Дар баёни тбдл аз олами баст ба олами қабзу таназзул аз малики маънии бҷҳон сӯрат гуяд :

در بیان تبدل از عالم بسط به عالم قبض و تنزل از ملک معنی بجهان صورت گوید:

Ваа ! ки ин матлаб надорад интиҳо

وه! که این مطلب ندارد انتها

Қиссаро сар ришта шуд аз кафи раҳо

قصه را سر رشته شد از کف رها

Вои вои аиндл гронҷонӣ гирифт

وای وای ایندل گرانجانی گرفت

Ин фиришта , хуй ҳайвонӣ гирифт

این فرشته، خوی حیوانی گرفت

Онкии пинҳони бади маро дар тан чаҳ шуд ?

آنکه پنهان بد مرا در تن چه شد؟

Он сухани гӯй аз забони ман чаҳ шуд ?

آن سخن گوی از زبان من چه شد؟

Чун шуд он каз гӯш мекард истимоъ

چون شد آن کز گوش میکرد استماع

Вази лаби ман кафи зи пои ман самоъ

وز لب من کف ز پای من سماع

Ман кӣм ? гардии з хок ангехта

من کیم؟ گردی ز خاک انگیخته

Қолабӣ аз об ва аз гули рехта

قالبی از آب و از گل ریخته

Кӯза ӣӣ биниҳода дар роҳи сабо

کوزه‌یی بنهاده در راه صبا

эй аҷаби обии ҳадари хокии ҳбо

ای عجب آبی هدر خاکی هبا

Ман кӣм ? мавҷии зи дарёи хостаҳ

من کیم؟ موجی ز دریا خاسته

Қолабии афзӯдаи рӯҳии коста

قالبی افزوده روحی کاسته

Оҷизӣ , маҳвӣ , аҷулӣ , ҷоҳилӣ

عاجزی، محوی، عجولی، جاهلی

Музтарӣ , мотӣ , фузулӣ , коҳилӣ

مضطری، ماتی، فضولی، کاهلی

Нак ҳақиқат омад ва тай шуд муҷоз

نک حقیقت آمد و طی شد مجاز

Шӯи хамаши гӯянда гуфтан кард соз :

شو خمش گوینده گفتن کرد ساز:

эй ба ҳайрати мондаи андари шоми доҷ

ای به حیرت مانده اندر شام داج

Офтоб омад бурун , атФии алсроҷ

آفتاب آمد برون، اطفی السراج