эй ҷамол бемисолат дар аласт
ای جمال بی مثالت در الست
Олимиро карда дар худ бути параст
عالمی را کرده در خود بت پرست
Бо хаёли худ худоӣ сохтанд
با خیال خود خدایی ساختند
Саҷдаи бурданд ва туро нашнохтанд
سجده بردند و ترا نشناختند
Ҳар чаҳро тоъат кунам он ғайри тест
هر چه را طاعت کنم آن غیر تست
Пас дар ӣнҷои бут парастӣ шуд дуруст
پس در اینجا بت پرستی شد درست
Ҷумлаи гӯйон « қул ҳўи аллоҳи аҳад »
جمله گویان «قل هو الله احد»
Каллаами мушрики илои ҳайни лаҳад
کلهم مشرک الی حین لحد
Хоҳӣ ар бинии рухи он бе нишон
خواهی ار بینی رخ آن بی نشان
Рӯ бибин аз чашми соҳиб бе нишон
رو ببین از چشم صاحب بی نشان
Чашми соҳиб бе нишони бино буд
چشم صاحب بی نشان بینا بود
Шаш ҷиҳаташони сафҳаи сино буд
شش جهتشان صفحه سینا بود
Дида ӣӣ кӯро набинад эй киё
دیده یی کو را نبیند ای کیا
Майли каши хоҳӣу хоҳии тўтё
میل کش خواهی و خواهی توتیا
Кӯр раъное шудӣ эй саргарон
کور رعنایی شدی ای سرگران
Васмаи ҷӯ кин серума мебошад гарон
وسمه جو کاین سرمه می باشد گران
Ҳар ки имрӯзи он рух раъно надид
هر که امروز آن رخ رعنا ندید
Ғолибан фардоаш бошад ноумед
غالبا فرداش باشد ناامید
Нест пинҳони он падедораши нигар
نیست پنهان آن پدیدارش نگر
Парда бурдор ва ба дидораши нигар
پرده بردار و به دیدارش نگر
Гарчи раъноеи туро кӯр оядат
گرچه رعنایی ترا کور آیدت
Парда аз чашмати бурун нур оядат
پرده از چشمت برون نور آیدت
эй нигорин по битарс аз рамзмон
ای نگارین پا بترس از رمزمان
Гуҳ буд пои нигорин аз забон
گه بود پای نگارین از زبان
Пои мардонро намебошад нигор
پای مردان را نمی باشد نگار
Балки бошад ғарқи хӯн аз неши хор
بلکه باشد غرق خون از نیش خار
Хӯни мардуми хӯрдае на хӯни дил
خون مردم خورده ای نه خون دل
Бар ту ин мушкил куҷо гардад саҳл
بر تو این مشکل کجا گردد سهل
Моли мардуми бардае неи моли хеш
مال مردم برده ای نی مال خویش
Кӣ турои ин парда бархезад зи пеш
کی ترا این پرده برخیزد ز پیش
Ҳамл раъное макун кам кун низо
حمل رعنایی مکن کم کن نزاع
Бар хурӯши нолаи аҳли самоъ
بر خروش ناله اهل سماع
Ҳол ӯро хуб донанд аҳли дард
حال او را خوب دانند اهل درد
Онкӣ то захмӣ нахурд оҳӣ накард
آنکه تا زخمی نخورد آهی نکرد
эй ба ботини умри зойеъи кардагон
ای به باطن عمر ضایع کردگان
Достони Амр ва зайд овардагон
داستان عمرو و زید آوردگان
Нест ин афсона то хоб оварад
نیست این افسانه تا خواب آورد
Бали баради хоб ва ба чашм об оварад
بل برد خواب و به چشم آب آورد