Қавӣаст дайни Муҳамади боити фарқон

قویست دین محمد بآیت فرقان

Чунонкии ҳуҷҷати султон ба рояти султон

چنانکه حجت سلطان به رایت سلطان

Ямини давлату перостаи бтиғши малик

یمین دولت و پیراسته بتیغش ملک

Амини миллату оростаи бадви имон

امین ملت و آراسته بدو ایمان

зи хайр ҳарчӣ расӯли худоиро хабараст

ز خیر هرچه رسول خدای را خبرست

Ҳамеи намояд аз сояи худои аён

همی نماید از سایۀ خدای عیان

Расӯл гуфт ки байғӯлаҳои рӯй замин

رسول گفت که بیغوله های روی زمین

Маро ҳама бинмуданд аз карони бикрон

مرا همه بنمودند از کران بکران

Вазин сипас бирасад дасту теғи Маҳмӯдӣ

وزین سپس برسد دست و تیغ محمودی

Баҳр куҷо бинмуданд азуи марои яксон

بهر کجا بنمودند ازو مرا یکسان

Ҳаме дуруст шавад онкӣ Мустафо фармуд

همی درست شود آنکه مصطفی فرمود

Кунун бҳкми худоӣ аз хдоигони ҷаҳон

کنون بحکم خدای از خدایگان جهان

Аҷаби мадори ту зу ин сифат ки давлат ӯ

عجب مدار تو زو این صفت که دولت او

Худоиро ғаразасту расӯлро бурҳон

خدای را غرضست و رسول را برهان

Ҳамеша аз қабл офарину хизмат ӯ

همیشه از قبل آفرین و خدمت او

Хирад кушода забонасту калаки бастаи миён

خرد گشاده زبانست و کلک بسته میان

Бики сафар млконро набӯд ҷузи як фатҳ

بیک سفر ملکانرا نبود جز یک فتح

Вагар ббўди азуи суд буд ва буд зиён

وگر ببود ازو سود بود و بود زیان

Сафар якеаст худовандроу панҷаи фатҳ

سفر یکیست خداوند را و پنجه فتح

Казу накард яке Ардашеру нўшрўон

کزو نکرد یکی اردشیر و نوشروان

Дизии кушода ки ваҳми андар ва буд оҷиз

دزی گشاده که وهم اندر و بود عاجز

Раҳеи бурӣда ки деви андар ва шавад ҳайрон

رهی بریده که دیو اندر و شود حیران

Баранд хусрави машриқи басӯии билором

براند خسرو مشرق بسوی بیلارام

Бидон ҳисорӣ каз бурҷи ваии хаҷали сҳлон

بدان حصاری کز برج وی خجل ثهلان

Яке биёбон буд андари он навоҳии саъб

یکی بیابان بود اندر آن نواحی صعب

Ки буд паҳноаш аз равад санад то ҳинди он

که بود پهناش از رود سند تا هند آن

Батӯлиу арз ҳаме кард бо сипеҳри марӣ

بطول و عرض همی کرد با سپهر مری

Збси нишеби ҳамеи баст бо сқри паймон

زبس نشیب همی بست با سقر پیمان

Буруз аз бар сари офтоб чун оташ

بروز از بر سر آفتاب چون آتش

Бзири пои бшби снгризаҳ чун пайкон

بزیر پای بشب سنگریزه چون پیکان

Бчораҳ будигар будӣ андару нахчир

بچاره بودی گر بودی اندر و نخچیر

Ба бим рафтӣ гар рафтӣ андрўи шайтон

به بیم رفتی گر رفتی اندرو شیطان

Раҳеи шикастатар аз аҳди мардуми бедин

رهی شکسته تر از عهد مردم بیدین

Дарозтар зғми ёр дар шаби ҳиҷрон

درازتر زغم یار در شب هجران

Бсотҳоши ҳамаи сангҳои ҳамчуи хск

بساطهاش همه سنگهای همچو خسک

Нботҳоши ҳамаи хорҳои чун савҳон

نباتهاش همه خارهای چون سوهان

Ба хори ғайбаи рабӯдии дарахташ аз ҳўшн

به خار غیبه ربودی درختش از حوشن

Блмс ҷома даридӣ гиёҳаш аз хуфтон

بلمس جامه دریدی گیاهش از خفتان

Чунон қъир ки ҳангоми бргзштни азу

چنان قعیر که هنگام برگذشتن ازو

Касе надид зи пели баланд , ҷузи полон

کسی ندید ز پیل بلند ، جز پالان

Чунон гузаштӣ зу шоҳ хусравон гуфтӣ

چنان گذشتی زو شاه خسروان گفتی

Ки боди мураккаб ӯро гирифта буд Аннан

که باد مرکب او را گرفته بود عنان

зи мавҷи об чу бигузашт рояти Мансур

ز موج آب چو بگذشت رایت منصور

Фиканд давлат ӯ мари футуҳро бунён

فکند دولت او مر فتوح را بنیان

Ҳам аз нахуст ба шар сова баркашида сипоҳ

هم از نخست به شر ساوه برکشیده سپاه

Яке ҳисории каши сари баробари саратон

یکی حصاری کش سر برابر سرطان

Бпшти моҳии қаъраш , бмоаҳи конгресс ҳо

بپشت ماهی قعرش ، بماه کنگره ها

зи санги хораи мар ӯро қавоиду арқон

ز سنگ خاره مر او را قواعد و ارکان

Бигард хандақ ӯ бар дамидаи бешаи зи рмҳ

بگرد خندق او بر دمیده بیشه ز رمح

Чунон ки Ғарм дар он беша нагзарад осон

چنان که غرم در آن بیشه نگذرد آسان

Бсоътӣ бигирифт он ҳисор ва ғорат кард

بساعتی بگرفت آن حصار و غارت کرد

Хдоигони замини хусрави ҳисори ситон

خدایگان زمین خسرو حصار ستان

Даруна соир монад ва на тоир аз бар хок

درونه سایر ماند و نه طایر از بر خاک

Ду лаки зи лашкар ӯ шуд бзири хоки ниҳон

دو لک ز لشکر او شد بزیر خاک نهان

Ҳисори дигар бкўораҳ шуд ки шоҳи аҷам

حصار دیگر بکواره شد که شاه عجم

Бикунадаш аз бен ва як соъаташи надоди амон

بکندش از بن و یک ساعتش نداد امان

Муродаши онкӣ зиёдат кунад мари аимонро

مرادش آنکه زیادت کند مر ایمانرا

БкФру лашкари куфр андар оварад нуқсон

بکفر و لشکر کفر اندر آورد نقصان

Ҳисори дигари Берна , амир ӯ ҳрдт

حصار دیگر برنه ، امیر او هردت

Сипоҳ ӯ қавӣу ганҷи хонаи ободон

سپاه او قوی و گنج خانه آبادان

Гирифт ҳсншу пелону ганҷ ӯ бардошт

گرفت حصنش و پیلان و گنج او برداشت

Ҳсорёнш мусулмон шуданд перу ҷавон

حصاریانش مسلمان شدند پیر و جوان

Дигар ҳисори мҳоўн ки бурҷаш аз боло

دگر حصار مهاون که برجش از بالا

Ҳаме бибастӣ бо чархи осмони паймон

همی ببستی با چرخ آسمان پیمان

Ҳаме бинолад гуфтӣ замин ва ранҷа шавад

همی بنالد گفتی زمین و رنجه شود

зи бори бораи он снгпораҳи шористон

ز بار بارۀ آن سنگپاره شارستان

Бигард хандақ ӯ бешае ки ҳаргизи ваҳм

بگرد خندق او بیشه ای که هرگز وهم

Бадви дарун натавонад шуд аз карони бикрон

بدو درون نتواند شد از کران بکران

Дар ӯ сипоҳии муҳкам чу кӯҳу ҷумла чу абр

در او سپاهی محکم چو کوه و جمله چو ابر

зи тезии оташ ва аз мараи қатраи борон

ز تیزی آتش و از مره قطرۀ باران

зи ҷони хеши бпрхоши дасти шастаи ҳама

ز جان خویش بپرخاش دست شسته همه

Брзмгаҳи бкФи даст бар ниҳодаи равон

برزمگه بکف دست بر نهاده روان

Фурӯғи теғи ямонии бдитшон ба набард

فروغ تیغ یمانی بدیتشان به نبرد

Шуъоъ дода чу баҳром дар кафи кайвон

شعاع داده چو بهرام در کف کیوان

Бидон ҳисори даруни лашкарии қавигар чанд

بدان حصار درون لشکری قوی گر چند

Фирефта шуда ва эмин нишаста аз ҳдсон

فریفته شده و ایمن نشسته از حدثان

Ҳаме бигуфт ки : бо ман ки бас буд ба сипоҳ

همی بگفت که : با من که بس بود به سپاه

Ба ганҷи хонау пелони оҳанӣни дандон

به گنج خانه و پیلان آهنین دندان

Чу дид рояти Мансури шоҳ бар дар ҳсн

چو دید رایت منصور شاه بر در حصن

Фурӯ гирифт гиребонаши ногаҳони хизлон

فرو گرفت گریبانش ناگهان خذلان

Ба мағз , қасди сари теғҳои оинаи ранг

به مغز ، قصد سر تیغ های آینه رنگ

Ба дидаи қасди сари найзаҳои хӯни афшон

به دیده قصد سر نیزه های خون افشان

Нахусти размии пайваст каз наҳифу шуъоъ

نخست رزمی پیوست کز نهیب و شعاع

Сипеҳри ахзарро боз дошт аз даврон

سپهر اخضر را باز داشت از دوران

Ҳаме задандӣ шамшери оҳӯони сарой

همی زدندی شمشیر آهوان سرای

Ду зулфашон ба саман бар ҳаме задӣ чавгон

دو زلفشان به سمن بر همی زدی چوگان

Ҳисору неъмат аз он лашкари қавии бастад

حصار و نعمت از آن لشکر قوی بستد

Бики чаҳор як аз рӯзи хусрави Эрон

بیک چهار یک از روز خسرو ایران

Чу дид нусрати шоҳи замона ва донист

چو دید نصرت شاه زمانه و دانست

Бадаст ӯ аҷали хешро бидид аён

بدست او اجل خویش را بدید عیان

Гурехт , хештани андари миёни оби афканд

گریخت ، خویشتن اندر میان آب افکند

Бикушт хештан ва дигарон дар оби равон

بکشت خویشتن و دیگران در آب روان

Ҳаме дар об фиканданд хештани қавмаш

همی در آب فکندند خویشتن قومش

Ду сад ҳазор фузун аз риҷол ва аз нисвон

دو صد هزار فزون از رجال و از نسوان

Вгрчаҳ ҳаст дигар ман дигар нагӯям аз онк

وگرچه هست دگر من دگر نگویم از آنک

Дароз гардад агар гӯям аз фалону фалон

دراز گردد اگر گویم از فلان و فلان