Соҳиби бҳролмъорФ шарҳ дод
صاحب بحرالمعارف شرح داد
Онкӣ аз ҳақи турбаташи пурнури бод
آنکه از حق تربتش پرنور باد
Нимшби шоҳии з бистар шуд ба пой
نیمشب شاهی ز بستر شد به پای
Рафту хотунро ба бистар кард ҷой
رفت و خاتون را به بستر کرد جای
Дар миёни хобгоҳ ӯро наёфт
در میان خوابگاه او را نیافت
Ҷуст ӯроу суроғ Аслан наёфт
جست او را و سراغ اصلا نیافت
Сар кашид ин хона ва он хона ро
سر کشید این خانه و آن خانه را
То магар ҷӯяд нишони ҷонона ро
تا مگر جوید نشان جانانه را
Бар гирифт ин парда ва он парда ро
بر گرفت این پرده و آن پرده را
То магар ёбад асар гум карда ро
تا مگر یابد اثر گم کرده را
Дар миёни матбахӣ бо дарду ҷӯш
در میان مطبخی با درد و جوش
Омад овозии заъиф ӯро ба гӯш
آمد آوازی ضعیف او را به گوش
Дид дар матбахи яке бо ҳоли зор
دید در مطبخ یکی با حال زار
Дар муноҷотаст к-эии парвардгор
در مناجات است کای پروردگار
Бо муҳаббатҳо ки бошад бо миннат
با محبتها که باشد با منت
Кин дуо гардад қабул аз ин занат
کاین دعا گردد قبول از این زنت
Ғофилони хастаро бедор кун
غافلان خسته را بیدار کن
Ҳамчун манашон толиб дидор кун
همچون منشان طالب دیدار کن
Шоҳ аз он пас костроқ самъ кард
شاه از آن پس کاستراق سمع کرد
Шамси худро ҷустуҷӯ бо шамъ кард
شمس خود را جستجو با شمع کرد
Бонӯии худро ба матбах хона дид
بانوی خود را به مطبخ خانه دید
Ганҷи худро андари он вайрона дид
گنج خود را اندر آن ویرانه دید
Дид он тобанда чун бдролдҷӣ
دید آن تابنده چون بدرالدجی
Карда дар хокистарии гавани ҷомаи ҷо
کرده در خاکستری گون جامه جا
Гашта чун хуршеди хокстрншин
گشته چون خورشید خاکسترنشین
Ганҷ сон гашта дар он вайрони макин
گنج سان گشته در آن ویران مکین
Шоҳ гуфт эй ҷони вои ҷонони ман
شاه گفت ای جان و ای جانان من
Шамъи айвону гули бустони ман
شمع ایوان و گل بستان من
Бозгу кандар муноҷот эй нигор
بازگو کاندر مناجات ای نگار
Боз мегуфтӣ ту бо парвардгор
باز می گفتی تو با پروردگار
Ки ба ҳақи он муҳаббатҳои ту
که به حق آن محبت های تو
Ҳам ба он лутфу шафқатҳои ту
هم به آن لطف و شفقت های تو
Чист бо ту лутфи суҳбатҳои ӯ
چیست با تو لطف صحبت های او
Ваон аноятҳо ки гуфтӣ бози гӯ
وان عنایتها که گفتی باز گو
Гуфт чбўд эй шаҳи олии насаб
گفت چبود ای شه عالی نسب
Зини муҳаббат ҳар ки дар ин нимаи шаб
زین محبت هر که در این نیمه شب
Мари турои хобоанда дар бистар ба ноз
مر ترا خوابانده در بستر به ناز
Дода фурсати мари марои баҳри намоз
داده فرصت مر مرا بهر نماز
Охир эй имон ба ғайб овардагон
آخر ای ایمان به غیب آوردگان
Ақлро дар ҷайби пинҳони кардагон
عقل را در جیب پنهان کردگان
Сар фурӯд оред дар шабҳо ба ҷайб
سر فرود آرید در شب ها به جیب
То ба даст уфтад шуморо сари ғайб
تا به دست افتد شما را سر غیب
Орифӣ гуяд ки дар шабҳои тор
عارفی گوید که در شبهای تار
Борҳои ман пӯсти бФкндм чу мор
بارها من پوست بفکندم چو مار
Бори дигари орифии аҳли ниёз
بار دیگر عارفی اهل نیاز
Гуфт ин матлаб ба сар бо аҳли роз
گفت این مطلب به سر با اهل راز
Онкӣ то ман нукта ӣӣ фаҳмида ам
آنکه تا من نکته یی فهمیده ام
Дар риёзати борҳоро дида ам
در ریاضت بارها را دیده ام
Яъне он вақте ки буд аз шайху шоб
یعنی آن وقتی که بود از شیخ و شاب
Нафаси машғӯлу зломи масти хоб
نفس مشغول و ظلام مست خواب
Хона бо ҷоруби ло , май рўФтм
خانه با جاروب لا، می روفتم
Ҳалқаи дилро ба ҷад май кӯфтам
حلقه دل را به جد می کوفتم
То бидорам бар тилисм « ло » шикаст
تا بدارم بر طلسم «لا» شکست
Ганҷ « ало »ро биоварадам ба даст
گنج «الا» را بیاوردم به دست
Хоҷаи андари хизмати соҳибдилӣ
خواجه اندر خدمت صاحبدلی
Дорад он перии бузургии комилӣ
دارد آن پیری بزرگی کاملی
То туро аз хоб бедорӣ диҳад
تا ترا از خواب بیداری دهد
Сари ғайбатро падедорӣ диҳад
سر غیبت را پدیداری دهد