Бурун намекунам аз сари ҳавои суҳбати дӯст

برون نمی کنم از سر هوای صحبت دوست

Дар ин ҳаво агар аз тан бурун кунандам пӯст

در این هوا اگر از تن برون کنندم پوست

Буна ба чашми ман эй сарви дилнишини пое

بنه به چشم من ای سرو دلنشین پایی

Ки дили нишинии сарв аз стодн лаб ҷӯаст

که دل نشینی سرو از ستادن لب جوست

Мубин ба чашм кам эй муддаӣ ба турраи ёр

مبین به چشم کم ای مدعی به طره یار

Каманди ҷон манаст ин агар ба чашм ту наваст

کمند جان من است این اگر به چشم تو موست

Мболи ин ҳамаи зоҳид , ба вирд ёрб хеш

مبال این همه زاهد، به ورد یارب خویش

Назар намой ки зикр қаландарон ёҳуаст

نظر نمای که ذکر قلندران یاهوست

Ба теғ ноз кашад кош , ёр « Аммон » ро

به تیغ ناز کشد کاش، یار «عمان » را

Ки зиндагӣ абад ёфт ҳар ки кушта ӯст

که زندگی ابد یافت هر که کشته اوست