эй шуморо сояи прўрдии ҳумо

ای شما را سایه پروردی هما

Омадам дар сояи лутфи шумо

آمدم در سایه لطف شما

Ғоибу ҳозири зи аъмоли шафиъ

غایب و حاضر ز اعمال شفیع

Бо Нидои алшФиъу алшФиъ

با ندای الشفیع و الشفیع

Мо ки муштии вола ва девона ем

ما که مشتی واله و دیوانه ایم

Муҳаррамони ин сароро хона ем

محرمان این سرا را خانه ایم

Сархушем аз ишқи ҷоми зулҷалол

سرخوشیم از عشق جام ذوالجلال

Эмин аз хавфему фориғ аз завол

ایمن از خوفیم و فارغ از زوال

Тобеъи шаръи худоӣаму расӯл

تابع شرع خداییم و رسول

То Бақоӣам аз фурӯъ ва аз усӯл

تا بقاییم از فروع و از اصول

Зоҳиди он срҳлқаҳи афсурда ҳо

زاهد آن سرحلقه افسرده ها

Ки ба мо аз ҷаҳл гирад хурда ҳо

که به ما از جهل گیرد خرده ها

Чунки ӯро огаҳӣ аз ҳол нест

چونکه او را آگهی از حال نیست

Шӯри муштоқон ба як минвол нест

شور مشتاقان به یک منوال نیست

Он яке гиряд ба зикри оҳи оҳ

آن یکی گرید به ذکر آه آه

Венаи яке хандон ба бонги қоаҳи қоаҳ

وین یکی خندان به بانگ قاه قاه

Он як аз мастӣ надонад пои зи сар

آن یک از مستی نداند پا ز سر

Венаи як аз рози ду олами бохабар

وین یک از راز دو عالم باخبر