Ҷаҳони бгштму дардо ба ҳеҷ шаҳру диёр

جهان بگشتم و دردا به هیچ شهر و دیار

Наёфтам ки фурушанд бахт дар бозор

نیافتم که فروشند بخت در بازار

Кафан биовару тобуту ҷома нилӣ кун

کفن بیاور و تابوت و جامه نیلی کن

Ки рӯзгор табибасту офияти бемор

که روزگار، طبیب است و عافیت بیمار

Марои замонаи таннози дасти бастау теғ

مرا زمانهٔ طنّاز دست بسته و تیغ

Занад ба фарқам ва гуяд ки ҳони сиррӣ май хор

زند به فرقم و گوید که هان سری می‌خار

Замонаи мард масофаст ва ман зи содаи дилӣ

زمانه مردِ مصاف است و من ز ساده‌دلی

Кунам бҷўшни тадбири ваҳми дафъи мзор

کنم به جوشنِ تدبیرِ وهم، دفعِ مَضار

зи манҷаниқи фалаки санги фитна май борад

ز منجنیقِ فلک سنگِ فتنه می‌بارد

Ман аблаҳонаи гурезам дар обгинаи ҳисор

من ابلهانه گریزم در آبگینه حصار

Аҷаб ки нашканам ин коргоҳи миное

عجب که نشکنم این کارگاهِ مینایی

Ки шишаи холӣ ва ман дар лиҷоҷатами зи хумор

که شیشه خالی و من در لجاجتم ز خمار

Чунин ки нолаи з дил ҷӯшад ва нафас назанам

چنین که ناله ز دل جوشد و نفس نزنم

Аҷаби мадоргар оташи бароварам чу чанор

عجب مدار گر آتش برآورم چو چنار

Агар киришма васлам кашад вагар ғами ҳиҷр

اگر کرشمهٔ وصلم کَشد و گر غم هجر

На офарини з лабам башаванд ва на зинҳор

نه آفرین ز لبم بشوند و نه زنهار

Дилами зи дарди гиронмоя чун ҷигари зи фиғон

دلم ز دردِ گرانمایه چون جگر ز فغان

Димоғам аз гилаи холӣ чу хотирами зи ғубор

دماغم از گِله خالی چو خاطرم ز غبار

Дили хароби маро матлабӣаст ояти яъс

دلِ خراب مرا مطلبی است آیتِ یأس

Чу зуд рафтани ҷони пеши ним куштаи шикор

چو زود رفتنِ جان پیشِ نیم‌کُشته شکار

Дилам чу ранги Зулайхои шикаста дар хилват

دلم چو رنگ زلیخا شکسته در خلوت

Ғамам чу тӯҳмати Юсуфи давида дар бозор

غمم چو تهمتِ یوسف دویده در بازار

зи силки муддати умрам ки рӯзҳо дуздед

ز سلک مدّت عمرم که روزها دزدید

Ки фасли шебу шабобами гузашт дар шаби тор

که فصل شیب و شبابم گذشت در شب تار

Гули ҳаёти ман аз бас ки ҳаст пажмурда

گلِ حیات من از بس که هست پژمرده

Аҷал намезанад аз нанг бар сари дастор

اجل نمی‌زند از ننگ بر سرم دستار

зи дӯстони мунофиқи чунон рамидаи дилам

ز دوستانِ منافق چنان رمیده دلم

Ки пеш рӯй з алмос мекунам девор

که پیش روی ز الماس می‌کنم دیوار

Буруни зи сӯрати дебои болшм кас нест

برون ز صورت دیبای بالشم کس نیست

Каз остини нам ашгм бичинад аз рухсор

کز آستین نم اشکم بچیند از رخسار

Ъҷўзи бахтам агар зулфакон биорояд

عجوز بختم اگر زلفکان بیاراید

Сифед гардад зулфин шоҳидони ттор

سفید گردد زلفین شاهدان تتار

Кадоми фитнаи бшби срнҳодаҳ бар болин

کدام فتنه به شب سرنهاده بر بالین

Ки субҳдам нашуд аз хоб , рӯй ман бедор

که صبحدم نشد از خواب، روی من بیدار

Ҷароҳатам чу бухоради бъзми хоридн

جراحتم چو بخارد به عزم خاریدن

Плнки нохун , гардад замонаи хунхор

پلنک ناخن، گردد زمانهٔ خونخوار

Вагар табиб диҳад ногувори доруе

وگر طبیب دهد ناگوار دارویی

Кунад бшираи дандони морнўши гўор

کند به شیره دندان مارنوش گوار

Вагар зи бута хорӣ кунам шабии болаш

و گر ز بوتهٔ خاری کُنم شبی بالش

Бсъии зилзила дар дида ам хуланд хор

به سعی، زلزله در دیده‌ام خلاند خار

Бсиди мӯрӣ агар новакии бузаи бандам

به صید موری اگر ناوکی بزه بندم

Даҳон мор кунад дар гузиданами сӯфор

دهان مار کند در گزیدنم سوفار

Яқини шинос ки Мансур аз он аноолҳқ зад

یقین شناس که منصور از آن اناالحق زد

Кивораад зи замонаи бдстгирии дор

که وارهد ز زمانه به دستگیری دار

Шаби гузаштаи бзонў ниҳода будам сар

شب گذشته به زانو نهاده بودم سر

Ки аўФтоди хирадро бар ин харобаи гузор

که اوفتاد خرد را بر این خرابه گذار

Сиррии чунон ки наёрӣ шунид бе сомон

سری چنان که نیاری شنید بی‌سامان

Ғамии чунон ки мабодои насиби дигари бор

غمی چنان که مبادا نصیب دیگر بار

Бидид ва гуфт бъолм мабод чун ту касе

بدید و گفت به عالم مباد چون تو کسی

Ҷаҳони бхўиштни оройу хештани безор

جهان به خویشتن آرای و خویشتن بیزار

Сиррии чунин ҳамаи рои савоб ва бе сомон

سری چنین همه رای صواب و بی‌سامان

Дилии чунин ҳамаи софи шаробу дарди хумор

دلی چنین همه صاف شراب و دردِ خمار

Марази бббну сабаби ҷӯй ва худ муолиҷа кун

مرض ببین و سبب جوی و خود معالجه کن

Табиб кист , Флотўн агар шавад бемор

طبیب کیست، فلاطون اگر شود بیمار

Ба гиря гуфтамаш ореи тариқи ақл ин аст

به گریه گفتمش آری طریق عقل این است

Валек ҷониби инсофи худ нигаҳ май дор

ولیک جانب انصاف خود نگه می‌دار

Касе чигуна басомон дар оварад он сар

کسی چگونه به سامان در آورد آن سر

Ки чун зи зонуи бардошти кӯфт бар девор

که چون ز زانو برداشت کوفت بر دیوار

Биханда гуфт саросемагӣат гум дорад

به خنده گفت سراسیمگیت گم دارد

Вагарнаи ҳодии ин раҳ ту бӯдае ҳамвор

وگرنه هادیِ این ره تو بوده‌ای هموار

Раҳати намояму брхўиштни нуҳуми миннат

رهت نمایم و بر خویشتن نهم منّت

Ки нақдҳои маро нест ҷузи ту каси меъёр

که نقدهای مرا نیست جز تو کس معیار

Тиҳӣ кун аз ҳамаи андешаи хатоу буна

تهی کن از همه اندیشهٔ خطا و بِنِه

Бхоки марқади кӯҳли алҷўоҳри абсор

به خاک، مرقدِ کُحْلُ الجواهرِ ابصار

Чаҳ марқади он ки буд дар шиканҷа то бФлк

چه مرقد آن که بود در شکنجه تا به فلک

Ҳавои манзар ӯ аз тарокуми анзор

هوای منظر او از تراکمِ اَنظار

Бҳиртм ки чаҳ санъати бакори барад ки кард

به حیرتم که چه صنعت به کار برد که کرد

Бтнгнои ҷаҳони вазъи ин баннои меъмор

به تنگنای جهان، وضعِ این بنا معمار

Кигар бақадр баландӣ бияфканад соя

که گر به قدر بلندی بیفکند سایه

Муҳӣти кун ва макон гардад осмони кирдор

محیط کون و مکان گردد آسمان‌کردار

Китобааш ки буд сарнавишти олами кун

کتابه‌اش که بود سرنوشت عالم کون

Чу буии ҷомаи Юсуф бар дуздидаи ғубор

چو بوی جامه یوسف بر دریده غبار

Зиҳии сафои иморат ки дар тамошояш

زهی صفای عمارت که در تماشایش

Бидида боз нагардад нигоҳ аз девор

به دیده باز نگردد نگاه از دیوار

ЗсқФи гунбадаши имсол боз ме ояд

ز سقف گنبدش امسال باز می‌آید

Ҳрони садо ки касе дода дар ҳаримаши пор

هرآن صدا که کسی داده در حریمش پار

Чаҳ қадар субҳ шиносанд сокинон дараш

چه قدرِ صبح شناسند ساکنان درش

Ки дар ҳаволӣ ӯ шомро набӯдаи гузор

که در حوالی او شام را نبوده گذار

ГроФтоби даройади бгнбдши гӯйӣ

گر آفتاب درآید به گنبدش گویی

Ки дар миёна фонӯс шуд магаси тайёр

که در میانهٔ فانوس شد مگس طَیّار

зи зарраҳои парешони шуъоъи нури афшон

ز ذرّه‌های پریشانْ شعاعِ نورافشان

Нуҷум бе мадади осмон дару сайёр

نجوم بی‌مددِ آسمان درو سیّار

Ғубори фарши ҳаримаши бтоҷ арш нишаст

غبارِ فرشِ حریمش به تاجِ عرش نشست

Агар зҷнбши мӯрии баланди гашти ғубор

اگر ز جنبش موری بلند گشت غبار

Гулӣаст дар чамани сунъи шакли қубба ӯ

گُلیست در چمنِ صنع، شکلِ قبّهٔ او

Ки арш дошта брдўр ӯ , зкнграҳи хор

که عرش داشته بر دورِ او، ز کنگره خار

Басӣ намонад ки худоам ӯ даромад ва шуд

بسی نماند که خدّام او در آمد و شد

Кунанд конгресси арш бо замини ҳамвор

کنند کنگرهٔ عرش با زمین هموار

Зостонаҳ ӯ таънаҳои ншнўдаҳ

ز آستانهٔ او طعنه‌ای نشنوده

Бпоиаҳи пояи худ арш мекунад изҳор

به پایه پایه خود عرش می‌کند اظهار

Бгоҳ ҷӯши зиёрат дар остона ӯ

به گاهِ جوش زیارت در آستانهٔ او

Нои осмони бутаи кафш гум кунад дастор

نُه آسمان به تَهِ کفش، گم کند دستار

Фалак ба панҷаи хуршед аз ҳаво гирад

فلک به پنجهٔ خورشید از هوا گیرد

Агар ъамома Эй уфтад зторки зуввор

اگر عمامه‌ای افتد ز تارکِ زوّار

Бдоғи лола тавон дид ёсумани даравӣ

به داغِ لاله توان دید یاسمن در وی

Чу бистаради зсрши меҳри сояи девор

چو بسترد ز سرش مهر، سایهٔ دیوار

Даричааш бзёи дидаи Суҳайли Яман

دریچه‌اش به ضیا دیده سهیل یمن

Нишеманаши бҳўои каъбаи насими баҳор

نشیمنش به هوای کعبه، نسیمِ بهار

Чу субҳи байзаи хуршеди пурвирди бшкм

چو صبح بیضه خورشید پرورد به شکم

Грошёнаҳ кунад биспуряш бар девор

گر آشیانه کند بسپریش بر دیوار

Румузи ғайб мусаввир шавад дарав ҳар дам

رموز غیب مُصوّر شود درو هر دم

Чу хотирӣ ки буд дар тасаввури асрор

چو خاطری که بوَد در تصوّرِ اسرار

Азони замон ки фитодаш назари бшмсаҳ ӯ

از آن زمان که فتادش نظر به شمسهٔ او

ШдоФтоби парасти офтоби ҳрбои вор

شد آفتاب‌پرست، آفتاب، حِربا وار

Надонам эй фалаки инсоф май диҳӣ ё на

ندانم ای فلک انصاف می‌دهی یا نه؟

Гар аз ҳазор ҷафоят яке кунам изҳор

گر از هزار جفایت یکی کنم اظهار

Фрўншини бадви зонуу чини баробар , вазн

فرونشین به دو زانو و چین بر ابرو  زن

Бидон сифат ки дағои пешагони даъвӣдор

بدان صفت که دغاپیشگانِ دعوی‌دار

Агар савоб нагӯям бигӯӣ ва шарм макун

اگر صواب نگویم بگوی و شرم مکن

Ки обрӯӣ маро нест шарми каси даркор

که آبروی مرا نیست شرمِ کس در کار

Марои бшўқи чунин бинӣ аз чунон марқад

مرا به شوق چنین بینی از چنان مرقد

Марои бадасти тиҳии бинӣ аз чунин бозор

مرا به دست تهی بینی از چنین بازار

На боли рӯҳ қудс медиҳӣ на пари магас

نه بال روحِ قدس میدهی نه پرِّ مگس

На сими қалби диҳӣ на зари тамоми айёр

نه سیمِِ قلب دهی نه زرِ تمام عیار

Азин муомилаи худ мунфаил мабош ки ту

ازین معامله خود منفعل مباش که تو

Бмўри пари диҳӣ аз пои ман барии рафтор

به مور پر دهی از پای من بری رفتار

Биковаш мижа аз кӯр то Наҷаф биравам

به کاوش مژه از کور تا نجف بروم

Агар баанд бхокм кунӣу гурбаи ттор

اگر به هند به خاکم کنی و گر به تتار

Ситеза бо чу ту қоҳири далел дониш нест

ستیزه با چو تو قاهر، دلیل دانش نیست

Забон гузидам вкрдми згФтаҳи истиғфор

زبان گََزیدم و کردم ز گفته استغفار

Тараҳҳумӣ бикун охир ки оҷизами оҷиз

ترّحمی بکن آخر که عاجزم، عاجز

Нигоҳ кун ки чаҳ хӯн мечаконам аз гуфтор

نگاه کن که چه خون می‌چکانم از گفتار

Сухан чаро набӯд дарднок ва хӯн олуд

سخن چرا نبود دردناک و خون‌آلود؟

Ки то лаб аз таҳ дил мекунад баряш гузор

که تا لب از ته دل می‌کند به ریش گذار

Маро ки даст бигирад ки зери дасти туам

مرا که دست بگیرد؟ که زیر دست توام

Мрокаҳи кори кушояд ки аз ту хезади кор

مرا که کار گشاید؟ که از تو خیزد کار

Чаҳ ҳарзаи гўшдм аз дарди дил ки шармами бод

چه هرزه‌گو شدم از درد دل که شرمم باد

Ту кистӣ ки шӯии дасти гиру коргузор

تو کیستی که شوی دستگیر و کارگزار؟

Ҳамон ки шавқи тавофаши маро бтўФон дод

همان که شوق طوافش مرا به طوفان داد

Ба ним ҷазба кашонад зўртаҳам бкнор

به نیم جذبه کشاند ز ورطه‌ام به کنار

Шаҳи сарири вилоят , алии олии қадар

شهِ سریرِ ولایت، علیِّ عالی‌قدر

Муҳӣти олами дониш , ҷаҳони илму виқор

محیطِ عالمِ دانش، جهانِ علم و وقار

Луғат навис хирад дар сҳоҳи ҳиммат ӯ

لغت‌نویسِ خرد در صُحاح همّت او

Бмънии луғат андак оварад бисёр

به معنیِّ لغت، اندکْ آوَرَد بسیار

Мисоли оинаи андеша занг бардорад

مثال آینه، اندیشه زنگ بردارد

Гроўрди бадали душманаши бсҳўи гузор

گر آورد به دل دشمنش به سهو، گذار

Брнги доира дар ҳасри ҷӯад ӯ ҳар дам

به رنگِ دایره در حصرِ جود او هر دم

Шавад млоқии оғоз интиҳои шумор

شود ملاقی آغاز انتهای شمار

Фалак бҷўҳргл гуфт рӯзи мелодаш

فلک به جوهر گل گفت روز میلادش

Ҳануз сайр кунам ё расед вақти қарор

هنوز سیر کنم یا رسید وقت قرار؟

з халқ ӯст ки қандили шқФи боргаҳаш

ز خلق اوست که قندیلِ شَقْفِ بارگهش

зи нисбати дили рӯҳ алқудс надорад ор

ز نسبتِ دلِ روح القدس ندارد عار

зи файзи хандаи лутфаш ки кимиё асар аст

ز فیضِ خندهٔ لطفش که کیمیا اثر است

Бгоҳ сиҳаҳи қаҳраш ки ҳаст сувари осор

به گاه صیحهٔ قهرش که هست صور آثار

Ҷҳими шохи гулӣ аз ҳдиқаҳи эҳсон

جَحیم، شاخ گلی از حدیقهٔ احسان

Биҳишти барги хасӣ дар шиканҷаи ассор

بهشت، برگِ خسی در شکنجهٔ عَصّار

Фитад чу сояи ҳлмш броФтоб сазад

فتد چو سایهٔ حِلمش بر آفتاب، سِزد

Ки нури азу мутаъаддӣ нагардад оинаи вор

که نور ازو مُتعدّی نگردد آینه‌وار

Нишаста шоҳиди халқаши бхлўтӣ ки буд

نشسته شاهد خلقش به خلوتی که بُوَد

Даричаи ҳарамаши нофи оҳӯии тотор

دریچهٔ حرمش نافِ آهوی تاتار

Чу меҳри рои ту дар субҳдам шавад толеъ

چو مِهر رای تو در صبحدم شود طالع

Шавад зи фарти таҳаввуъи гулӯии субҳи фигор

شود ز فرط تهوّع گلوی صبح، فِگار

Камони қасди турои ҷазбае буд ки агар

کمانِ قصدِ تُرا جذبه‌ای بُوَد که اگر

Зиҳаш бигӯаш расонӣ расад бқбзаҳи шикор

زِهَش بگوش رسانی رسد به قبضهٔ شکار

Ъбодтикаҳи маҳаллии боҷтҳод ту нест

عبادتی که محلّی به اجتهاد تو نیست

Буд зсиӣаҳи муҳтоҷтар бостғФор

بُوَد ز سیئه محتاج‌تر به استغفار

Збси бъҳди ту лоғар шуд аз риёзати зуҳд

ز بس به عهد تو لاغر شد از ریاضتِ زهد

Гирифт паҳлавии ноҳиди шакли мўсиқор

گرفت پهلوی ناهید، شکل موسیقار

Амали тарози фалак дар салоҳи куну фасод

عمل طرازِ فلک در صلاح کون و فساد

Агар наад бхлоФи масолеҳи ту мадор

اگر نهد به خلافِ مصالحِ تو مدار

Ғубори саҳну сарои ту авҷи ҳафт авранг

غبار صحن و سرای تو اوج هفت‌اورنگ

Шиканҷи зулфи сахои ту мавҷи дарёи бор

شکنجِ زلفِ سخای تو موجِ دریا بار

Агар на қаҳри ту ёди оради осмон шояд

اگر نه قهر تو یاد آرد آسمان شاید

Ки хати минтақааш бар миён шавад зуннор

که خطِّ منطقه‌اش بر میان شود زُنّار

Шабоби сидра тӯбо шавад бшиби бадал

شباب سدرهٔ طوبی شود به شیب، بدل

Чу манъ нашав кунӣ аз маҷории ашҷор

چو منع نَشْو کنی از مجاریِ اشجار

з мардумак нарасад нур то абади бмжаҳ

ز مردمک نرسد نور تا ابد به مژه

Чу башиканӣ ҳаракат дар мафосили анзор

چو بشکنی حرکت در مفاصلِ انظار

Баҳри диёр ки омад ливои адли ту , зулм

به هر دیار که آمد لوای عدل تو، ظلم

Диҳад дарозии дасти ситами бпои фирор

دهد درازیِ دستِ ستم به پایِ فرار

Батавр олами маънии гушӯда шавқ кулем

به طُورِ عالمِ معنی گشوده شوقِ کلیم

Бинозу неъмати ҳасани ту рӯзаи дидор

به ناز و نعمتِ حُسنِ تو روزهٔ دیدار

Ҳануз носиаҳи офтоб дар арақ аст

هنوز ناصیهٔ آفتاب در عَرَق است

Аз он фурӯғ ки бар вай фишондӣ аз рухсор

از آن فروغ که بر وی فشاندی از رخسار

Зшрми нури ҷамоли ту офтоб ҳануз

ز شرم نورِ جمال تو آفتاب هنوز

Баҳри ҷиҳат ки равад ҳаст рӯй бар девор

به هر جهت که رَوَد هست روی بر دیوار

Ҳамаи таровуши ҷўдӣу ковуши умед

همه تراوشِ جودی و کاوش امید

Ҳамаи навозиши номӯсии вгзорши ор

همه نوازشِ ناموسی و گذارش عار

Муҳӣти баркафи ҷӯад ту кард , мавҷи фидо

محیط بر کف جود تو کرد، موج فدا

Сипеҳри барсари ҷоҳ ту кард , авҷи нисор

سپهر بر سر جاه تو کرد، اوج نثار

Ғубори хашми ту ороиши кулоҳи хазон

غبار خشم تو آرایش کلاه خزان

Шиори лутфи ту афзоиши ҷамоли баҳор

شعار لطف تو افزایش جمال بهار

зи шавқи кӯии ту пои дрглми зъмр чаҳ суд

ز شوق کوی تو پا در گلم ز عمر چه سود

Ҳазор ҷони гиромӣ ва як қадами рафтор

هزار جان گرامی و یک قدم رفتار

Чу хаймаи давраи домонами осмони гўӣӣ

چو خیمه دوره دامانم آسمان گوئی

Бсди таноби фурӯ бастааст ва сад мсмор

بصد طناب فرو بسته است و صد مسمار

Бглхни омада аз равза мондаам маҳрӯм

بگلخن آمده از روضه مانده‌ام محروم

Ки рӯй ҳандасӣаи бодупои ҳирси фигор

که روی هندسیه با دوپای حرص فگار

зи шавқи кӯии ту ҳарҷо шавам ҳалоки маро

ز شوق کوی تو هرجا شوم هلاک مرا

Биҷои сабзаи қадам бар дамади зхоки мазор

بجای سبزه قدم بر دمد ز خاک مزار

На дайни биҷой , на имони басӯи хешам хон

نه دین بجای ، نه ایمان بسوی خویشم خوان

Магари зи шарм ту бигушоем аз миёни зуннор

مگر ز شرم تو بگشایم از میان زنار

зи ваъдаҳо ки бахуд кардаам яке инаст

ز وعده ها که بخود کرده ام یکی اینست

Ки дар тавоф ту хоҳам гиристан бисёр

که در طواف تو خواهم گریستن بسیار

Нисори кӯй ту дорам ҳазор ҷон ва ҳануз

نثار کوی تو دارم هزار جان و هنوز

Матоъи ман ҳамаи даст тиҳӣаст ҳамчуи чанор

متاع من همه دست تهی است همچو چنار

Агар зотш шавқам шавад фурӯғ пазир

اگر زآتش شوقم شود فروغ پذیر

Ба слсбил занад ғӯтаи мурғи отшхўор

به سلسبیل زند غوطه مرغ آتشخوار

Маро чу дида буд аблақӣ чаҳ андешам

مرا چو دیده بود ابلقی چه اندیشم

Ки ин крнки ҳрўнст ва он каҳари раҳвор

که این کرنک هرونست و آن کهَر رهوار

Чигуна пой кам орми зи осмони охир

چگونه پای کم آرم ز آسمان آخر

Ки бар дар ту буд доимаш бар рафтор

که بر در تو بود دایمش بر رفتار

Бидон худоӣ ки дар шаҳри банд имкон нест

بدان خدای که در شهر بند امکان نیست

Матоъи маърифаташи ним зарра дар бозор

متاع معرفتش نیم ذره در بازار

Бҷзру мади муҳӣти атоӣ ӯ ки кашад

بجزر و مد محیط عطای او که کشد

Бенем муваҷҷаҳи ду олами гуноҳро бкнор

بنیم موجه دو عالم گناه را بکنار

Бикуна ӯ ки таъаҷҷуб нашуд гарони моя

بکنه او که تعجب نشد گران مایه

Азин ки кард зи даракаши набии бъҷри иқрор

ازین که کرد ز درکش نبی بعجر اقرار

Бклк ӯ ки навишту басо ки бинависад

بکلک او که نوشت و بسا که بنویسد

Бар ваии сафҳаи олами сутури лайл ва наҳор

بر وی صفحه عالم سطور لیل و نهار

Бҳозқикаҳ ки зи доруӣ ҳикматаш гардид

بحاذقیکه که ز داروی حکمتش گردید

Шикастаи ранги хазону шукуфта рӯй баҳор

شکسته رنگ خزان و شکفته روی بهار

БлтФ ӯ ки зФизши намӯнаи исти биҳишт

بلطف او که زفیضش نمونه ایست بهشت

Биҷӯад аўздигши намак чшӣаст бухор

بجود اوزدیگش نمک چشی است بخار

Бахшам ӯ ки ҳамаш ҳалам ӯст шуъла фишон

بخشم او که همش حلم اوست شعله فشان

Бикуна ӯ ки ҳамаш илм ӯст оинаи вор

بکنه او که همش علم اوست آینه وار

Бъшқ ӯ ки бпҳлўии ҷони нишонди дард

بعشق او که بپهلوی جان نشاند درد

Бшўқ ӯ ки ббозўӣ дил фиристад кор

بشوق او که ببازوی دل فرستد کار

Бсоиаҳи илми Мустафо дар он арса

بسایه علم مصطفی در آن عرصه

Ки офтоб шавад ҳам алоқаи дастор

که آفتاب شود هم علاقه دستار

Баҷоа ӯ ки биравяш қадами кушодаи назар

بجاه او که برویش قدم گشاده نظر

Бшбаҳ ӯ ки бигардаш адам кашида ҳисор

بشبه او که بگردش عدم کشیده حصار

Ба остини Каримаш ки ҳаст ганҷи афшон

به آستین کریمش که هست گنج افشان

Ба остони ҳаримаш ки ҳаст носиаҳи зор

به آستان حریمش که هست ناصیه زار

Бнъмти ту ки андозаро кунад мғрўл

بنعمت تو که اندازه را کند مغرول

Бмдҳти ту ки андешаро кунад ббмор

بمدحت تو که اندیشه را کند ببمار

Бслки ёздаҳи ақдӣ каз он ду лؤлؤи нур

بسلک یازده عقدی کز آن دو لؤلؤ نور

Алӣаст абри мтиру батули дарёи бор

علی است ابر مطیر و بتول دریا بار

Бтоири арнии санҷ бе асари нағма

بطایر ارنی سنج بی اثر نغمه

Блнтароне ҳам завқи муждаи дидор

بلن ترانی هم ذوق مژده دیدار

Бъшўаҳ эй ки Зулайхо бурид аз ӯ кафи даст

بعشوه ای که زلیخا برید از او کف دست

БФтнаҳ эй ки масеҳо гузид азуи сардор

بفتنه ای که مسیحا گزید ازو سردار

Ббрқъи маи канъон ки буд ҳасани обод

ببرقع مه کنعان که بود حسن آباد

Бҳҷлаҳи гоҳи Зулайхо ки буд Юсуфи зор

بحجله گاه زلیخا که بود یوسف زار

Ба он матоъ ки гавҳари фуруши канъонӣ

به آن متاع که گوهر فروش کنعانی

Бмсри бараду лбоби з ҳасан шуд бозор

بمصر برد و لباب ز حسن شد بازار

Ба он дурӯғ ки Фарҳод аз ва шаҳодат ёфт

به آن دروغ که فرهاد از و شهادت یافت

Ба он тарона ки Мансурро кашид бидор

به آن ترانه که منصور را کشید بدار

Бноқаҳ эй ки блилии хаёли маҷнӯни барад

بناقه ای که بلیلی خیال مجنون برد

Бони киришма ки Лайлӣ бар он намӯд нисор

بان کرشمه که لیلی بر آن نمود نثار

Ба тешае ки бар атрофи сӯрати ширин

به تیشه ای که بر اطراف صورت شیرین

Ҳама киришма тарошеду рехти бркҳсор

همه کرشمه تراشید و ریخت برکهسار

Бануш нӯши надими сабӯҳии мисатон

بنوش نوش ندیم صبوحی مستان

Биков кови калиди табиати ҳушёр

بکاو کاو کلید طبیعت هشیار

Бағами фурӯшии осӯдагони шикваи тароз

بغم فروشی آسودگان شکوه طراز

Битоза рӯеи пажмурдагони шукри гузор

بتازه رویی پژمردگان شکر گزار

Биринҷи бозуии пари нафъи косибони заъиф

برنج بازوی پر نفع کاسبان ضعیف

Бичин абрӯӣ бе ваҷҳи хоҷагони кбор

بچین ابروی بی وجه خواجگان کبار

Бхстӣ ки кунад ҷазби туъма аз кафи мӯр

بخستی که کند جذب طعمه از کف مور

Бшҳўтӣ ки занад холи бӯса бар лаби ёр

بشهوتی که زند خال بوسه بر لب یار

Бгўшаҳгирӣ анқо ки ҷавҳари фаъол

بگوشه گیری عنقا که جوهر فعال

Надид сӯрат ӯ ҷузи бсФҳаҳи пиндор

ندید صورت او جز بصفحه پندار

Бҳўшмндии он соя хуфт нахли ҳаёт

بهوشمندی آن سایه خفت نخل حیات

Ки дида боз накард аз кашокаши мншор

که دیده باز نکرد از کشاکش منشار

Бъқди гӯшаи дастори шоирони ҳарис

بعقد گوشه دستار شاعران حریص

Ки бе бароти салаи синаи исти пурозор

که بی برات صله سینه ایست پرآزار

Бадасти ҳиммати ман каз канор гӯша гирифт

بدست همت من کز کنار گوشه گرفت

зи нанги онкии бадар иўраҳ ошност канор

ز ننگ آنکه بدر یوره آشناست کنار

Бтбъи гуруснаи чашми муҳаббати андеша

بطبع گرسنه چشم محبت اندیشه

Ки ҷузи бнъмти ҷӯад ту нашканад бозор

که جز بنعمت جود تو نشکند بازار

Бхоки ҷабҳа ки бод бирават обид азуаст

بخاک جبهه که باد بروت عابد ازوست

Бтори сбҳаҳ ки сӯфӣ азуаст дар зуннор

بتار سبحه که صوفی ازوست در زنار

Биноз ҳасан ки бандади ниқоб дар хилват

بناز حسن که بندد نقاب در خلوت

Бар аз ишқ ки ояд ки бараҳна дар бозор

بر از عشق که آید که برهنه در بازار

Бнктаҳгирӣ номӯси рӯстои табъ

بنکته گیری ناموس روستایی طبع

Блб гузидани афсӯси хештан бе зор

بلب گزیدن افسوس خویشتن بی زار

Бмрдмӣ ки буд ҳам тавилаи анқо

بمردمی که بود هم طویله عنقا

Бмҳрмӣ ки буд ҳам қабӣлаи асрор

بمحرمی که بود هم قبیله اسرار

Бгрми чашмии ман дар назораи маънӣ

بگرم چشمی من در نظاره معنی

Башари мгинии ман дар ифодаи ашъор

بشر مگینی من در افاده اشعار

Бснблӣ ки бглзори ҳасан май равед

بسنبلی که بگلزار حسن می روید

На аз миёнаи гулшан на гӯшаи гулзор

نه از میانه گلشن نه گوشه گلزار

БноФаҳ эй ки аз оҳӯӣ сунъ меуфтад

بنافه ای که از آهوی صنع میافتد

Баҳри куҷои намакинтар буд зи чеҳраи ёр

بهر کجا نمکین تر بود ز چهره یار

Бшўри қамарии дастони сарои як нағма

بشور قمری دستان سرای یک نغمه

Ки дарси нукта тавҳид мекунад такрор

که درس نکته توحید می کند تکرار

Бъндлиби чаман каз навой гӯногӯн

بعندلیب چمن کز نوای گوناگون

Либос буқаламун дӯхт бар рухи гулзор

لباس بوقلمون دوخت بر رخ گلزار

Бадвади гулхани умеду дӯдгоҳи ҳавас

بدود گلخن امید و دودگاه هوس

Ки бо димоғи маниш ҳар давраст қурби ҷавор

که با دماغ منش هر دور است قرب جوار

Ба офтоби марои ду даричаи толеъ

به آفتاب مرا دو دریچه طالع

Ки нест ҳичгҳш бо замонаи мо кор

که نیست هیچگهش با زمانه ما کار

Ба ним қатраи шаробӣ ки боз ме монад

به نیم قطره شرابی که باز می ماند

Пас аз пиёла кашӣдан бсоғр аз лаби ёр

پس از پیاله کشیدن بساغر از لب یار

Бкони касб ки зояд баноми базли дирам

بکان کسب که زاید بنام بذل درم

Башон насб ки дузад бадуш азли ғёр

بشان نصب که دوزد بدوش عزل غیار

Ба остин кулему даричаи машриқ

به آستین کلیم و دریچه مشرق

Ба остони Карим вапазира идрор

به آستان کریم و پذیره ادرار

Бърсаҳ додани шавқ ва ба об шустани яъс

بعرصه دادن شوق و به آب شستن یأس

Бдстёрии тавфиқу ранг додани кор

بدستیاری توفیق و رنگ دادن کار

Бонбсоти макону бомтёзи ҷиҳат

بانبساط مکان و بامتیاز جهت

Бохтлоти миёну боҳтрози канор

باختلاط میان و باحتراز کنار

Баъиллатии саканот ва бакӯшаш ҳаракот

بعلت سکنات و بکوشش حرکات

Бъзти ҳасанот ва Биҷӯшаш азкор

بعزت حسنات و بجوشش اذکار

Бтўбаҳ ва ба пушаймонии дили тоӣб

بتوبه و به پشیمانی دل تائب

Бмстӣу бпришонии сару дастор

بمستی و بپریشانی سر و دستار

Бъиши Зуҳраи чангӣ , бадаради нолаи ман

بعیش زهره چنگی، بدرد ناله من

БФизи серумаи ?маккей , бигард кӯчаи ёр

بفیض سرمه مکی، بگرد کوچه یار

Бхўӣ фишонӣ шабнам , бахуди фурӯшии гул

بخوی فشانی شبنم ، بخود فروشی گل

Бнизаҳи бозии сӯсан , бдшнаҳсозӣ хор

بنیزه بازی سوسن ، بدشنه سازی خار

Бикаи тозии ваҳдати бърсаҳи тавҳид

بیکه تازی وحدت بعرصه توحید

БФўҷи дории касрати бмързи осор

بفوج داری کثرت بمعرض آثار

Бдъўти лаби обид ки дӯхт далқи мурод

بدعوت لب عابد که دوخت دلق مراد

Боташ дили ошиқ ки сӯхти лавҳи мазор

باتش دل عاشق که سوخت لوح مزار

Бабри шукуфтани имрӯзу ғунчаи гаштани дай

ببر شکفتن امروز و غنچه گشتن دی

Бтўшаҳ пухтани имсолу номи бурдани пор

بتوشه پختن امسال و نام بردن پار

Бшиўаҳи донеи шаҳру бсодаҳи хуии даҳ

بشیوه دانی شهر و بساده خویی ده

Бнхли бандии кишту бхўшаҳи чинии кор

بنخل بندی کشت و بخوشه چینی کار

Бсбҳи қотми пӯшу бшоми аксўни боф

بصبح قاتم پوش و بشام اکسون باف

Бслҳ об фишон ва баҷанг оташи бор

بصلح آب فشان و بجنگ آتش بار

Бҳўшмндии адлу сиёҳи мастии зулм

بهوشمندی عدل و سیاه مستی ظلم

Бтар забонии теғу басари гаронии дор

بتر زبانی تیغ و بسر گرانی دار

Бкзб бепадару сидқи одамизода

بکذب بی پدر و صدق آدمیزاده

Бҷҳл беасару ақли Ҷабраили осор

بجهل بی اثر و عقل جبرئیل آثار

Ббхли ваъдаи тарошу қаноати айёш

ببخل وعده تراش و قناعت عیاش

Бсдқи танги маош ва хуш омад ҷаррор

بصدق تنگ معاش و خوش آمد جرار

Бногўории назъу бногзирии марг

بناگواری نزع و بناگزیری مرگ

Ба бе мадории ъмрўбаҳи биўФоиии ёр

به بی مداری عمروبه بیوفایی یار

Бҳзли маъракаи гиру нифоқи ту бар ту

بهزل معرکه گیر و نفاق تو بر تو

Бсбр кам сухану шавқи оташини гуфтор

بصبر کم سخن و شوق آتشین گفتار

Бобрўии қаноати базлати хоҳиш

بآبروی قناعت بذلت خواهش

Бкомронии фурсати бдўлти дидор

بکامرانی فرصت بدولت دیدار

Бтнгнои гиребони бўсъти доман

بتنگنای گریبان بوسعت دامن

Бхоксории кафшу бнхўти дастор

بخاکساری کفش و بنخوت دستار

Бдоъи паҳлавии биморммтнъи ҳаракат

بداع پهلوی بیمارممتنع حرکت

Бадаради зонуии ҷӯёии мунқатиъи рафтор

بدرد زانوی جویای منقطع رفتار

Баҳақи ин ҳамаи савгандҳои сидқ омез

بحق این همه سوگندهای صدق آمیز

Ки назд илми ту ҳоҷат надоштам бишумор

که نزد علم تو حاجت نداشتم بشمار

Ки гар шавад раҳи кӯии ту ҷумлаи нштрхиз

که گر شود ره کوی تو جمله نشترخیز

Кунам бмрдмки дида тай нашутур зор

کنم بمردمک دیده طی نشتر زار

Раҳеи зи шавқи саросема тай кунам ки қадам

رهی ز شوق سراسیمه طی کنم که قدم

Бкоми тешаи нуҳуми грстонм аз срхор

بکام تیشه نهم گرستانم از سرخار

Боби меҳри ту шастами гноҳномаҳи хеш

بآب مهر تو شستم گناهنامه خویش

Чаҳ ғам ки котиб аъмол дорад истеҳзор

چه غم که کاتب اعمال دارد استحضار

Гадои кӯчаи меҳрати брўзгори гуноҳ

گدای کوچه مهرت بروزگار گناه

Гирифтаи ёҷи зи султони малики истиғфор

گرفته یاج ز سلطان ملک استغفار

На дар паноҳи влои туам ? чаҳ ғам ки буд

نه در پناه ولای توام؟ چه غم که بود

Маосӣам на бондозаҳи қиёсу шумор

معاصیم نه باندازه قیاس و شمار

Вагар влои ту Иблисро шавад заврақ

وگر ولای تو ابلیس را شود زورق

Кашад зўртаҳи наъташи бики нафаси бкнор

کشد زورطه نعتش بیک نفس بکنار

Шабоҳат ту кунад офтоби дарюза

شباهت تو کند آفتاب دریوزه

Ки оварад бзмирми бад-ӣни василаи гузор

که آورد بضمیرم بدین وسیله گزار

Ҳарон арӯси сухан каз диёри мадҳ ту нест

هران عروس سخن کز دیار مدح تو نیست

Бъшўаҳ гар кашадам дар наёварам бкнор

بعشوه گر کشدم در نیاورم بکنار

Магари бдомни ҷӯади ту даст зад қаламам

مگر بدامن جود تو دست زد قلمم

Ки ганҷаш аз бен нохун дамид наргиси вор

که گنجش از بن ناخن دمید نرگس وار

Чу карами пелаи бахуд бар тунди мадоеҳи ту

چو کرم پیله بخود بر تند مدایح تو

Бгоҳ тоъати эзад чу дорамаш бе кор

بگاه طاعت ایزد چو دارمش بی کار

Муъаллимӣ ки тарошидаи хомаи табъам

معلمی که تراشیده خامه طبعم

ЗоФтоб наад лавҳ содаам бкнор

زآفتاب نهد لوح ساده ام بکنار

Куҷост Монии сӯратнигор то бинад

کجاست مانی صورت نگار تا بیند

Нигорхонаи Аржангу сӯрати ҷони дор

نگارخانه ارژنگ و صورت جان دار

Бчори сӯии сухани нақд роиҷӣ дорам

بچار سوی سخن نقد رایجی دارم

На ҳамчуи моҳи зарандӯда офтоби айёр

نه همچو ماه زر اندوده آفتاب عیار

Каломи ман ки матоъи вилоят сухан аст

کلام من که متاع ولایت سخن است

Биравӣ даст сабо меравад сулаймони вор

بروی دست صبا میرود سلیمان وار

На анҷумаст фалакро ; ки ҳиммати урфӣ

نه انجم است فلک را؛ که همت عرفی

Дамодами об даҳонаш фиканда бар рухсор

دمادم آب دهانش فکنده بر رخسار

Аз он бъолм суфло даромадам ки маро

از آن بعالم سفلی درآمدم که مرا

Ғариби дӯст ниҳодасту ошно бе зор

غریب دوست نهاد است و آشنا بی زار

Зҷҳл ҷоиза ёбам агар ҳиҷо гӯям

زجهل جایزه یابم اگر هجا گویم

Бълми тоҷи даҳум чун шавам мдиҳ нигор

بعلم تاج دهم چون شوم مدیح نگار

Бкоми дунявӣам чун забон наме гардад

بکام دنیویم چون زبان نمی گردد

Ҳадиси ҷоиза дрҳшр мекунам изҳор

حدیث جایزه درحشر می کنم اظهار

Чу ин қасида дар афвоҳи хос ва ом афтод

چو این قصیده در افواه خاص و عام افتاد

Хитоби тарҷума алшўқ ёфт аз аҳрор

خطاب ترجمه الشوق یافت از احرار