Ҳар саволӣ каз он лаби сероб
هر سؤالی کز آن لب سیراب
Дӯш кардам ҳама бидод ҷавоб
دوش کردم همه بداد جواب
Гуфтамаш ҷуз шабат нишоед дид
گفتمش جز شبت نشاید دید
Гуфт пайдои бшб буд маҳтоб
گفت پیدا بشب بود مهتاب
Гуфтам аз ту ки барда дорад меҳр
گفتم از تو که برده دارد مهر
Гуфт аз ту ки барда дорад хоб
گفت از تو که برده دارد خواب
Гуфтам аз шаби хизоб рӯз макун
گفتم از شب خضاب روز مکن
Гуфт бар зари з хӯн макун ту хизоб
گفت بر زر ز خون مکن تو خضاب
Гуфтам аз тоби зулфи ту тобам
گفتم از تاب زلف تو تابم
Гуфт ар ӯ тофта шавад ту мтоб
گفت ار او تافته شود تو متاب
Гуфтам он лола дар хизоб шаб аст
گفتم آن لاله در خضاب شب است
Гуфт дар ишқ ӯ шӯии ту мсоб
گفت در عشق او شوی تو مصاب
Гуфтам он зулфи сахти хўшбўист
گفتم آن زلف سخت خوشبویست
Гуфт з онру ки ҳаст анбари ноб
گفت ز آنرو که هست عنبر ناب
Гуфтам оташ бар он рахт ки фурухт
گفتم آتش بر آن رخت که فروخت
Гуфт он кӯи дил ту кард кабоб
گفت آن کو دل تو کرد کباب
Гуфтам аз ҳоҷибат битобам рӯй
گفتم از حاجبت بتابم روی
Гуфт кас рӯй тобад аз миҳроб
گفت کس روی تابد از محراب
Гуфтам андари азоби ишқи туам
گفتم اندر عذاب عشق توام
Гуфт ошиқи балӣ буд бъзоб
گفت عاشق بلی بود بعذاب
Гуфтам аз чист рӯй роҳати ман
گفتم از چیست روی راحت من
Гуфт дар хизмати амири шитоб
گفت در خدمت امیر شتاب
Гуфтам аз хизматаш маро хайраст
گفتم از خدمتش مرا خیرست
Гуфт азуи ҷуз бихир нест моб
گفت ازو جز بخیر نیست مآب
Гуфтам он мейри насри Носири дайн
گفتم آن میر نصر ناصر دین
Гуфт он молики мулӯки рқоб
گفت آن مالک ملوک رقاب
Гуфтам ӯро кифоят ва адабаст
گفتم او را کفایت و ادبست
Гуфт кофии бадв шудаи одоб
گفت کافی بدو شده آداب
Гуфтам ӯро бФзл нисбат ҳаст
گفتم او را بفضل نسبت هست
Гуфт фозил азу шудаст ансоб
گفت فاضل ازو شدست انساب
Гуфтам арзоқро кафш сабаб аст
گفتم ارزاق را کفش سبب است
Гуфт воқиф шудаст бар асбоб
گفت واقف شدست بر اسباب
Гуфтам осор ӯ чаҳ кард ба оз
گفتم آثار او چه کرد به آز
Гуфт бар кунад озро анёб
گفت بر کند آز را انیاب
Гуфтам огоҳӣ аз фазойил ӯ
گفتم آگاهی از فضایل او
Гуфт берун шуд аз ҳаду зи ҳисоб
گفت بیرون شد از حد و ز حساب
Гуфтам аз ваии бҳрб , кист расӯл
گفتم از وی بحرب ، کیست رسول
Гуфт наздики теғу даври ншоб
گفت نزدیک تیغ و دور نشاب
Гуфтам ӯро замона боиста аст
گفتم او را زمانه بایسته است
Гуфт боистатар зи умру шабоб
گفت بایسته تر ز عمر و شباب
Гуфтам ӯро дуруст ки шиносад
گفتم او را درست که شناسد
Гуфт ашносдши тъону зарроб
گفت اشناسدش طعان و ضراب
Гуфтам андари ҷаҳон чуну дидӣ
گفتم اندر جهان چنو دیدی
Гуфт неи ҳам нахондаам бктоб
گفت نی هم نخوانده ام بکتاب
Гуфтам андари кафш чаҳ гўӣии ту
گفتم اندر کفش چه گوئی تو
Гуфт дарёи биҷой ӯ чу сароб
گفت دریا بجای او چو سراب
Гуфтам ар лафзи соилони шунӯд
گفتم ار لفظ سائلان شنود
Гуфт посух диҳад бзру сёб
گفت پاسخ دهد بزرّ و ثیاب
Гуфтам аз хизматаши ҷазо чаҳ барам
گفتم از خدمتش جزا چه برم
Гуфт азуи зар ва аз худои савоб
گفت ازو زرّ و از خدای ثواب
Гуфтам озодаро бнздш чист
گفتم آزاده را بنزدش چیست
Гуфт ҷоҳу ҷалолату эҷоб
گفت جاه و جلالت و ایجاب
Гуфтам ӯро саҳоб шояд хонд
گفتم او را سحاب شاید خواند
Гуфт шогирд каф ӯст саҳоб
گفت شاگرد کف اوست سحاب
Гуфтам аз тир ӯ чаҳ доне гуфт
گفتم از تیر او چه دانی گفت
Гуфт ҳамтоӣ соъиқаасту шаҳоб
گفت همتای صاعقه است و شهاب
Гуфтам оташ расад бҳибт ӯ
گفتم آتش رسد بهیبت او
Гуфт гунҷишк чун расад бъқоб
گفت گنجشک چون رسد بعقاب
Гуфтам онро ки бад кунад чаҳ кунад
گفتم آنرا که بد کند چه کند
Гуфт шамшер ӯ басаст азоб
گفت شمشیر او بس است عذاب
Гуфтам он теғ чист , душман чаҳ
گفتم آن تیغ چیست ، دشمن چه
Гуфт он оташаст ва ин симоб
گفت آن آتش است و این سیماب
Гуфтам аз ҳукм ӯ бурун ҷоеаст
گفتم از حکم او برون جاییست
Гуфт агар ҳаст зойеъасту хароб
گفت اگر هست ضایع است و خراب
Гуфтам аъдоӣ ӯ дурӯғ зананд
گفتم اعدای او دروغ زنند
Гуфт ҳамчун мсилмаҳи каззоб
گفت همچون مسیلمه کذاب
Гуфтам эъҷоби дайну малик бикӣ аст
گفتم اعجاب دین و ملک بیکی است
Гуфт ҳар ду бадв кунанд эъҷоб
گفت هر دو بدو کنند اعجاب
Гуфтам аз ҷӯад ӯ ъно бар кист
گفتم از جود او عنا بر کیست
Гуфт бар ҷомаи боф ва бар зарроб
گفت بر جامه باف و بر ضرّاب
Гуфтам онч аз ҳамаи шриФтрст
گفتم آنچ از همه شریفترست
Гуфт додстши эзади ваҳоб
گفت دادستش ایزد وهّاب
Гуфтам ар офариниш банависанд
گفتم ار آفرینش بنویسند
Гуфт мишкӣн шаванд хату китоб
گفت مشکین شوند خطّ و کتاب
Гуфтам озодаи гавҳарӣ вақф аст
گفتم آزاده گوهری وقف است
Гуфт ореи зи насл ва аз арбоб
گفت آری ز نسل و از ارباب
Гуфтам ин аўрмзд хурдодаст
گفتم این اورمزد خردادست
Гуфт вақти нишот бо асҳоб
گفت وقت نشاط با اصحاب
Гуфтам ӯ маликро куҷо дорад
گفتم او ملک را کجا دارد
Гуфт зери нигину зери рикоб
گفت زیر نگین و زیر رکاب
Гуфтам ӯ ҳамчу бод мегузарад
گفتم او همچو باد میگذرد
Гуфт дар мадҳи зудаш андар ёб
گفت در مدح زودش اندر یاب
Гуфтам офоқро бадв надаҳум
گفتم آفاق را بدو ندهم
Гуфт худ кас хато диҳад бсўоб
گفت خود کس خطا دهد بصواب
Гуфтам аз мадҳ ӯ наёсоем
گفتم از مدح او نیاسایم
Гуфт чунин кунанд аўлўолбоб
گفت چونین کنند اولوالباب
Гуфтам ӯро чаҳ хоҳам аз эзад
گفتم او را چه خواهم از ایزد
Гуфт умри дарозу давлати шоб
گفت عمر دراز و دولت شاب