Оризашро ҷома пӯшедаст некуӣу фар

عارضش را جامه پوشیدست نیکویی و فر

Ҷомае каши абра аз машкати вази оташи остар

جامه‌ای کش ابره از مشکت وز آتش آستر

Турфа бошад машки пайвастаи ботши моҳу сол

طرفه باشد مشک پیوسته به آتش ماه و سال

Ва оташии кӯи машкро ҳаргиз насузад турфа тар

و آتشی کو مشک را هرگز نسوزد طرفه‌تر

Чун тавонад дил бурун омад зи банди ҳалқа ҳоаш

چون تواند دل برون آمد ز بند حلقه‌هاش

Ки бурун натавонад омад ҳалқаҳоаш аз якдигар

که برون نتواند آمد حلقه‌هاش از یکدگر

Ҳар ки машки неку дебоӣ накӯ хоҳад ҳаме

هرکه مشک نیک و دیبای نکو خواهد همی

Маъдан ҳар ду манам пас гӯи биёи вази ман бабр

معدن هر دو منم پس گو بیا وز من ببر

Зонка то зулфин ӯ бўӣидм ва дидам Рахш

زانکه تا زلفین او بوئیدم و دیدم رخش

Мағзи ман таббат шудаасту дидагонами шӯштар

مغز من تبت شده‌ست و دیدگانم شوشتر

Кину меҳр ар на яке бошад бар умраш чаро

کین و مهر ار نه یکی باشد برِ عمرش چرا

Ман бар ӯ бар меҳрбонам ӯ бмн бар кӣнаи вар

من بر او بر مهربانم او به من بر کینه‌ور

Меҳраши андари ҷисми ман омехта шуд бо равон

مهرش اندر جسم من آمیخته شد با روان

Чеҳраши андари чашми ман омехта шуд бо басар

چهرش اندر چشم من آمیخته شد با بصر

Гаштам аз ишқаши чунин нопорсо бар хештан

گشتم از عشقش چنین ناپارسا بر خویشتن

Порсогар дами бмдҳи шаҳриёри додгар

پارسا گردم به مدح شهریار دادگر

Хусрави машриқ , амини миллату фаррухи нишон

خسرو مشرق، امین ملّت و فرّخ‌نشان

Хусрави машриқ , ямини давлату пирӯзгар

خسرو مشرق، یمین دولت و پیروزگر

Онкӣ дар ҳар чиз дорад расм ҳамчун номи хеш

آنکه در هر چیز دارد رسم همچون نام خویش

Ва онкӣ дар ҳар кор дорад ком чун номи писар

و آنکه در هر کار دارد کام چون نام پسر

Асли нек аз фаръ нек ояд набошад баси аҷаб

اصل نیک از فرع نیک آید نباشد بس عجب

Ҳамчунон ояд писар чун ҳамчунин бошад падар

همچنان آید پسر چون همچنین باشد پدر

Халқро монад ки халқ аз хок бошад ӯ зи нур

خلق را مانَد که خلق از خاک باشد او ز نور

Ақлро монад ки маънӣ зер бошад ӯ зибр

عقل را مانَد که معنی زیر باشد او زبر

Ақл аз ва шуд никному илм аз ва шуд раҳнамо

عقل از او شد نیکنام و علم از او شد رهنما

Фазл азу шуд пишдсту фахр азу шуд мштҳр

فضل از او شد پیش‌دست و فخر از او شد مشتهر

Дастҳо зу пар дирам шуд , лафзҳо зу пари сано

دست‌ها زو پر درم شد، لفظ‌ها زو پر ثنا

Чашмҳо зу пар аён шуд , гӯшҳо зу пари хабар

چشم‌ها زو پر عیان شد، گوش‌ها زو پر خبر

эй бузург бениҳоят , эй амир бе хилоф

ای بزرگ بی‌نهایت، ای امیر بی‌خلاف

эй ҷавод бемуллоат эй Карим бо гуҳар

ای جواد بی‌ملات و ای کریم باگهر

эй бтўи некӯи мурувват , эй бтўи зебои адаб

ای به تو نیکو مروّت، ای به تو زیبا ادب

эй бтўи пояндаи шоҳӣ , эй бтўи хуррами башар

ای به تو پاینده شاهی، ای به تو خرّم بشر

Ғояти иҷлолу ҷоҳӣ , рояти иқболу бахт

غایت اجلال و جاهی، رایت اقبال و بخت

Ояти шодӣу мулкӣ , ҳуҷҷати адлу зафар

آیت شادی و مُلکی، حجّت عدل و ظفر

Ҷузи ту гар шоҳаст , шоҳӣ саҳл бошад дар ҷаҳон

جز تو گر شاه است، شاهی سهل باشد در جهان

Як миён бандаст зи нор ва яке дигари камар

یک میان‌بند است زنّار و یکی دیگر کمر

Пеши мардони маликро набӯд хатари лекини малик

پیش مردان مُلک را نبوَد خطر لیکن مَلِک

Чун ту бояд бо хатар то малик азу гирад хатар

چون تو باید با خطر تا مُلک از او گیرد خطر

Маъдани гавҳар буд ореи садафи лекини ҳаме

معدن گوهر بوَد آری صدف لیکن همی

Қатраи борон бибояд то дарав гардад гуҳар

قطرهٔ باران بباید تا در او گردد گهر

Ҳамчунон хоҳӣ ки донеи кори гетиро ҳаме

همچنان خواهی که دانی کار گیتی را همی

Одамӣ чун ту набошад бо қазо ва бо қадар

آدمی چون تو نباشد با قضا و با قدر

Ҳар замони шоҳо дар осори ту гетӣ гум шавад

هر زمان شاها در آثار تو گیتی گم شود

Кандарон гетии азин гетии туро бешаст асар

کاندر آن گیتی از این گیتی تو را بیش است اثر

Дил на зон монад зи мадҳи ту ки нандешад ҳаме

دل نه زان مانَد ز مدح تو که نندیشد همی

Оради андешаи валикин ту наганҷӣ дар фикр

آرد اندیشه ولیکن تو نگنجی در فِکَر

То накорӣ ҳеҷ тухмӣ бар наёяд дар ҷаҳон

تا نکاری هیچ تخمی برنیاید در جهان

Мадҳи ту тухмӣ аст коед чун биандешӣ бабр

مدح تو تخمی است کاید چون بیندیشی به بر

Пурхатар бошад зи ту бадхоҳ ва дар неъмат вале

پرخطر باشد ز تو بدخواه و در نعمت ولی

Ту чу баҳрии кондрў ҳам неъматаст ва ҳам хатар

تو چو بحری کاندر او هم نعمت است و هم خطر

Аз сафар кардан чунон гардӣ ки то гетӣ буд

از سفر کردن چنان گردی که تا گیتی بوَد

Номи нек ту набошад ҷовдони ҷуз дар сафар

نام نیک تو نباشد جاودان جز در سفر

Ҳар шабии чандон замини барӣ ки ҳар моҳии фалак

هر شبی چندان زمین بُرّی که هر ماهی فلک

Ҳар маии чандон фалак ки ҳар солии қамар

هر مهی چندان فلک بینی که هر سالی قمر

Бар ҳазар бошанд мардум аз срўФи рӯзгор

برحذر باشند مردم از صروف روزگار

Худ срўФи рӯзгор аз тести доим бар ҳазар

خود صروف روزگار از توست دایم برحذر

Бар сухани гӯйони ду дасти ту ҳамеи боради дирам

بر سخن‌گویان دو دست تو همی بارد درم

Бар сухани ҷӯёни забони ту ҳамеи боради дрр

بر سخن‌جویان زبان تو همی بارد درر

То ҳаме гардад сипеҳр ва то ҳаме поед замин

تا همی گردد سپهر و تا همی پاید زمین

То ҳамеи тобади нуҷум ва то ҳамеи раведи шаҷар

تا همی تابد نجوم و تا همی روید شجر

Подшоҳии гиру некии густару гетии гушой

پادشاهی گیر و نیکی گستر و گیتی گشای

Никномии варзу чокарпарвару душмани шукр

نیکنامی ورز و چاکر پرور و دشمن شکر