Ҳазор гӯнаи зираи басти зулфи он дилбар

هزار گونه زره بست زلف آن دلبر

зи машки ҳалқа шуда бар шикасти якдигар

ز مشک حلقه شده بر شکست یکدیگر

Чунонкии бод ҳар онгаҳ ки бар вазид бар вай

چنانکه باد هر آنگه که بر وزید بر وی

Гиреҳ гушой шуду мшксоӣу ҳалқаи шимур

گره گشای شد و مشکسای و حلقه شمر

Агар битобад пари парниён ва зар гардад

اگر بتابد پر پرنیان و زر گردد

Вагар бипечад пар арғавон шавад чанбар

وگر بپیچد پر ارغوان شود چنبر

Биравӣ ӯ зада ( ? ) гирад всоқ бар Кашмӣр

بروی او زده (؟) گیرد وثاق بر کشمیر

Бқд ӯ шарафи оради сарой бар кшмр

بقدّ او شرف آرد سرای بر کشمر

Гули шукуфтаи ҳаме машк сояд ин аҷабаст

گل شکفته همی مشک ساید این عجبست

Аҷабтар онкии ҳаме ҷодуӣ кунад ъбҳр

عجبتر آنکه همی جادویی کند عبهر

Қадаш чу ъръру рӯйиш ки бӯстон гардад

قدش چو عرعر و رویش که بوستان گردد

Гуласту наргису шамшоду арғавон дар бар

گلست و نرگس و شمشاد و ارغوان در بر

Бъръри андари кас бӯстон надид чунин

بعرعر اندر کس بوستان ندید چنین

Бабўсатон дар дидаст ҳар касе ърър

ببوستان در دیدست هر کسی عرعر

Ҳаме баҷушад зулфаши зи ишқи хеш чу ман

همی بجوشد زلفش ز عشق خویش چو من

Чаро баҷушад мискин бар оташини бистар ?

چرا بجوشد مسکین بر آتشین بستر ؟

з давр шуд чу ақиқи ашкам аз ақиқи лабаш

ز دور شد چو عقیق اشکم از عقیق لبش

Ҳадис ӯ шинав ва кун бар он ақиқи гузар

حدیث او شنو و کن بر آن عقیق گذر

Дили ман оташи рухсор ӯ зи даври ҳаме

دل من آتش رخسار او ز دور همی

Чаро бисӯзад носӯхта бар ӯ анбар

چرا بسوزد ناسوخته بر او عنبر

Ки сӯхтаи манам он дӯди гирд ӯ чаҳ кунад

که سوخته منم آن دود گرد او چه کند

Ки хаста ман шудам аз хӯн чаро бар ӯст асар

که خسته من شدم از خون چرا بر اوست اثر

Агар чаҳ сӯхта ва хастаам шифо ёбам

اگر چه سوخته و خسته ام شفا یابم

Бхдмти малики хусравони абӯи ҷаъфар

بخدمت ملک خسروان ابو جعفر

Муҳамади бен абии алФзли онкии мҳмдтш

محمد بن ابی الفضل آنکه محمدتش

Замонаро шарафасту мулӯкро зевар

زمانه را شرفست و ملوک را زیور

Сипаҳи кашӣ ки фалакро зи бими ҳамла ӯ

سپه کشی که فلک را ز بیم حملۀ او

Ситораи ғайба ҷавшан шуд офтоби сипар

ستاره غیبۀ جوشن شد آفتاب سپر

Шунидани сухани шоҳ ва дидани сайраш

شنیدن سخن شاه و دیدن سیرش

Нигор хона кунад самъу ганҷи хонаи басар

نگار خانه کند سمع و گنج خانه بصر

Агар намӯд замонаи ҳазор айб чаҳ буд

اگر نمود زمانه هزار عیب چه بود

Намӯд шоҳи бики айб ӯ ҳазор ҳунар

نمود شاه بیک عیب او هزار هنر

Бтбъ бар нарасад каси бмдҳи шоҳ ки ҳаст

بطبع بر نرسد کس بمدح شاه که هست

Чу осмон ки буд эй бҳои хеш ( ? ) зибр

چو آسمان که بود ای بحای خویش (؟) زبر

Мҷраҳи рашки барад бар дўол аз анкаҳи азу

مجرّه رشک برد بر دوال از انکه ازو

Буд Аннани саворону бандагонаши камар

بود عنان سواران و بندگانش کمر

Сахоаш оташ афрӯхтаст бар симоб

سخاش آتش افروخته‌ست بر سیماب

Бақо набошад симобро бар оташ бар

بقا نباشد سیماب را بر آتش بر

Брнги зар будӣ ранги душманаши ҳамаи сол

برنگ زر بودی رنگ دشمنش همه سال

Азон нахоҳад кандар хазина дорад зар

ازان نخواهد کاندر خزینه دارد زر

Макун ҳадис ( ? ) пеш ӯ ки ҳар ки кунад

مکن حدیث (؟) پیش او که هر که کند

Агар , забон шавад андари даҳон ӯ ханҷар

اگر ، زبان شود اندر دهان او خنجر

Чаҳ риштаи гуҳари овехтаи зи тахти мулӯк

چه رشتۀ گهر آویخته ز تخت ملوک

Чаҳ байтҳои мдиҳши навишта бар дафтар

چه بیتهای مدیحش نوشته بر دفتر

Чунон навардади хоки асб ӯ ки пиндорӣ

چنان نوردد خاک اسب او که پنداری

Ки мағз ӯ ҳама бо дасту устихони озар

که مغز او همه با دست و استخوان آذر

Нишони олам ва кишвар диҳад самаши гӯйӣ

نشان عالم و کشور دهد سمش گویی

Ки олам аст бирав наъл ва мехҳо кишвар

که عالم است برو نعل و میخها کشور

Сабки рисии ту бФрдоу даии худ аз ту гузашт

سبک رسی تو بفردا و دی خود از تو گذشت

Ту андрў нарисӣ врчаҳи мураккабати сарсар

تو اندرو نرسی ورچه مرکبت صرصر

Замонау зафару фатҳ дар аломат ӯст

زمانه و ظفر و فتح در علامت اوست

Ки як замонаш фатҳаст ва як замонаши зафар

که یک زمانش فتحست و یک زمانش ظفر

Сухани миёни қазоу қадар кифоят ӯст

سخن میان قضا و قدر کفایت اوست

Ҳамеи қадар бқзо гуяду қазо бақадр

همی قدر بقضا گوید و قضا بقدر

Чаҳ фазл монад ки рағбат накард шоҳи бадв

چه فضل ماند که رغبت نکرد شاه بدو

Писар ҳар оина рағбат кунад баноми падар

پسر هر آینه رغبت کند بنام پدر

Агар бтолъи солӣ буд ситора ӯ

اگر بطالع سالی بود ستارۀ او

Барояд он соли андари ҷаҳони ҳамаи ахтар

برآید آن سال اندر جهان همه اختر

Замин бсўдаҳ шуд аз пои зоирони малик

زمین بسوده شد از پای زایران ملک

Ки вФди нгслд аз вФд ӯ , нафари зи нафар

که وفد نگسلد از وفد او ، نفر ز نفر

Ҳануз ношудаи зоири бадви фаро ки малик

هنوز ناشده زایر بدو فرا که ملک

Пазира бадара фиристод аз хазинаи бадар

پذیره بدره فرستاد از خزینه بدر

Баном хеш фиристад хазина то набаранд

بنام خویش فرستد خزینه تا نبرند

Ки ҳар замони зари азу дайртар шавад бсФр

که هر زمان زر ازو دیرتر شود بسفر

Усӯли ҳикматро лафзҳои ӯст нкт

اصول حکمت را لفظهای اوست نکت

Китоби давлатро расмҳои ӯст ғрр

کتاب دولت را رسمهای اوست غرر

Расидаи бинии ҷоҳаши баҳр куҷо бирасад

رسیده بینی جاهش بهر کجا برسد

Чунонкии гўӣӣ ҳозир шудаст шоҳ эдар

چنانکه گوئی حاضر شدست شاه ایدر

Агар пароканд онгаҳ ки ҷой гирад мол

اگر پراکند آنگه که جای گیرد مال

Чу теғ гирад азон ва пароканд лашкар

چو تیغ گیرد ازان و پراکند لشکر

Хазинапарвар мардум , раҳеи гудоз буд

خزینه پرور مردم ، رهی گداز بود

Малики хазина гудоз омаду раҳе парвар

ملک خزینه گداز آمد و رهی پرور

Ҳамеша то ду ҷаҳонасту кирдигори яке

همیشه تا دو جهانست و کردگار یکی

Даҳ ва ду бурҷ , табоиъи чаҳор ва ҳафт ахтар

ده و دو برج ، طبایع چهار و هفت اختر

Мафохири башари андари маҳосин малик аст

مفاخر بشر اندر محاسن ملک است

Ҳамеша фахри башари боду шаҳриёри башар

همیشه فخر بشر باد و شهریار بشر

Бақоӣ ӯ шудаи эмини зи ноӣботи фано

بقای او شده ایمن ز نائبات فنا

Лақоӣ ӯ шудаи эмини зи ноӣботи фикр

لقای او شده ایمن ز نائبات فکر

зи даҳри давлаташи оростаи бФру сабот

ز دهر دولتش آراسته بفرّ و ثبات

Взўи вилояташи оростаи бъдлу назар

وزو ولایتش آراسته بعدل و نظر