخوشدی

Аз сари мастӣ , парешони гўшдӣ

از سر مستی، پریشان گوشدی

Аз тариқи ақл , ҳаштӣ пои бурун

از طریق عقل، هشتی پا برون

Ҳамраҳе кардӣ зи мастӣ бо ҷунун

همرهی کردی ز مستی با جنون

Лоҷарами сад гӯнаи шарму инфеъол

لاجرم صد گونه شرم و انفعال

Соқии он базмро гаштӣ , вабол

ساقی آن بزم را گشتی، وبال

Ҷумларо будӣ аз он дороломон

جمله را بودی از آن دارالامان

То басари манзили расонӣдан , змон

تا بسر منزل رسانیدن، ضمان

Кас наёвардӣ бар овардани нафас

کس نیاوردی بر آوردن نفس

Дасти онҷои дасти соқӣ буду бас

دست آنجا دست ساقی بود و بس

Лоҷарами фаъолҳои мо ирид

لاجرم فعال های ما یرید

Лаҳза ӣӣ ғофил намонанд аз мурӣд

لحظه‌یی غافل نمانند از مرید

Ҳиммати худ , бадарға роҳаш кунанд

همت خود، بدرقه راهش کنند

Хатара ӣӣ гррФт , огоҳаш кунанд

خطره‌یی گررفت، آگاهش کنند

Кунад агар монад , ба тадбираш шаванд

کند اگر ماند، به تدبیرش شوند

Тунд агар ронад , ънонгирш шаванд

تند اگر راند، عنانگیرش شوند

Соқии базми ҳақиқати байн , ту боз

ساقی بزم حقیقت بین، تو باز

Кӣ кам сет аз соқии базми муҷоз ?

کی کم ست از ساقی بزم مجاز؟

Акбар омад алътши гӯйони зи роҳ

اکبر آمد العطش گویان ز راه

Аз миёни рзмгаҳ то пеши шоҳ

از میان رزمگه تا پیش شاه

К-эии падари ҷон , аз аташ афсурда ам

کای پدر جان، از عطش افسرده‌ام

наменадонам зиндаам ё мурдаам !

می ندانم زنده‌ام یا مرده‌ام!

Ин аташ рамзасту ориф , воқифи сет

این عطش رمزست و عارف، واقف‌ست

Сари ҳақи сети ин въшқши кошифи сет

سر حق‌ست این وعشقش کاشف‌ست

Дид шоҳи дайн ки султони ҳудои сет :

دید شاه دین که سلطان هدی‌ست:

Акбари худро ки лабрез аз худост

اکبر خود را که لبریز از خداست

Ишқи покашро , баннои саркашии сет

عشق پاکش را، بنای سرکشی‌ست

Обу хокашро ҳавои оташии сет

آب و خاکش را هوای آتشی‌ست

Шӯриши саҳбои ишқаш , дар сараст

شورش صهبای عشقش، در سرست

Мастяш аз дигарон аФзўнтрст

مستیش از دیگران افزونترست

Инак аз маҷлис ҷудоӣ ме кунад

اینک از مجلس جدایی می‌کند

Фоши даъвӣ худоӣ ме кунад

فاش دعوی خدایی می‌کند

Мағз бар худ май шикофад , пӯст ро

مغز بر خود می‌شکافد، پوست را

Фош месозад ҳадиси дӯст ро

فاش می‌سازد حدیث دوست را

Муҳкамӣ дар асл ӯ аз фаръ ӯст

محکمی در اصل او از فرع اوست

Лек унвонаш , хилоф шаръ ӯст

لیک عنوانش، خلاف شرع اوست

Пас сулаймон бар даҳонаш бӯса дод

پس سلیمان بر دهانش بوسه داد

Андаки андаки хотамаш бар лаби ниҳод

اندک اندک خاتمش بر لب نهاد

Меҳр , он лабҳои гўҳрпош кард

مهر، آن لبهای گوهرپاش کرد

Тонёрди сари ҳақро фош кард

تانیارد سر حق را فاش کرد

Ҳаркиро асрор ҳақ омухтанд

هرکه را اسرار حق آموختند

Меҳр карданд ва даҳонаш дӯхтанд

مهر کردند و دهانش دوختند