Агар камоли баҷоа андараст ва ҷоҳ бимол

اگر کمال بجاه اندر است و جاه بمال

Маро бибин ки бибинӣ камолро бкмол

مرا ببین که ببینی کمال را بکمال

Ман он касам ки бмн то бҳшр фахр кунад

من آن کسم که بمن تا بحشر فخر کند

Ҳар онкӣ бар сари як байт ман нависад қол

هر آنکه بر سر یک بیت من نویسد قال

Ҳамаи кас аз қабл нестӣ фиғон доранд

همه کس از قبل نیستی فغان دارند

Гуҳи заъифӣу бечорагӣу сустии ҳол

گه ضعیفی و بیچارگی و سستی حال

Ман он касам ки фиғонам бачарх Зуҳра расед

من آن کسم که فغانم بچرخ زهره رسید

зи ҷӯади он мулкӣ кам з мол дод малол

ز جود آن ملکی کم ز مال داد ملال

Раво буд ки зи баси бори шукри неъмати шоҳ

روا بود که ز بس بار شکر نعمت شاه

Фиғон кунам ки малолам гирифт зини амвол

فغان کنم که ملالم گرفت زین اموال

Чу шеър шукр фиристам азин сипас бар шоҳ

چو شعر شکر فرستم ازین سپس بر شاه

Нигар чаҳ хоҳам гуфтани зи кибру ғанҷу даллол

نگر چه خواهم گفتن ز کبر و غنج و دلال

Бас эй малик ки на лؤлؤ фурухтам ба силам

بس ای ملک که نه لؤلؤ فروختم به سلم

Бас эй малик ки на гавҳар фурухтам бҷўол

بس ای ملک که نه گوهر فروختم بجوال

Бас эй малик ки азин шоирӣу шеъри маро

بس ای ملک که ازین شاعری و شعر مرا

Малик фиреб бихонанду ҷодӯии мҳтол

ملک فریب بخوانند و جادوی محتال

Бас эй малик ки ҷҳонрои бшбҳти афкандӣ

بس ای ملک که جهانرا بشبهت افکندی

Ки зар сурхаст ин ё шикастаи сангу суфол

که زر سرخست این یا شکسته سنگ و سفال

Бас эй малик ки зёъи ману ъқори маро

بس ای ملک که ضیاع من و عقار مرا

На офтоб масоҳат кунад на боди шимол

نه آفتاب مساحت کند نه باد شمال

Бас эй малик ки на қуръон бмъҷз оварадам

بس ای ملک که نه قرآن بمعجز آوردم

Ки зулҷалолаши чандин ҷалол доду ҷамол

که ذوالجلالش چندین جلال داد و جمال

Бас эй малик ки на гӯгирди сурхи гашти сухан

بس ای ملک که نه گوگرد سرخ گشت سخن

На кимиё ки азу ҳечкас надид хаёл

نه کیمیا که ازو هیچکس ندید خیال

Бас эй малик ки дигар ҷои шеър шукр намонад

بس ای ملک که دگر جای شعر شکر نماند

Марои баҳри ду ҷаҳон дар саҳифаи аъмол

مرا بهر دو جهان در صحیفۀ اعمال

Бас эй малик ки ман андари ту он ҳамеи шинавам

بس ای ملک که من اندر تو آن همی شنوم

Ки дар Масеҳ шунидам зи ҷумлаи ҷҳол

که در مسیح شنیدم ز جملۀ جهال

Бас эй малик ки бас аз ғолёни ёФаҳи сухан

بس ای ملک که بس از غالیان یافه سخن

Сетаи шӯй ва бар он теғати афканди ашъол

سته شوی و بر آن تیغت افکند اشعال

Бас эй малик ки ду дасти туро бгоҳ ато

بس ای ملک که دو دست ترا بگاه عطا

На бо замонаи қиёс ва на бар гузаштаи мисол

نه با زمانه قیاس و نه بر گذشته مثال

Бас эй малик ки ҷаҳони сари басар ҳадис манаст

بس ای ملک که جهان سر بسر حدیث منست

Миёни ҳосиду ноҳосдм ҳамеша ҷидол

میان حاسد و ناحاسدم همیشه جدال

Бас эй малик ки замонаи аёли неъмати тест

بس ای ملک که زمانه عیال نعمت تست

Бмни раҳе чаҳ расад зини ҳамаи замонаи аёл

بمن رهی چه رسد زین همه زمانه عیال

Бас эй малик ки турои сад ҳазор сол бақост

بس ای ملک که ترا صد هزار سال بقاست

Қиёси гиру бтқдири соли бахши амвол

قیاس گیر و بتقدیر سال بخش اموال

Бас эй малик ки атоят на ганҷ ва кон санҷанд

بس ای ملک که عطایت نه گنج و کان سنجند

Мулӯкро ҳама меъёр бошаду мисқол

ملوک را همه معیار باشد و مثقال

Бас эй малик ки ман аз баси атоат сайр шудам

بس ای ملک که من از بس عطات سیر شدم

На зонка неъмат бар ман ҳароми гашту вабол

نه زانکه نعمت بر من حرام گشت و وبال

Бас эй малик ки мулӯк аз газофа гирд кунанд

بس ای ملک که ملوک از گزافه گرد کنند

Баҳри замин ва натарсад кас аз ҳарому ҳалол

بهر زمین و نترسد کس از حرام و حلال

Ҳаме битарсам каз шоирии малоли орм

همی بترسم کز شاعری ملال آرم

Малоли мадҳ ту куфрасту ҷовдонаи залол

ملال مدح تو کفرست و جاودانه ضلال

Ҳамаи якояки динору бадараи туу ганҷ

همه یکایک دینار و بدرۀ تو و گنج

Асири рӯзи масофату сайди рӯзи қаттол

اسیر روز مصافت و صید روز قتال

Хароҷи қайсар рӯмасту сари газяти хулам

خراج قیصر روم است و سر گزیت خلم

Баҳоии бандагии длҳрои абои чипол

بهای بندگی دلهرا ابا چیپال

Зиҳии малик ки ҳалол инчунин буд динор

زهی ملک که حلال اینچنین بود دینار

Ба теғи полдаҳ дар хӯн хасм дода сқол

به تیغ پالده در خون خصم داده صقال

Ҳазор бткдаҳ овора карда ҳар як азу

هزار بتکده آواره کرده هر یک ازو

Ҳазор шери даманда бқҳр карда школ

هزار شیر دمنده بقهر کرده شکال

Балои брҳмнонсту қаҳри қарматӣон

بلای برهمنانست و قهر قرمطیان

Ҳалоки аҳрмнонсту офати даҷол

هلاک اهرمنانست و آفت دجال

зи баҳри ҷӯад ту оварда аз адами бавуҷуд

ز بهر جود تو آورده از عدم بوجود

Накӯкунанда аҳволу роҳат аз аҳўол

نکو کنندۀ احوال و راحت از اهوال

Мулӯкро ҳамаи бигусастӣ аз мдиҳи тамаъ

ملوک را همه بگسستی از مدیح طمع

Аё Музаффари фирӯзи бахти хуби хисол

ایا مظفر فیروز بخت خوب خصال

Бад-ӣни баҳо ки ту як байти ман хридстӣ

بدین بها که تو یک بیت من خریدستی

Сариру малики нхрнду тоҷу ҷоҳу ҷамол

سریر و ملک نخرند و تاج و جاه و جمال

Аё малики ту азин офтоби род тарӣ

ایا ملک تو ازین آفتاب راد تری

Забон ҳарки наёрад далели бодои лол

زبان هرکه نیارد دلیل بادا لال

На офтоби бчндини ҳазор сол кунад

نه آفتاب بچندین هزار سال کند

Ҳамеша зар ки ту аз баҳри ман диҳии ҳамаи сол

همیشه زر که تو از بهر من دهی همه سال

Ду дасти ту бътои гоҳ бар муборизи хост

دو دست تو بعطا گاه بر مبارز خواست

На мавҷи дарё пеш омадаш на кони ҷибол

نه موج دریا پیش آمدش نه کان جبال

Ҳамаи мулӯки ҷаҳонро куҷо сано гӯйанд

همه ملوک جهان را کجا ثنا گویند

Атои ту бахше эй хусрави хуҷастаи фаъол

عطا تو بخشی ای خسرو خجسته فعال

Кунун бъолм дар молики алмулуки туе

کنون بعالم در مالک الملوک تویی

Ҷамолаши ҳама аз тести гоҳи ҷӯад ва навол

جمالش همه از تست گاه جود و نوال

Савоб кард ки пайдо накард ҳар ду ҷаҳон

صواب کرد که پیدا نکرد هر دو جهان

Ягонаи эзади додар беназиру ҳам?ил

یگانه ایزد دادار بی نظیر و همال

Вагарна ҳар ду ббхшидтӣ бгоҳ ато

وگرنه هر دو ببخشیدتی بگاه عطا

Умеди бандаи нмондӣ ба эзади мутаъол

امید بنده نماندی به ایزد متعال

Ба байти моли ту андари зи ҷӯади ту ҳамаи сол

به بیت مال تو اندر ز جود تو همه سال

Наҳиф моломоласту кили моломол

نهیب مالامال است و کیل مالامال

Азин сипас базмин бар куҷо масоф кунӣ

ازین سپس بزمین بر کجا مصاف کنی

Чу қасди лашкар душман кунӣ бгоҳ рҳол ,

چو قصد لشکر دشمن کنی بگاه رحال ،

На арзи ҳафт замин бо ду дасту теғи ту шоҳ

نه عرض هفت زمین با دو دست و تیغ تو شاه

Масофи лашкари ҷўдсту лашкари иқбол

مصاف لشکر جودست و لشکر اقبال

Ҳисор нест ки дандони пел ту накушод

حصار نیست که دندان پیل تو نگشاد

Замин ки сам сутурат бирав накард ашкол

زمین که سم ستورت برو نکرد اشکال

Басо бачарх бар оварда кохи душмани ту

بسا بچرخ بر آورده کاخ دشمن تو

Бёрмидаҳи зи бими завол ва ёфта ҳол

بیارمیده ز بیم زوال و یافته هال

Ки боз хӯрд бадви боди зиндаи пели ту шоҳ

که باز خورد بدو باد زنده پیل تو شاه

Кунун русум диёраст ва кунаду манди атлол

کنون رسوم دیارست و کند و مند اطلال

Дўол кардад андоми пели вори адуат

دوال کردد اندام پیل وار عدوت

Чу барзананд бар он кӯси пелии ту дўол

چو برزنند بر آن کوس پیلی تو دوال

Брстхиз ниёз оварад мухолиф ро

برستخیز نیاز آورد مخالف را

Чу « хези хез » бтбли андари афканди тбол

چو «خیز خیز» بطبل اندر افکند طبال

Ҳгрзи дидаи душмани ббоғи давлати хеш

هگرز دیدۀ دشمن بباغ دولت خویش

Баланд сарв набинад на нўншондаҳи ниҳол

بلند سرو نبیند نه نونشانده نهال

Чунонкии чашмаи хуршеди рӯзи давлати ту

چنانکه چشمۀ خورشید روز دولت تو

Надид хоҳад то рӯзгори ҳашари завол

ندید خواهد تا روزگار حشر زوال

Ҳар онкӣ кӯтаҳ кард аз мдиҳи шоҳи забон

هر آنکه کوته کرد از مدیح شاه زبان

Дароз кард бадви шери осмони чангол

دراز کرد بدو شیر آسمان چنگال

Бигард ҷонаш печанд аждаҳои фалак

بگرد جانش پیچاند اژدهای فلک

Чу хати доираи гирди андари орадаши дунбол

چو خط دایره گرد اندر آردش دنبال

Ҳануз ҷӯади ту мари бандаро надода ато

هنوز جود تو مر بنده را نداده عطا

Ҳануз бандаи мар ӯро накарда ҳеҷ савол

هنوز بنده مر او را نکرده هیچ سؤال

Ду чокаранд млкрои зи ҷумлаи раҳён

دو چاکرند ملکرا ز جملۀ رهیان

Чунин ҳазор ҳазор дигар тғону инол

چنین هزار هزار دگر طغان و ینال

Баноми теғи ямонии якеу дигари ҷӯад

بنام تیغ یمانی یکی و دیگر جود

Фанои моли яке ваон дигар дар омол

فنای مال یکی وان دگر در آمال

Ҳазор динори он ҷӯад байнҳоят дод

هزار دینار آن جود بینهایت داد

Ҳазор дигари он аждаҳои аъдои мол

هزار دیگر آن اژدهای اعدا مال

Куҷо ато диҳад ин раҳ ки боз гардад пел

کجا عطا دهد این ره که باز گردد پیل

зи бадара боз ндонӣ муғокро зи атлол

ز بدره باز ندانی مغاک را ز اطلال

Бшър ёд кунад рӯзгори бармакён

بشعر یاد کند روزگار برمکیان

Дақиқӣ онгаҳ кошФтаҳ шуд бирав аҳвол

دقیقی آنگه کآشفته شد برو احوال

Сҳоқи ибни иброҳӣмро чаҳ баҳра расед

سحاق ابن ابراهیم را چه بهره رسید

зи фазли бармак ва он шеъри қофия бар дол

ز فضل برمک و آن شعر قافیه بر دال

Бики ду байт надонам чаҳ дод фазли бадв

بیک دو بیت ندانم چه داد فضل بدو

Фасона бок надорад зи номаҳолу маҳол

فسانه باک ندارد ز نامحال و محال

Марои ду байт бифармуд шаҳриёри ҷаҳон

مرا دو بیت بفرمود شهریار جهان

Бар он санавбари анбари изори мишкӣни хол

بر آن صنوبر عنبر عذار مشکین خال

Ду бадараи зари бФрстод ва ду ҳазор дирам

دو بدره زر بفرستاد و دو هزار درم

Брғми ҳосиду тимор бадсигол накол

برغم حاسد و تیمار بدسگال نکال

Чу офтоб шудам дар ҷаҳони кушодаи забон

چو آفتاب شدم در جهان گشاده زبان

Бадал чаҳ дод ду байти маро , ду байти алмол

بدل چه داد دو بیت مرا ، دو بیت المال

Чаҳ гуфт ҳосиду онкас ки бадсигол манаст

چه گفت حاسد و آنکس که بدسگال منست

Бботни андар ва дар ошкори неки сгол :

بباطن اندر و در آشکار نیک سگال :

Ду бадара ёфтӣ аз неъмату каромати шоҳ

دو بدره یافتی از نعمت و کرامت شاه

Ғанӣ шудӣ , дигар аз ҷаври рӯзгори манол

غنی شدی ، دگر از جور روزگار منال

Балии ду бадара динор ёфтам бтмом

بلی دو بدرۀ دینار یافتم بتمام

Ҳалол ва поктар аз шери доягони ботФол

حلال و پاکتر از شیر دایگان باطفال

Ҳазор Ҷайҳун бгзоштаҳаст ҳар динор

هزار جیحون بگذاشته است هر دینار

Чу Хизр аз бар дарё ва сад ҳазор ҷибол

چو خضر از بر دریا و صد هزار جبال

Бтиғи ҳиндӣ аз ҳиндӯони гирифтаи бқҳр

بتیغ هندی از هندوان گرفته بقهر

Далели некӣу неки ахтарӣу фаррухи фол

دلیل نیکی و نیک اختری و فرخ فال

Ҳазор буд ва ҳазор дигар малики бФзўд

هزار بود و هزار دگر ملک بفزود

зи як ғазал ки зи ман хост бар латифи ғизол

ز یک غزل که ز من خواست بر لطیف غزال

Ду мавсим омад ҳар сол аз каромати шоҳ

دو موسم آمد هر سال از کرامت شاه

зи корвони ҷамолу зи корвони ҷалол

ز کاروان جمال و ز کاروان جلال

Умедворам кин бори сад ҳазор тамом

امیدوارم کاین بار صد هزار تمام

Бмн фиристад бар тол ( ? ) фил бар Фбол

بمن فرستد بر تال (؟) فیل بر فبال

Брҳли ҳиммати ман бар ато фиристад шоҳ

برحل همت من بر عطا فرستد شاه

Ки каргаданаш нтобад , на низ моҳии вол

که کرگدنش نتابد ، نه نیز ماهی وال

Ҳамон санам ки бмн бар накард чашм аз аҷаб

همان صنم که بمن بر نکرد چشم از عجب

Надоди фурқат ӯ мари марои умеди висол

نداد فرقت او مر مرا امید وصال

Кунун ҳаме расадам каши бФри давлати шоҳ

کنون همی رسدم کش بفر دولت شاه

з офтоб кунам тоҷу моҳи нави халхол

ز آفتاب کنم تاج و ماه نو خلخال

Худоӣ дод турои малик ва гуфт бФзоим

خدای داد ترا ملک و گفت بفزایم

Бшокрони ту эй хусрави хуҷастаи хисол

بشاکران تو ای خسرو خجسته خصال

На неъмати абдирои муқассирии ту бшкр

نه نعمت ابدیرا مقصری تو بشکر

На кирдигори ҷҳонро бидонча гуфт абдол

نه کردگار جهانرا بدانچه گفت ابدال

Аё Маҳмадӣ аз дайни пок боқӣ бош

ایا محمدی از دین پاک باقی باش

Ҳамеша тоза чу дайни Муҳамад аз шавол

همیشه تازه چو دین محمد از شوال

Салоати ту баҳамаи дӯстони расидаи бтбъ

صلات تو بهمه دوستان رسیده بطبع

Ҳамеша то салавотаст бар Муҳамаду ол

همیشه تا صلواتست بر محمد و آل

Ду бадара зар бигирифтам бФтҳи норайн

دو بدره زر بگرفتم بفتح ناراین

БФтҳи рӯмӣаи сад бадараи гираму хртол

بفتح رومیه صد بدره گیرم و خرطال

Куҷои шариф буд чун ғзоирӣ бар ту

کجا شریف بود چون غضایری بر تو

з табъ бошад чўнонкаҳи зари сурху суфол

ز طبع باشد چونانکه زر سرخ و سفال

На бандагони ҳама чун Мустафо буванд бақадр

نه بندگان همه چون مصطفی بوند بقدر

Бақадр тоъат мФзўл бошаду мФзол

بقدر طاعت مفضول باشد و مفضال