Садаи ҷашн мулӯк номдораст

سده جشن ملوک نامدارست

зи аФридўн ва аз ҷам ёдгораст

ز افریدون و از جم یادگارست

Замини гӯйии ту имшаб кӯҳ тавраст

زمین گویی تو امشب کوه طورست

Казу нур таҷаллӣ ошкораст

کزو نور تجلّی آشکارست

Гар ин рӯзаст шаб хондаш набояд

گر این روزست شب خواندش نباید

Вагар шаб рӯз шуд хуш рӯзгораст

و گر شب روز شد خوش روزگارست

Ҳамоно кин диёри андар биҳишт аст

همانا کاین دیار اندر بهشت است

Ки баси пурнур ва рӯҳонӣ диёраст

که بس پرنور و روحانی دیارست

Фалакро бо замин анбозӣ омад

فلک را با زمین انبازی آمد

Ки расм ҳар ду тан дар як шумораст

که رسم هر دو تن در یک شمارست

Ҳамаи аҷроми он арқон нураст

همه اجرام آن ارکان نورست

Ҳамаи аҷсоми ин аҷзои норст

همه اجسام این اجزای نارست

Агар на кон биҷодаҳаст гардун

اگر نه کان بیجاده است گردون

Чаро боди ҳаво биҷодаҳ бораст

چرا باد هوا بیجاده بارست

Чаҳ чизаст он дарахти равшаноӣ

چه چیزست آن درخت روشنایی

Ки бар як аслу шохаш сад ҳазораст

که بر یک اصل و شاخش صد هزارست

Киӣ сарв баландасту гуҳии боз

کهی سرو بلندست و گهی باز

Ақиқин гунбад заррин нигораст

عقیقین گنبد زرّین نگارست

Ар айдун кӯ басӯрат равшан омад

ار ایدون کو بصورت روشن آمد

Чаро тираи дамаши ҳамранги қорст

چرا تیره دمش همرنگ قارست

Гар аз фасл зимистонаст баҳман

گر از فصل زمستانست بهمن

Чаро имшаби ҷаҳон чун лола зораст

چرا امشب جهان چون لاله زارست

Балола монад ин лекин на лола аст

بلاله ماند این لیکن نه لاله است

Шарори оташи намруду норст

شرار آتش نمرود و نارست

Ҳамеи мари мавҷи дарёро бисӯзад

همی مر موج دریا را بسوزد

Бидон монад ки хашм шаҳриёраст

بدان ماند که خشم شهریارست

Сипаҳбади мейри насри Носири дайн

سپهبد میر نصر ناصر دین

Ки дайнро пушту давлатро шиораст

که دین را پشت و دولت را شعارست

Бҷоӣӣ каз ниёз онҷо тамӯзаст

بجائی کز نیاز آنجا تموزست

Насими ҷӯад ӯ тоза баҳораст

نسیم جود او تازه بهارست

Биҷои захм ӯ хоро хамираст

بجای زخم او خارا خمیرست

Биҷои бахшишаш дарё ғубораст

بجای بخششش دریا غبارست

Бар шамшер ӯ мғФр шикофаст

بر شمشیر او مغفر شکافست

Сари пайкон ӯ ҷавшан гузораст

سر پیکان او جوشن گذارست

Ба пеши азм ӯ саҳро ва дашт аст

به پیش عزم او صحرا و دشت است

Ҳисори душман , ар чанд устувораст

حصار دشمن ، ار چند استوارست

Аморатро блФзш иттифоқаст

امارت را بلفظش اتفاقست

Ҳукӯматро брأиш эътибораст

حکومت را برأیش اعتبارست

Бакори андари ҳакими пеш байн аст

بکار اندر حکیم پیش بین است

Бабори андар амир Бахтиёраст

ببار اندر امیر بختیارست

Бшодӣ дар Кариму чиз бахш аст

بشادی در کریم و چیز بخش است

Бахшами андари ҳалим ва бурдбораст

بخشم اندر حلیم و بردبارست

Гар ӯро банда бошӣ ъз ва фахраст

گر او را بنده باشی عزّ و فخرست

Ҷуз ӯро банда бошӣ зл ва ораст

جز او را بنده باشی ذلّ و عارست

Бтиғи қаҳраши андари фалсафӣ ро

بتیغ قهرش اندر فلسفی را

Нишони ҷабр ва он ихтиёраст

نشان جبر و آن اختیارست

Бҳди фазлаши андари ҳандасӣ ро

بحد فضلش اندر هندسی را

Тариқи ҳандасаи илми нзорст

طریق هندسه علم نزارست

Аз он зардаст доим рӯй динор

از آن زردست دایم روی دینار

Ки назд ҷӯад ӯ динор хораст

که نزد جود او دینار خوارست

Амир ар хор динораст шояд

امیر ار خوار دینارست شاید

Казу маддоҳ ӯ динор хораст

کزو مدّاح او دینار خوارست

Шикори хусравон мурғасту нахҷӣр

شکار خسروان مرغ است و نخجیر

Сипаҳбади хусрав хусрав шикораст

سپهبد خسرو خسرو شکارست

Нишоти шаҳри ёрони рӯз базм аст

نشاط شهر یاران روز بزم است

Нишот ӯ буруз корзораст

نشاط او بروز کارزارست

Бар ӯ мумтаҳанро дастгоҳаст

بر او ممتحن را دستگاهست

Бар ӯ мунҳазимро зинҳораст

بر او منهزم را زینهارست

Чунон хоҳанд азуи хоҳандагони чиз

چنان خواهند ازو خواهندگان چیز

Ки пиндорӣ ки наздаш мустаъораст

که پنداری که نزدش مستعارست

Ҷаҳонро осмон пар навол аст

جهان را آسمان پر نوال است

Хадамро подшоҳ ҳақ гузораст

خدم را پادشاه حق گزارست

Бурузи ҷанги мари шамшер ӯ ро

بروز جنگ مر شمشیر او را

?данитар чиз шер марғзораст

دنی تر چیز شیر مرغزارست

Азу хоҳанд Яману исри кўро

ازو خواهند یمن و یسر کورا

Миёни Яману иср андар қарораст

میان یمن و یسر اندر قرارست

Ҳамонҷо Яман бошад кӯ ямин аст

همانجا یمن باشد کو یمین است

Ҳамонҷо иср бошад кӯ ясораст

همانجا یسر باشد کو یسارست

Русумаши мари никоятро мизоҷ аст

رسومش مر نکایت را مزاج است

Мисолаши мари ҷалолатро айёраст

مثالش مر جلالت را عیارست

зи ҳирси афв кӯ дорад бгитӣ

ز حرص عفو کو دارد بگیتی

Гиромитар бнздши аътзорст

گرامی تر بنزدش اعتذارست

Ало то мояи зулмат з нураст

الا تا مایۀ ظلمت ز نورست

Ало то мояи нур аз нҳорст

الا تا مایۀ نور از نهارست

Ало то ҳар куҷо нозаст ранҷ аст

الا تا هر کجا نازست رنج است

Ало то ҳар куҷо хурмост хораст

الا تا هر کجا خرماست خارست

Бақои бодаши чунон кўро муродаст

بقا بادش چنان کورا مرادست

Ҳаме то даври гардунро мадораст

همی تا دور گردون را مدارست