Бухори дарё бар аўрмзду фарвардин

بخار دریا بر اورمزد و فروردین

Ҳамеи фурӯи гусалади риштаҳои дар смин

همی فرو گسلد رشته های درّ ثمین

зи оби поки даҳони пар ситора дорад абр

ز آب پاک دهان پر ستاره دارد ابر

зи боди поки шиками пар ситора дорад тин

ز باد پاک شکم پر ستاره دارد طین

Бмшкрнги либос андарун шудаст ҳаво

بمشکرنگ لباس اندرون شدست هوا

Блъл ранг паранд андарун шудаст замин

بلعل رنگ پرند اندرون شدست زمین

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

........................................

Ки гул сетанд аз гулистони машки огӣн

که گل ستاند از گلستان مشک آگین

Ҳавои равшан агар арз кард лашкари занг

هوای روشن اگر عرض کرد لشکر زنگ

Замин тира кунад низ арзи лашкари чин

زمین تیره کند نیز عرض لشکر چین

Аҷаб нигор гараст абру боди дебои боф

عجب نگار گرست ابر و باد دیبا باف

Бдшт ва беша намӯдаст корсони рангин

بدشت و بیشه نمودست کارسان رنگین

Ббоғи рӯдаи гузари дасти бофи боди ббўӣ

بباغ روده گذر دست باف باد ببوی

Бдшти содаи нигари дастбурд абр бибин

بدشت ساده نگر دستبرد ابر ببین

Баҳор , дуаст : яке табъӣ ва дигар ақлӣ

بهار ، دو است : یکی طبعی و دگر عقلی

Яке шмомаҳу дигар будаш Монии чин

یکی شمامه و دیگر بودش مانی چین

Баҳори табъии сунъи худои ъзўҷл

بهار طبعی صنع خدای عزوجل

Баҳори ақлии мадҳи хдоигони замин

بهار عقلی مدح خدایگان زمین

Амири Сайиди шоҳи Музаффари Мансур

امیر سید شاه مظفر منصور

Ямини давлати олӣ , амини миллату дайн

یمین دولت عالی ، امین ملت و دین

Аломат зафараст андари он хуҷастаи насаб

علامت ظفرست اندر آن خجسته نسب

Кифоят фалакаст андари он хуҷастаи нигин

کفایت فلک است اندر آن خجسته نگین

Замонаи давлатроу худои миллат ро

زمانه دولت را و خدای ملت را

Бимну амн далел омад аз ямину амин

بیمن و امن دلیل آمد از یمین و امین

Русум ӯ млконро адаб кунад таълим

رسوم او ملکانرا ادب کند تعلیم

Фаъол ӯ шуъароро сухан кунад талқин

فعال او شعرا را سخن کند تلقین

Хуҷастаи мураккаб ӯ бод ва оташаст баҳам

خجسته مرکب او باد و آتش است بهم

Бгоҳ сайри чунон ва бгоҳ ҳамлаи чунин

بگاه سیر چنان و بگاه حمله چنین

Аҷаб ки шоҳ ҳаме барканд ббоди лагом

عجب که شاه همی برکند بباد لگام

Аҷабтар инки ҳамеи брнҳд бар оташи зин

عجبتر اینکه همی برنهد بر آتش زین

Фзоӣӣасту бадви халқро набошад даст

فضائی است و بدو خلق را نباشد دست

Заминӣаст ва баранд босмони барин

زمینی است و براند بآسمان برین

Танӣ ки ҷон хӯрд он теғи заҳр хӯрда ӯст

تنی که جان خورد آن تیغ زهر خوردۀ اوست

Чаҳ ҳрз дорад ҷузи нақши он хуҷастаи нигин

چه حرز دارد جز نقش آن خجسته نگین

Ба тезии сухану давлати андрўи маънӣ

به تیزی سخن و دولت اندرو معنی

Багӯнаи фалаку гавҳари андрўи парвин

بگونۀ فلک و گوهر اندرو پروین

Ҳунари бқўти бозуӣ шоҳ донад кард

هنر بقوّت بازوی شاه داند کرد

Ки бахт ёраш бӯдаасту кирдигори муайян

که بخت یارش بوده است و کردگار معین

Бпои бора ӯ ҳсни дашт сода шавад

بپای بارۀ او حصن دشت ساده شود

БсФи лашкар ӯ дашти содаи ҳсни ҳсин

بصف لشکر او دشت ساده حصن حصین

зи рой ӯ равад андари фалаки ситораи рӯз

ز رای او رود اندر فلک ستارۀ روز

зи каф ӯ равад андари биҳишти моءи муайян

ز کف او رود اندر بهشت ماء معین

Аё бузурги худованди халқу хусрави шарқ

ایا بزرگ خداوند خلق و خسرو شرق

Ҷаҳони саросар шакасту ҳиммати ту яқин

جهان سراسر شک است و همت تو یقین

Заволи неъмати ҳаргиз худоӣ напасандад

زوال نعمت هرگز خدای نپسندد

Бидон замин ки бадв дар мувофиқи ту макин

بدان زمین که بدو در موافق تو مکین

Азоби дӯзах то рӯзи ҳашар кам нашавад

عذاب دوزخ تا روز حشر کم نشود

Азон замин ки бадв дар мухолифи ту дафин

ازان زمین که بدو در مخالف تو دفین

Аз офарини ту берун агар сухан талабанд

از آفرین تو بیرون اگر سخن طلبند

Сифат наёбанд андари ҷаҳони магари нафрин

صفت نیابند اندر جهان مگر نفرین

Раво набошад агар каси қарин ту ҷӯяд

روا نباشد اگر کس قرین تو جوید

зи баҳри онкӣ худоят наёфарид қарин

ز بهر آنکه خدایت نیافرید قرین

Буруни баради илми ту зи мағзи шерони ҳуш

برون برد علم تو ز مغز شیران هوش

Буруни баради карами ту з рӯй перони чин

برون برد کرم تو ز روی پیران چین

Бдўлти ту қазо бо фалак мунодӣ кард

بدولت تو قضا با فلک منادی کرد

Адуӣ зода бамурду Фгонаҳи гашти ҷанин

عدوی زاده بمرد و فگانه گشت جنین

Ду ҷой дорад бадхоҳи маликат аз ду ҷаҳон

دو جای دارد بدخواه ملکت از دو جهان

Азин ҷаҳони ҳамаи сҷн ва аз онҷҳони сҷин

ازین جهان همه سجن و از آنجهان سجین

Бадеъи лафзи ту дурусту ифтихори садаф

بدیع لفظ تو درّست و افتخار صدف

Бузурги бأс ту шерасту рӯзгори ърин

بزرگ بأس تو شیرست و روزگار عرین

зи толеъ ту намуданд чархро ҳаракат

ز طالع تو نمودند چرخ را حرکت

зи санги ҳалам ту доданд кӯҳро таскин

ز سنگ حلم تو دادند کوه را تسکین

На сар буд ки набошад бхдмти ту азиз

نه سر بود که نباشد بخدمت تو عزیز

На дил буд ки набошад бтоъти ту раҳин

نه دل بود که نباشد بطاعت تو رهین

Ҳасади баради ҳамаи тан бар ҷабини ходими ту

حسد برد همه تن بر جبین خادم تو

зи баҳри онкӣ наад пеши ту бхоки ҷабин

ز بهر آنکه نهد پیش تو بخاک جبین

Хдоигонои ту меҳр дӯстон бигзор

خدایگانا تو مهر دوستان بگذار

Ки рӯзгори худ аз душманон гузорад кин

که روزگار خود از دشمنان گذارد کین

Ҳамеша то фалаку осмон буд гардон

همیشه تا فلک و آسمان بود گردان

Буд зи гардиш ӯ гардиши шҳўру синӣн

بود ز گردش او گردش شهور و سنین

Баростии бгроӣу бмрдмии ббсиҷ

براستی بگرای و بمردمی ببسیج

Бмҳтрии бсгол ва бхсрўӣ биншин

بمهتری بسگال و بخسروی بنشین

Мабод ҳар ки нхўондти шоҳ , ҷузи банда

مباد هر که نخواندت شاه ، جز بنده

Мабод ҳар ки нахоҳадат шод , ҷузи ғамгин

مباد هر که نخواهدت شاد ، جز غمگین

Турост бахшишу гетӣ , турост давлату рӯз

تراست بخشش و گیتی ، تراست دولت و روز

Бубахш неъмат ва гетӣ бигир ва рӯз гузин

ببخش نعمت و گیتی بگیر و روز گزین