Гар на машкаст аз чаҳ маънӣ шуд сари зулфин ёр ?

گر نه مشکست از چه معنی شد سر زلفین یار

Мшкбўӣу мшкрнгу мшксоӣу мшкбор

مشک‌بوی و مشک‌رنگ و مشک‌سای و مشک‌بار؟

Ар дили моро бибаст ӯ худ чаро дар банд шуд ?

ار دل ما را ببست او خود چرا در بند شد؟

Вари қарори мо бабрад ӯ худ чаро шуд биқрор ?

ور قرار ما ببرد او خود چرا شد بیقرار؟

Вар нашуд абрӯаши ошиқ чанд бошад гўжи пушт

ور نشد ابروش عاشق چند باشد گوژپشت

Варна мехӯрдааст чашмаш аз чаҳ бошад хумор ?

ورنه می خورده است چشمش از چه باشد خمار؟

Моҳтобстши баннои гӯшу хаташи сунбул буд

ماهتابستش بناگوش و خطش سنبل بود

ОФтобстши руху болоаши сарви ҷӯйбор

آفتابستش رخ و بالاش سرو جویبار

Ҳечкас дидаст моҳии кондрў сунбул дамид ?

هیچکس دیدست ماهی کاندرو سنبل دمید؟

Ҳечкас дидаст сарвӣ коФтоб оварад бор ?

هیچکس دیدست سروی کآفتاب آورد بار؟

Ар шӯии наздики зулфаш то биковӣ ҷаъд ӯ

ار شوی نزدیک زلفش تا بکاوی جعد او

Остини пари машки бози оеу пари анбари канор

آستین پر مشک باز آیی و پر عنبر کنار

То бкоўидмши ҷаъд ва то ббўӣидмши зулф

تا بکاویدمش جعد و تا ببوئیدمش زلف

То бхоиидмши лаъл ва тоаш бигирифтам канор ,

تا بخاییدمش لعل و تاش بگرفتم کنار،

Дар ду дастам анбараст ва дар машомами ғолия

در دو دستم عنبرست و در مشامم غالیه

Дар даҳонами ангабин ва дар канорами лолаи зор

در دهانم انگبین و در کنارم لاله‌زار

Сурхӣ аз хӯни нгслди ҳаргизи чунон каз нори нур

سرخی از خون نگسلد هرگز چنان کز نار، نور

Мармон гӯйанд , лекин ман надорам устувор ,

مردمان گویند، لیکن من ندارم استوار

Зонка ман боРоми брх бар хӯн ва рӯй ӯст сурх

زآنکه من بارم به رخ بر خون و روی اوست سرخ

Зонка рӯйиши ҷой нурасту дили ман ҷои нор

زآنکه رویش جای نور است و دل من جای نار

ӯ ва ман ҳар ду ҳаме нозему ноз ман бааст

او و من هر دو همی‌نازیم و ناز من به است

Кӯи бҳсн хеш нозад ман бмдҳи шаҳриёр

کو بحسن خویش نازد، من به مدح شهریار

Хусрави машриқи ямини давлату бунёди маҷд

خسرو مشرق یمین دولت و بنیاد مجد

Офтоби малик , амини миллату фахри табор

آفتاب ملک، امین ملت و فخر تبار

ё бибандад , ё кушояд , ё сетанд , ё диҳад

یا ببندد، یا گشاید، یا ستاند، یا دهد

То ҷаҳони ҳамеи мари шоҳро ин чори кор

تا جهان همی مر شاه را این چار کار

Ончӣ бастанд : вилоят , ончӣ бидиҳад : хоста

آنچه بستاند: ولایت، آنچه بدهد: خواسته

Ончии бандад : дасти душман , ончӣ бигушоед : ҳисор

آنچه بندد: دست دشمن، آنچه بگشاید: حصار

Нусрат ва фатҳаст бозӣ кардани шоҳи ҷаҳон

نصرت و فتح است بازی کردن شاه جهان

Нусраташ азмасту ҳосили фатҳу бозии кори зор

نصرتش عزمست و حاصل فتح و بازی کارزار

Теғ ӯ ҳаргиз наҷуед ҷузи дили шерони ниёам

تیغ او هرگز نجوید جز دل شیران نیام

Тир ӯ таркиш нахоҳад ҷузи тани марди савор

تیر او ترکش نخواهد جز تن مرد سوار

Найзаи хусрав ситораасту дили шерони фалак

نیزۀ خسرو ستاره است و دل شیران فلک

Теғ ӯ шерасту мағзи ҷангҷуёни марғзор

تیغ او شیرست و مغز جنگجویان مرغزار

Ҷузи забон чизе нагӯяд пеш ӯ ҳангоми ҳарб

جز زبان چیزی نگوید پیش او هنگام حرب

Ҷузи даҳон чизе наҷунбад пеш ӯ ҳангоми бор

جز دهان چیزی نجنبد پیش او هنگام بار

Он даҳони ҷунбон буд кӯи шоҳро бӯсади замин

آن دهان جنبان بود کو شاه را بوسد زمین

Ваон забони гӯ ё буд каз шоҳ хоҳад зинҳор

وآن زبان گویا بود کز شاه خواهد زینهار

Аз ҳавои боғ ӯ буии биҳишти оради насим

از هوای باغ او بوی بهشت آرد نسیم

Вази замини маҷлис ӯ мшкбўи хезади бухор

وز زمین مجلس او مشک‌بو خیزد بخار

Зери пои никхўоҳши равед аз пӯлоди гул

زیر پای نیک‌خواهش روید از پولاد، گل

Зери пои бадсиголаши хезад аз дарёи ғубор

زیر پای بدسگالش خیزد از دریا، غبار

Ҳам бадв маҷбур гардад , ҳам бадви мухтори мард

هم بدو مجبور گردد، هم بدو مختار مرد

Ҷузи бадв пайдо наёяд ҳукми ҷабр аз ихтиёр

جز بدو پیدا نیاید حکم جبر از اختیار

Врчаҳи ҳукми подшоҳӣ ҳар киро бошад якеаст

ورچه حکم پادشاهی هر که را باشد یکیست

Подшоҳиро ба Маҳмӯдаст фахру эътибор

پادشاهی را به محمودست فخر و اعتبار

Гарчи аз табъанд ҳар ду , ба буд шодии зи ғам

گرچه از طبعند هر دو، به بود شادی ز غم

Врчаҳ аз чӯбанд ҳар ду , ба буд минбари зи дор

ورچه از چوبند هر دو، به بود منبر ز دار

Вар касе бе ӯ зиёдат гирад ва фахр оварад

ور کسی بی او زیادت گیرد و فخر آورد

Он зиёдати сари басари нуқсон буд , он фахри ор

آن زیادت سربه‌سر نقصان بود، آن فخر عار

Ҷузи бком ӯ нагардад то бигардади осмон

جز بکام او نگردد تا بگردد آسمان

Ҷуз барои ӯ набошад то ббошди рӯзгор

جز برای او نباشد تا بباشد روزگار

Гар марои сад сол бошад умр ва гӯям шукр ӯ

گر مرا صد سال باشد عمر و گویم شکر او

Ҳам нагӯям шукри кирдораши яке аз сад ҳазор

هم نگویم شکر کردارش یکی از صد هزار

Ҷомае пӯшеди бахти ман раҳеро ҷӯад ӯ

جامه‌ای پوشید بخت من رهی را جود او

Ҷомае кӯро саодат буд пуду фахри тор

جامه‌ای کو را سعادت بود پود و فخر تار

Шукрро бар ҷони ширин сӯратӣ кардам бадеъ

شکر را بر جان شیرین صورتی کردم بدیع

Пеши эзад барад хоҳам сӯраташи рӯзи шумор

پیش ایزد برد خواهم صورتش روز شمار

Гар бигӯям пеш ӯ ҷуз кард горши ҳечкас

گر بگویم پیش او جز کردگارش هیچکس

Шукр ӯ пеш ки гӯям ҷуз ки пеши кирдигор

شکر او پیش که گویم جز که پیش کردگار

То ҳаме гардад фусӯли олам аз гашти фалак

تا همی گردد فصول عالم از گشت فلک

Гуҳи тамӯзу гоҳи тиру гуҳи зимистон , гуҳи баҳор

گه تموز و گاه تیر و گه زمستان، گه بهار

Шоҳро сари сабзи боду ҷони биҷойу тани қавӣ

شاه را سر سبز باد و جان به جای و تن قوی

Теғи тезу амри нофизи бодашу дили шоди хор

تیغ تیز و امر نافذ بادش و دل شادخوار

Тоҷи дорони ҷаҳони пеши бисоташи хокбўс

تاج‌داران جهان پیش بساطش خاک‌بوس

Душманони малик аз гирди сипоҳаши хоксор

دشمنان ملک از گرد سپاهش خاکسار