Зиҳии ливои набуввати зи нисбатати Мансур

زهی لوای نبوت ز نسبتت منصور

Мизоҷи ишқи зомизши дилати ранҷур

مزاج عشق زآمیزش دلت رنجور

Бнўру соя чу амри сукӯн ва сайр кунӣ

بنور و سایه چو امر سکون و سیر کنی

Замона фосила ёбад миёни сояу нур

زمانه فاصله یابد میان سایه و نور

Ббоғи табъи ту бар авҷи истифодаи файз

بباغ طبع تو بر اوج استفاده فیض

эй ақли талабкори сояи ъсФўр

همای عقل طلبکار سایه عصفور

Ҳидояти ту намояд бичишам сӯрати байн

هدایت تو نماید بچشم صورت بین

Ҳрончаҳ дар ҳарами эзадӣ буд мастур

هرآنچه در حرم ایزدی بود مستور

зи нури носиаҳи ?ути моҳгар зё гирад

ز نور ناصیه ات ماه گر ضیا گیرد

Ба офтоб диҳад нусхаи синӣну шҳўр

به آفتاب دهد نسخه سنین و شهور

Аз он нафас ки бурун додаанд гавҳари ту

از آن نفس که برون داده اند گوهر تو

Бгнҷ сунъ намонда таъаллуқи ганҷур

بگنج صنع نمانده تعلق گنجور

Шуъоъи шуълаи қаҳр ту гирифтад бсҳоб

شعاع شعله قهر تو گرفتد بسحاب

Рмод барқ шавад серумаи сабоу дбўр

رماد برق شود سرمه صبا و دبور

Агар чаҳ ҳаст мубарҳан ки дрмсири вуҷӯд

اگر چه هست مبرهن که درمسیر وجود

Муассиранд сифоти илоҳ бе мأсўр

مؤثرند صفات اله بی مأثور

Адовати ту мабодо ки аз тأсри он

عداوت تو مبادا که از تأثر آن

Мизоҷи ҳалам худованд мешавад мҳрўр

مزاج حلم خداوند میشود محرور

Аҷал расед чу науммат бҷбҳаҳи бинависад

اجل رسید چو نامت بجبهه بنویسد

Хаҷал шавад зангаи гарданаши аҷал аз давр

خجل شود زنگه گردنش اجل از دور

зи срклоаҳи ҳукӯмати бдомни ту ниҳод

ز سرکلاه حکومت بدامن تو نهاد

Қазо ки ҳаст ду олами бҳкм ӯ маҷбур

قضا که هست دو عالم بحکم او مجبور

Ки ин кулоҳи басармону гӯшаи бршкнш

که این کلاه بسرمان و گوشه برشکنش

Ки дарди вкўни туе омир ва манам маъмур

که درد وکون تویی آمر و منم مأمور

Бъҳди ҳукми ту амри қазои чунон мансӯх

بعهد حکم تو امر قضا چنان منسوخ

Ки аз нузули каломи Маҷиди ҳукми збўр

که از نزول کلام مجید حکم زبور

Агар з рӯй замират ниқоб бархезад

اگر ز روی ضمیرت نقاب برخیزد

Брнг соя шавад офтоби чашмаи нур

برنگ سایه شود آفتاب چشمه نور

Шҳо туе ки закоти бизоъати карамат

شها تویی که زکات بضاعت کرمت

Дўкўнро згронмоигӣ кунад маъмур

دوکون را زگرانمایگی کند معمور

Манам ки кардаам аз нанги ширкат навъе

منم که کرده ام از ننگ شرکت نوعی

Насиби фирқаи инсони ҳзоргўнаҳи қусӯр

نصیب فرقه انسان هزارگونه قصور

зи рӯзгори ман осори яъс май тобад

ز روزگار من آثار یأس می تابد

Чу ҳолати санавот аз мосри мأҷўр

چو حالت سنوات از مآثر مأجور

Таназзули амалам гар шавад насиби риёз

تنزل عملم گر شود نصیب ریاض

Бтбъ бар асар ғўргӣ равад ангур

بطبع بر اثر غورگی رود انگور

зи ҳирси неъмати исён ки заҳр маънавӣаст

ز حرص نعمت عصیان که زهر معنویست

Бидӯни савм кунад нафаси зулаи банди сҳўр

بدون صوم کند نفس زله بند سحور

Бишӯй рӯй сиёҳами зи оби эҳсонат

بشوی روی سیاهم ز آب احسانت

Ки тирагии барад аз чеҳраи шаби диҷўр

که تیرگی برد از چهره شب دیجور

Басаст соҳиби аъмоли носазо бӯдан

بس است صاحب اعمال ناسزا بودن

Чаҳ эҳтиёҷ ки каси ҷовдон буд мақҳур

چه احتیاج که کس جاودان بود مقهور

Наузи биллоҳ агар рӯзи ҳашар тай накунад

نعوذ بالله اگر روز حشر طی نکند

Шафоати ту амали номаи аносу зукур

شفاعت تو عمل نامه اناث و ذکور

зи шарми касрати исёни ман бръшаҳ фитад

ز شرم کثرت عصیان من برعشه فتد

Ҳисобгоҳи қиёмат чу арзи Найшобӯр

حسابگاه قیامت چو ارض نیشابور

Дами савол ки аз тоб инфеъол шавад

دم سؤال که از تاب انفعال شود

Нафаси шикастаи гулӯ аз замонаи мағрур

نفس شکسته گلو از زمانه مغرور

Умед ҳаст ки меҳри лаб савол шавад

امید هست که مهر لب سؤال شود

Аноятат ки чу исёни мости номаҳсӯр

عنایتت که چو عصیان ماست نامحصور

Агар ба панҷаи хуршеди дили биФшорм

اگر به پنجه خورشید دل بیفشارم

Биҷои хӯни змшомши чкдшби диҷўр

بجای خون زمشامش چکدشب دیجور

Вафои нмикнди умеди мағфират бо яъс

وفا نمیکند امید مغفرت با یأس

На зи онкии афви илоҳии нсордми мғФўр

نه ز آنکه عفو الهی نساردم مغفور

зи тӯли маъсияти астағфируллоҳи андешам

ز طول معصیت استغفرالله اندیشم

Ки гирд қаср нишинад бзили афви ғафур

که گرد قصر نشیند بذیل عفو غفور

Ҳамин басаст агар ноҷим агар мағзуб

همین بس است اگر ناجیم اگر مغضوب

Ки бо влои ту фардо ҳаме шавам маҳшур

که با ولای تو فردا همی شوم محشور

Бъўни неъмати ишқи ту фориғами зи Наим

بعون نعمت عشق تو فارغم ز نعیم

На ҷӯй шер шиносам на торами ангур

نه جوی شیر شناسم نه طارم انگور

зи авди меҳр вглоб вафост унсури ман

ز عود مهر وگلاب وفاست عنصر من

Агар брФтни дӯзах ҳаме шавам маъмур

اگر برفتن دوزخ همی شوم مأمور

Ббзми ҷаннатӣони анҷумани тарози биҳишт

ببزم جنتیان انجمن طراز بهشت

зи дӯди оташи дӯзахи барад бухор бихӯр

ز دود آتش دوزخ برد بخار بخور

зи кӯҳи меҳри ту ҳошо агар даҳуми бтбоъ

ز کوه مهر تو حاشا اگر دهم بطباع

Кунад ббодаҳи табассуми табиати кофур

کند بباده تبسم طبیعت کافور

Муҳаббат ту надорад бсинаҳам доғӣ

محبت تو ندارد بسینه ام داغی

Ки ҳаст судаи алмосу маънии носур

که هست سوده الماس و معنی ناسور

Туе ки карда замирати з рӯй шоҳиди ақл

تویی که کرده ضمیرت ز روی شاهد عقل

Ба остини ҳидояти ғубори ғифлати давр

به آستین هدایت غبار غفلت دور

зи мастӣ май талхи ҳимоятат дар чин

ز مستی می تلخ حمایتت در چین

Басии пиёлаи шикастанд бар сари фағфур

بسی پیاله شکستند بر سر فغفور

Агар зи нашъаи табъами асар ббоғ расад

اگر ز نشئه طبعم اثر بباغ رسد

Сабуӣ май дамад аз ҷои донаи ангур

سبوی می دمد از جای دانه انگور

Манам ки аз асари ҳасани табъи ман қаламӣ аст

منم که از اثر حسن طبع من قلمی است

Ки бар саҳифа кунад розҳои дили мастур

که بر صحیفه کند رازهای دل مستور

Сазад ки бе асари ранг ва бе таҳарруки даст

سزد که بی اثر رنگ و بی تحرک دست

Биравӣ сафҳа нагорд мисоли сӯрати ҳур

بروی صفحه نگارد مثال صورت حور

Бурун кунанд млоики сар аз даричаи арш

برون کنند ملایک سر از دریچه عرش

Дамӣ ки шоҳид табъам кунад бсдраҳи убӯр

دمی که شاهد طبعم کند بسدره عبور

Бик либос нагунҷад бҷўҳри аввал

بیک لباس نگنجد بجوهر اول

зи издиҳоми маъонии зи кибриёии шуъӯр

ز ازدحام معانی ز کبریای شعور

Бихон бар аҳли Фношъри ман зарурат нест

بخوان بر اهل فناشعر من ضرورت نیست

Ки миннати дами исои кашанд ё дами сувар

که منت دم عیسی کشند یا دم صور

Ҳасуди ҷоҳи ту бодо аз шоҳиди мақсӯд

حسود جاه تو بادا از شاهد مقصود

Чу дасти ҷӯади ту ӯ васли остини маҳҷӯр

چو دست جود تو او وصل آستین مهجور

Шабии зи давлати рؤёии ифтихори русул

شبی ز دولت رؤیای افتخار رسل

Илм бърш задам дар миёни хобу шуъӯр

علم بعرش زدم در میان خواب و شعور

Хамири мояи ин сари қасидаи он рؤёст

خمیر مایه این سر قصیده آن رؤیاست

Ки шох ва барг фузудаш забони ман чу туюр

که شاخ و برگ فزودش زبان من چو طیور

Касе гумони набард каз барои зинати шеър

کسی گمان نبرد کز برای زینت شعر

Бар асл хоб фузудам ки нест ин манзур

بر اصل خواب فزودم که نیست این منظور

Лазиз буд ҳикоят дарозтар гуфтам

لذیذ بود حکایت درازتر گفتم

Чунонкии ҳарф Асо гуфт Мӯсои андари тавр

چنانکه حرف عصا گفت موسی اندر طور

Ҳамеша то ҷигари хўнчкони гумроҳон

همیشه تا جگر خونچکان گمراهان

Буд з нашутур шарми ошиёнаи занбӯр

بود ز نشتر شرم آشیانه زنبور

Харобаи дил маҷрӯҳаматон ту бод

خرابه دل مجروح امتان تو باد

зи нӯшад рӯй алтофи шомилати маъмур

ز نوشد روی الطاف شاملت معمور