БФоли неку бФрхндаҳи рӯзгор , ҷаҳон

بفال نیک و بفرخنده روزگار ، جهان

Басони давлати шоҳ ҷаҳон шудаст ҷавон

بسان دولت شاه جهان شدست جوان

Агар зи гавҳари носуфта абр шуд чу садаф

اگر ز گوهر ناسفته ابر شد چو صدف

Чаро шуд аз гули нокуштаи дашт чун бустон

چرا شد از گل ناکشته دشت چون بستان

Фиканд шодравонии бдшти боди сабо

فکند شادروانی بدشت باد صبا

Ки тор ва пудаш ҳаст аз зибри ҷаду марҷон

که تار و پودش هست از زبر جد و مرجان

Чу маҷлиси малики ашшарқ аз нисори мулӯк

چو مجلس ملک الشرق از نثار ملوک

БҷъФрӣу бъдлии наҳуфтаи шодравон

بجعفری و بعدلی نهفته شادروان

Канори пари гул аз он кард гул ки абри сиёҳ

کنار پر گل از آن کرد گل که ابر سیاه

Фурӯи гузашти бадви пар гулоб карда даҳон

فرو گذشت بدو پر گلاب کرده دهان

Дарахтро ҳасад омад ҳамеи зи шоири шоҳ

درخت را حسد آمد همی ز شاعر شاه

Ки шеър хонд бар шоҳ ва бинадаш бъён

که شعر خواند بر شاه و بیندش بعیان

Забону чашми براردи ҳаме кунун зи ҳасад

زبان و چشم برآرد همی کنون ز حسد

Шукуфаҳоаш ҳамаи чашму бргҳоши забон

شکوفه هاش همه چشم و برگهاش زبان

Духон аз оташи ҷустӣ ҳамеша то бӯда аст

دخان از آتش جستی همیشه تا بوده است

Кунун чаҳ буд ки оташи ҳамеи ҷаҳди зи духон

کنون چه بود که آتش همی جهد ز دخان

Чунон ҷаҳд ки ту гӯйии ҳаме падед ояд

چنان جهد که تو گویی همی پدید آید

зи гирд , лашкари ҷаррори ҳамлаи султон

ز گرد ، لشکر جرار حملۀ سلطان

Ямини давлати олии амини миллати ҳақ

یمین دولت عالی امین ملت حق

Низоми давлати тозӣу миллати яздон

نظام دولت تازی و ملت یزدان

Брўзгори ъзирши азизи гашти хирад

بروزگار عزیرش عزیز گشت خرد

Боътқоди дурусташ дуруст шуд имон

باعتقاد درستش درست شد ایمان

зи бндгиши аломат буд миён бастан

ز بندگیش علامت بود میان بستن

Мулӯки азиро заррин кунанд банди миён

ملوک ازیرا زرین کنند بند میان

Бхдмтши маликони сар фурӯ баранд нахуст

بخدمتش ملکان سر فرو برند نخست

Аз он бтоҷ сазовор шуд сари маликон

از آن بتاج سزاوار شد سر ملکان

Аҷал бияёду ангушти брнҳди бъдў

اجل بیاید و انگشت برنهد بعدو

Бсоъти андари кӯи тири брнҳди бкмон

بساعت اندر کو تیر برنهد بکمان

Бузург чун хирадасту азиз чун давлат

بزرگ چون خردست و عزیز چون دولت

Қавӣ чу ҳуҷҷати ислому пок чун фарқон

قوی چو حجت اسلام و پاک چون فرقان

Чигуна даст гузорад бад-ӣни ҷаҳони ҷўдш

چگونه دست گذارد بدین جهان جودش

Ки ҷӯад ӯро бояд чунин ҳазор ҷаҳон

که جود او را باید چنین هزار جهان

Буд атои амирони бкисаҳу коғаз

بود عطای امیران بکیسه و کاغذ

Атои мейри хуросони бгнҷи хонау кон

عطای میر خراسان بگنج خانه و کان

Ҳаме равад бар ҳар лафзӣ аз мадоеҳ ӯ

همی رود بر هر لفظی از مدایح او

Ҳазор ҳуҷҷат ва бо ҳар яке ҳазор забон

هزار حجت و با هر یکی هزار زبان

зи бскаҳ оташ зад шоҳ дар вилояти ҳинд

ز بسکه آتش زد شاه در ولایت هند

Кашида дӯди зи бтхонаҳҳоаш бар кайвон

کشیده دود ز بتخانه هاش بر کیوان

Бар он замини зи туфаши гармсери гашти ҳаво

بر آن زمین ز تفش گرمسیر گشت هوا

Сиёҳи гашти ҳам аз дӯди чеҳраи эшон

سیاه گشت هم از دود چهرۀ ایشان

Бъмри шоҳи ҷаҳон бар замини қиёмат ро

بعمر شاه جهان بر زمین قیامت را

Русуми шоҳ ба теғасту шоҳи ҳндстон

رسوم شاه به تیغ است و شاه هندستان

зи оҳи сарди баровардани ҳазиматён

ز آه سرد برآوردن هزیمتیان

Замини туркистони сарди сайри гашти чунон

زمین ترکستان سرد سیر گشت چنان

Қиёмат ояд ин ҳар ду доғи монда буд

قیامت آید این هر دو داغ مانده بود

зи теғи шоҳ ба Ҳиндӯстону туркистон

ز تیغ شاه به هندوستان و ترکستان

Агар бихоҳӣ дидан ту рӯзномаи фахр

اگر بخواهی دیدن تو روزنامۀ فخر

Русум шоҳ бибину мдиҳ шоҳ бихон

رسوم شاه ببین و مدیح شاه بخوان

Бъмру рӯзӣ ғамгин мабош то даҳумат

بعمر و روزی غمگین مباش تا دهمت

Нишони рӯзӣ беранҷу умри ҷовидон

نشان روزی بی رنج و عمر جاویدان

Бшоаҳи рӯ ки даҳ ангушти шоҳ дар ду кафш

بشاه رو که ده انگشت شاه در دو کفش

Калиди рӯзӣ халқасту чашмаи ҳайвон

کلید روزی خلق است و چشمۀ حیوان

Сухан фурӯашон оянд назд , ӯ чу раванд

سخن فروشان آیند نزد ، او چو روند

зи ҷӯад ӯ шудаи гавҳари фурушу бозаргон

ز جود او شده گوهر فروش و بازرگان

Яке мубораки ҳрзсти қасди хизмат ӯ

یکی مبارک حرزست قصد خدمت او

Куҷо ки офати дарвешии андрўсти аён

کجا که آفت درویشی اندروست عیان

Бидон расед баландӣ ки ӯ намояди роҳ

بدان رسید بلندی که او نماید راه

Бидон диҳанд бузургӣ ки ӯ диҳад фармон

بدان دهند بزرگی که او دهد فرمان

Шавад ишорати теғаши дуои пайғамбар

شود اشارت تیغش دعای پیغمبر

Агар аду кунад аз моҳи ҷавшан ва хуфтон

اگر عدو کند از ماه جوشن و خفتان

зи ҷону ақли мусаввир шудааст пиндорӣ

ز جان و عقل مصور شده است پنداری

Ки сираташ ҳама ақласту сӯраташи ҳамаи ҷон

که سیرتش همه عقلست و صورتش همه جان

Ҳар онкасӣ ки худояш азиз хоҳад кард

هر آنکسی که خدایش عزیز خواهد کرد

Басӯии хизмат шоҳаш диҳад нахусти нишон

بسوی خدمت شاهش دهد نخست نشان

Ниёзи арза бадв кун ки бе ниёзи шӯй

نیاز عرضه بدو کن که بی نیاز شوی

Ҳадис ӯ кун то рустаи гардӣ аз ҳдсон

حدیث او کن تا رسته گردی از حدثان

Сухани бадв бар тобхти зии ту оради рахт

سخن بدو بر تابخت زی تو آرد رخت

Дилати бадви даҳ ва онгаҳ дили мулӯки ситон

دلت بدو ده و آنگه دل ملوک ستان

Бадваст қасди ҳамаи мардумон , бадв бояд

بدوست قصد همه مردمان ، بدو باید

Ки ҷузи вилоят ӯ ҷой нест ободон

که جز ولایت او جای نیست آبادان

Муборакаст паии рой ӯ баҳр чаҳ равад

مبارکست پی رای او بهر چه رود

Ҳазор гӯна падед омадаст азуи бурҳон

هزار گونه پدید آمدست ازو برهان

Ҳам аз муборакии рой шаҳриёр омад

هم از مبارکی رای شهریار آمد

Амири зодаи Бағдоди сӯй ӯ меҳмон

امیر زادۀ بغداد سوی او مهمان

Нигаҳ тавонистӣ доштани зи офату айб

نگه توانستی داشتن ز آفت و عیب

Сипоҳи хонаи хешу вилояти Кирмон

سپاه خانه خویش و ولایت کرمان

Валикин аз қабл он ки ӯ ҳаме донист

ولیکن از قبل آن که او همی دانست

Кифояту караму фазли хусрави Эрон

کفایت و کرم و فضل خسرو ایران

Биёмад эдар то давлат устувор кунад

بیامد ایدر تا دولت استوار کند

Ҳам аз нахусташи муҳками фурӯ наад бунён

هم از نخستش محکم فرو نهد بنیان

Замин тавонистӣ доштани худои нигоҳ

زمین توانستی داشتن خدای نگاه

Гар устувор накардӣ чунин бкўаҳи гарон

گر استوار نکردی چنین بکوه گران

Бузургтар буд он давлатӣ ки шоҳ диҳад

بزرگتر بود آن دولتی که شاه دهد

Бадасти давлату таъӣд гар диҳадаш Аннан

بدست دولت و تأیید گر دهدش عنان

Чу толеъанд бузургон [ ва ] ӯ қирони бузург

چو طالعند بزرگان [و] او قران بزرگ

зи ҳукми толеъ боқӣ тараст ҳукми қирон

ز حکم طالع باقی ترست حکم قران

На давлатӣ ки азу рафт раҳи баради бзўол

نه دولتی که ازو رفت ره برد بزوال

На мари зиёрат ӯро таба кунад нуқсон

نه مر زیارت او را تبه کند نقصان

Равандаи давлату пояндаи млктши пас аз ин

رونده دولت و پاینده ملکتش پس از این

Чу пойдор замин бошаду равандаи замон

چو پایدار زمین باشد و رونده زمان

Ҳмонкаҳ бо ӯ пайкори ҷуст ва дандон зад

همانکه با او پیکار جست و دندان زد

Кунун бтоът ӯ омад аз бен дандон

کنون بطاعت او آمد از بن دندان

Аё кушодаи баҳақи дасту офарӣдаи ҳақ

ایا گشاده بحق دست و آفریدۀ حق

Бутаст давлат ӯро кифояти турон ( ? )

بتست دولت او را کفایت توران (؟)

Бгриди онкии бихандади бкинаҳ ҷустан ту

بگرید آنکه بخندد بکینه جستن تو

Намонад онкии бибандади бкини ту паймон

نماند آنکه ببندد بکین تو پیمان

Агар мухолифи ту ҷон оҳанӣн дорад

اگر مخالف تو جان آهنین دارد

Кунадаш резаи сарнайзаи ту чун савҳон

کندش ریزه سرنیزۀ تو چون سوهان

Чу шер бинад ду чашм ӯ шавад тира

چو شیر بیند دو چشم او شود تیره

Магари зи дидаи шер об додае ту синон

مگر ز دیدۀ شیر آب داده ای تو سنان

Чунон ки тозӣ зон кишвар эй малики ту бад-ӣн

چنان که تازی زان کشور ای ملک تو بدین

Касе нтозд аз он сари бад-ӣни сари майдон

کسی نتازد از آن سر بدین سر میدان

Ҷаҳон агар чаҳ бузургаст бар аломати тест

جهان اگر چه بزرگست بر علامت تست

Банома монаду номи ту аз буриши унвон

بنامه ماند و نام تو از برش عنوان

Ҳамеша то бхзони бод заргарӣ созад

همیشه تا بخزان باد زرگری سازد

Шавад бнўбти наврӯзи боди машки афшон

شود بنوبت نوروز باد مشک افشان

Бмлки хеши бпоӣ ва ба рой хеш бирав

بملک خویش بپای و به رای خویش برو

Баном хеш бинозу биҷои хеши бимон

بنام خویش بناز و بجای خویش بمان

Замона дод ту дода аст дод малик бидиҳ

زمانه داد تو داده است داد ملک بده

Худои коми ту рондааст ком хеш барон

خدای کام تو رانده است کام خویش بران