эй парӣ рӯй одамии пайкар

ای پری روی آدمی پیکر

Ранҷи наққошу офати бутгар

رنج نقاش و آفت بتگر

Тирагии мари хати туро банда аст

تیرگی مر خط ترا بنده است

Равшанои рухи турои чокар

روشنایی رخ ترا چاکر

Ҷодуии ғамзаи туро табаъ аст

جادویی غمزۀ ترا تبع است

Некуии чеҳраи турои лашкар

نیکویی چهرۀ ترا لشکر

Рӯйу мӯяти марои зи моҳу зи машк

روی و مویت مرا ز ماه و ز مشک

Бениёзаст ар кунӣ бовар

بی نیازست ار کنی باور

Пеш рӯй ту моҳро чаҳ шараф

پیش روی تو ماه را چه شرف

Пеши мӯии ту машкро чаҳ хатар

پیش موی تو مشک را چه خطر

Ду рух ва ду лаби брнгу маза

دو رخ و دو لب برنگ و مزه

Чира омад бар арғавону шукр

چیره آمد بر ارغوان و شکر

Бар рухи тести каждум ва аҷабаст

بر رخ تست کژدم و عجبست

Захм ӯ мари марои миёни ҷигар

زخم او مر مرا میان جگر

Бе ту хӯбӣ ҳама наёрад буд

بی تو خوبی همه نیارد بود

Бо ту зодааст гӯйӣ аз модар

با تو زاده است گویی از مادر

Сангу сим ар на ҷонвар бошанд

سنگ و سیم ار نه جانور باشند

Чун ту сангини дилӣу симин бар

چون تو سنگین دلی و سیمین بر

Чанбари зулфро зи ман бмпўш

چنبر زلف را ز من بمپوش

Каз ғамаши гашти пушти ман чанбар

کز غمش گشت پشت من چنبر

Нанигарӣ ту бмн ки ғамзаи ту

ننگری تو بمن که غمزۀ تو

Дили хулд кӣ раво буд бингар

دل خلد کی روا بود بنگر

Каз бад ӯ маро нигаҳдорд

کز بد او مرا نگهدارد

Хизмати хусрави раҳе парвар

خدمت خسرو رهی پرور

Номвари мейри насри Носири дайн

نامور میر نصر ناصر دین

Офтоби мулӯку ганҷи ҳунар

آفتاب ملوک و گنج هنر

Ҳар чаҳ андари ҷаҳони ҳама ҳунар аст

هر چه اندر جهان همه هنر است

Арзасту кифояташи ҷавҳар

عرض است و کفایتش جوهر

Чира бошад баҳри баҳо ки худоӣ

چیره باشد بحر بها که خدای

Боз бастааст азм ӯ бзФр

باز بسته است عزم او بظفر

Қадарасту қазои бурузи масоф

قدرست و قضا بروز مصاف

Натавон ҷустан аз қазоу қадар

نتوان جستن از قضا و قدر

Ҳар ки бндишд аз мухолифаташ

هر که بندیشد از مخالفتش

Гардад андеша дар дилаши озар

گردد اندیشه در دلش آذر

Нгслди доварии зи халқи ниёз

نگسلد داوری ز خلق نیاز

Гар биҷузи ҷӯад ӯ буд довар

گر بجز جود او بود داور

Гӯйӣ аз хуии нек ӯ яздон

گویی از خوی نیک او یزدان

Басари ақл бар ниҳоди афсар

بسر عقل بر نهاد افسر

Фазл ӯро бъмри Нӯҳи тамом

فضل او را بعمر نوح تمام

Нашимурд мардуми ситораи шимур

نشمرد مردم ستاره شمر

Бадарахшад чу зи осмони хуршед

بدرخشد چو ز آسمان خورشید

Маънии мадҳаш аз миёни фикр

معنی مدحش از میان فکر

Ҳар кро дар замини бадв раҳ нест

هر کرا در زمین بدو ره نیست

Нест ӯро бар осмони ахтар

نیست او را بر آسمان اختر

Нафъ бе ӯ ҳама зиён корӣаст

نفع بی او همه زیان کاریست

Чун зиён кор шуд чаҳ нафъ ва чаҳ зарар

چون زیان کار شد چه نفع و چه ضرر

Манзарӣ дорад ӯ ки гӯйӣ ҳаст

منظری دارد او که گویی هست

Офарини худо аз он манзар

آفرین خدا از آن منظر

Мухбирӣ дорад ӯ ки мавҷӯдаст

مخبری دارد او که موجودست

Мояи фазлҳо дар он мухбир

مایۀ فضلها در آن مخبر

Ҷӯад ӯ чист абр бегиря аст

جود او چیست ابر بی گریه است

Илм ӯ чист баҳр бе маъбар

علم او چیست بحر بی معبر

Сбт ӯ чист гардиш фалак аст

صبت او چیست گردش فلک است

Ки набошад магари бшғли сафар

که نباشد مگر بشغل سفر

Врчаҳ ҳамвора дар сафар бошад

ورچه همواره در سفر باشد

Сафараш ҳамчунон буд ки ҳзр

سفرش همچنان بود که حضر

Кишварӣ нест бар замин ки нашуд

کشوری نیست بر زمین که نشد

Ном ӯ соири андари он кишвар

نام او سایر اندر آن کشور

Сифату наът ӯ ба рӯм ва ба чин

صفت و نعت او به روم و به چین

Ҳамчунон зоҳираст ки эдар

همچنان ظاهرست که ایدر

Аз хабар бар аён қиёс кунанд

از خبر بر عیان قیاس کنند

Ки ъёнро буд далели хабар

که عیانرا بود دلیل خبر

Боср кардан он хуҷастаи кафш

باثر کردن آن خجسته کفش

Аз фалак бе кинояи Фозлтр

از فلک بی کنایه فاظلتر

Асар ӯ бсоътсту фалак

اثر او بساعتست و فلک

Накунад ҷузи брўзгори асар

نکند جز بروزگار اثر

Табъро хуии нек ӯ шараф аст

طبع را خوی نیک او شرف است

Ақлро фикри нек ӯ зевар

عقل را فکر نیک او زیور

Ҳар ки ӯро надид ва зу нишнид

هر که او را ندید و زو نشنید

Бар нахурда буд зи самъу басар

بر نخورده بود ز سمع و بصر

Хостаи арқёс чун машкаст

خواسته ارقیاس چون مشکست

Ҷӯад ӯ оташу кафши миҷмар

جود او آتش و کفش مجمر

Офарини кафш яке шаҷараст

آفرین کفش یکی شجرست

Ки гулаш неъматасту ҷоҳи самар

که گلش نعمتست و جاه ثمر

Нарасад ҳеҷ бимрўт ро

نرسد هیچ بیمروّت را

Даст бар шохи он хуҷастаи шаҷар

دست بر شاخ آن خجسته شجر

Бандагии карданаш яке лафзаст

بندگی کردنش یکی لفظست

Ҳамаи неки ахтарии дарави мзмр

همه نیک اختری درو مضمر

Сифати халқ ӯ яке маънӣ аст

صفت خلق او یکی معنی است

Ки суханро бадв буд муфаххар

که سخن را بدو بود مفخر

То набошад замона бешабу рӯз

تا نباشد زمانه بی شب و روز

То наравед бе оби нилӯфар

تا نروید بی آب نیلوفر

Боди пояндаи мейру бори худоӣ

باد پاینده میر و بار خدای

Ҳамчунин шаҳриёру фахри башар

همچنین شهریار و فخر بشر

То замонааст шод бош дил

تا زمانه است شاد باش دل

То заминаст сабзи бодаши сар

تا زمین است سبز بادش سر

Ҷонаши оростаи бадонашу дайн

جانش آراسته بدانش و دین

Дилаши оростаи бъдлу назар

دلش آراسته بعدل و نظر