Дар баёни инки ҳар розиро пардаи дории анбозост ва ҳар сирриро ғайритии ғайри пардоз , аз онҷост ки гуяд :

در بیان اینکه هر رازی را پرده داری انبازاست و هر سری را غیرتی غیر پرداز، از آنجاست که گوید:

Муддаии хост ки ояд ба тмошогаҳи роз

مدعی خواست که آید به تماشاگه راز

Даст ғайб омад ва бар сина номаҳрам зад ( ҳофиз )

دست غیب آمد و بر سینۀ نامحرم زد (حافظ)

Ва дар астшФоءи ориф ба актоби маориф ба лисони аҳл завқ гуяд :

و در استشفاء عارف به اکتاب معارف به لسان اهل ذوق گوید:

Соқио лабрез кун соғари з май

ساقیا لبریز کن ساغر ز می

Интизори бодаи хорон то ба кӣ

انتظار باده‌خواران تا به کی

Тозаи масти ҷўркшро давр кун

تازه مست جورکش را دور کن

Май ба соғар то ба хат ҷавр кун

می به ساغر تا به خط جور کن

Май ба шати Басрау Бағдоди даҳ

می به شط بصره و بغداد ده

Не ба хати Басрау Бағдоди даҳ

نی به خط بصره و بغداد ده

Шат майро ҷузи шиновари бти ним

شط می را جز شناور بط نیم

Аз ҳарифони фурӯдин хати ним

از حریفان فرودین خط نیم

Хониш
бхш 4 — моҳон нврӣ