Тобозм аз висол ҷудо кард рӯзгор

تابازم از وصال جدا کرد روزگار

Бо рӯзгори шавқ чаҳ ҳо кард рӯзгор

با روزگار شوق چه‌ها کرد روزگار

Он дастро ки бар нФкндии ҳиҷоби васл

آن دست را که بر نفکندی حجاب وصل

Банди қабои ҳиҷр гшо кард рӯзгор

بند قبای هجر گشا کرد روزگار

Он ҷинсҳои фитна ки дар шаҳри ғами харид

آن جنس های فتنه که در شهر غم خرید

Қаҳти матоъ буд , ато кард рӯзгор

قحط متاع بود ، عطا کرد روزگار

Он чашмаҳои заҳр ки дар боғи фитна буд

آن چشمه های زهر که در باغ فتنه بود

Даркори бехи меҳр гё кард рӯзгор

درکار بیخ مهر گیا کرد روزگار

Чун ман ситами харии сари бозор ӯ надошт

چون من ستم خری سر بازار او نداشت

Зудам фурухт ҳайф хато кард рӯзгор

زودم فروخت حیف خطا کرد روزگار

Дардами бкшўрикаҳи Аннан асар фиканд

دردم بکشوریکه عنان اثر فکند

Беморро бмрг даво кард рӯзгор

بیمار را بمرگ دوا کرد روزگار

Аз буии талх , сӯхти димоғи умеду яъс

از بوی تلخ ، سوخت دماغ امید و یأس

Заҳрӣ ки дар пиёла мо кард рӯзгор

زهری که در پیاله ما کرد روزگار

Дар базми мо зшъбаҳу овозаи малол

در بزم ما زشعبه و آوازه ملال

Ҳар нағмае ки дошт адо кард рӯзгор

هر نغمه ای که داشت ادا کرد روزگار

эй дили кулоҳи каҷ на ва бар яъси такяи зан

ای دل کلاه کج نه و بر یأس تکیه زن

Кати ҷомаи умед қабо кард рӯзгор

کت جامه امید قبا کرد روزگار

эй дили пиёлаи даракашу мастӣ зиёда кун

ای دل پیاله درکش و مستی زیاده کن

Кати заҳри ҳиҷри ташна Фзо кард рӯзгор

کت زهر هجر تشنه فزا کرد روزگار

Он дастро ки рӯ нанамудӣ ба остин

آن دست را که رو ننمودی به آستین

Домони саъии гир дуо кард рӯзгор

دامان سعی گیر دعا کرد روزگار

Он мастро ки бӯсаи надодии бадасти васл

آن مست را که بوسه ندادی بدست وصل

Дар пои муждаи мейр сабо кард рӯзгор

در پای مژده میر صبا کرد روزگار

Ҳар ваъдаи ҷафо ки бкўнин карда буд

هر وعده جفا که بکونین کرده بود

Бо мо з рӯй меҳр вафо кард рӯзгор

با ما ز روی مهر وفا کرد روزگار

Ҳар новакӣ ки зад бшҳидони Карбало

هر ناوکی که زد بشهیدان کربلا

Захмаши нисори сина мо кард рӯзгор

زخمش نثار سینه ما کرد روزگار

Дарҷи умеду ганҷи дуоро гуҳар намонад

درج امید و گنج دعا را گهر نماند

Дасти дилами бҷиб ризо кард рӯзгор

دست دلم بجیب رضا کرد روزگار

Урфии бҳиртим ки бе нисбати гуноҳ

عرفی بحیرتیم که بی نسبت گناه

Моро асири теғ ҷафо кард рӯзгор

ما را اسیر تیغ جفا کرد روزگار

Охир на дар ҳимоят алтоф доварем

آخر نه در حمایت الطاف داوریم

Зулмии чунин сариҳ чаро кард рӯзгор

ظلمی چنین صریح چرا کرد روزگار

Моро магари зҷмлаҳи аъдоӣ ӯ шимурд

ما را مگر زجمله اعدای او شمرد

Венаи зулм бар сиблат ҷазо кард рӯзгор

وین ظلم بر سبیل جزا کرد روزگار

Фарзонаи хонхонон каз фари давлаташ

فرزانه خانخانان کز فر دولتش

Хиҷлати насиби зилл ҳумо кард рӯзгор

خجلت نصیب ظل هما کرد روزگار

Дар ҳар куҷои муборизи адлаш камар бибаст

در هر کجا مبارز عدلش کمر ببست

Теғ аз миёни ҳодиса во кард рӯзгор

تیغ از میان حادثه وا کرد روزگار

Аз орзӯии сояи айвони рифъаташ

از آرزوی سایه ایوان رفعتش

Таъмири иртифоъ сано кард рӯзгор

تعمیر ارتفاع ثنا کرد روزگار

Ҳам рӯзномаи дори насиби ҳасуди вай

هم روزنامه دار نصیب حسود وی

Фатво навис хавф ва раҷо кард рӯзгор

فتوی نویس خوف و رجا کرد روزگار

Ҳам чеҳраи мсоу сабоҳи ҳасуди вай

هم چهره مسا و صباح حسود وی

Андӯда сабоҳ ва мсо кард рӯзгор

اندوده صباح و مسا کرد روزگار

эй адли парварӣ ки бҳкми итоби ту

ای عدل پروری که بحکم عتاب تو

Аҷолро бурид фано кард рӯзгор

اجال را برید فنا کرد روزگار

Дар рӯзгори қаҳри ту маъмурае ки сохт

در روزگار قهر تو معموره ای که ساخت

Дар таҳти зилли ҷғд банно кард рӯзгор

در تحت ظل جغد بنا کرد روزگار

Дар офтоби лутфи ту ранги зрир ро

در آفتاب لطف تو رنگ زریر را

Болоншини ранг ҳино кард рӯзгор

بالانشین رنگ حنا کرد روزگار

Бо илтифоти оми ту гирди касод ро

با التفات عام تو گرد کساد را

Ороиши матоъ дуо кард рӯзгор

آرایش متاع دعا کرد روزگار

Мехост тӯҳфа ту кунад боғи хулд ро

میخواست تحفه تو کند باغ خلد را

Аз рӯй ҳиммати ту ҳаё кард рӯзгор

از روی همت تو حیا کرد روزگار

Гулзори васли шоҳиди умрат бадаст кард

گلزار وصل شاهد عمرت بدست کرد

Брбхти худ чаҳ поя сано кард рӯзгор

بربخت خود چه پایه ثنا کرد روزگار

Шакли муҳаббати ту зи чашмаши нмирўд

شکل محبت تو ز چشمش نمیرود

Аз баси нтр ба оина ҳо кард рӯзгор

از بس نطر به آینه ها کرد روزگار

Бо издиҳоми ҷоҳи ту зонсўии лои макон

با ازدحام جاه تو زآنسوی لا مکان

Таъкид бар умум мулло кард рӯзгор

تاکید بر عموم ملا کرد روزگار

Бурҳони даҳри сӯзи итоб ту мегузашт

برهان دهر سوز عتاب تو میگذشت

Таслим дар субут хало кард рӯзгор

تسلیم در ثبوت خلا کرد روزگار

Сяти аФозти ту бшҳрӣ ки раҳ наёфт

صیت افاضت تو بشهری که ره نیافت

Хошок дар даҳон сабо кард рӯзгор

خاشاک در دهان صبا کرد روزگار

Амрати бмслҳти қадамигар бснг зад

امرت بمصلحت قدمی گر بسنگ زد

Дастор дар гулӯӣ қазо кард рӯзгор

دستار در گلوی قضا کرد روزگار

Фарзонаи доўро ; нафасӣ гӯш кун зи лутф

فرزانه داورا؛ نفسی گوش کن ز لطف

То башмурд раҳе ки чҳо кард рӯзгор

تا بشمرد رهی که چها کرد روزگار

Оварад рӯй бандагии мобдлбрӣ

آورد روی بندگی مابدلبری

Моро дирами харид бало кард рӯзгор

ما را درم خرید بلا کرد روزگار

Шухӣ ки бо вуҷӯди вай аз бими фурқаташ

شوخی که با وجود وی از بیم فرقتش

Аз баҳри ҷони хеш дуо кард рӯзгор

از بهر جان خویش دعا کرد روزگار

Дар Мисри ҳасани ту нстоннди ройгон

در مصر حسن تو نستانند رایگان

Канъони садафи дарӣ ки баҳо кард рӯзгор

کنعان صدف دری که بها کرد روزگار

Умрии киришма аш бишикаст дилам гумошт

عمری کرشمه اش بشکست دلم گماشت

Аммо бар он киришма ҷафо кард рӯзгор

اما بر آن کرشمه جفا کرد روزگار

Омезишӣ чу шер ва шукр дод оқибат

آمیزشی چو شیر و شکر داد عاقبت

Моро зи ҳам бҳилаҳ ҷудо кард рӯзгор

ما را ز هم بحیله جدا کرد روزگار

Ҳам рӯзгор доғ шавадгар баён кунам

هم روزگار داغ شود گر بیان کنم

Онҳо ки дар миёна мо кард рӯзгор

آنها که در میانه ما کرد روزگار

Гуфтам чунон макун ки шикоят барам бачарх

گفتم چنان مکن که شکایت برم بچرخ

Хандиду хайли фитнаи ду то кард рӯзгор

خندید و خیل فتنه دو تا کرد روزگار

Чун гуфтамаш ки шикваи бдоўри ҳаме барам

چون گفتمش که شکوه بداور همی برم

Оғоз аҷз кард ва або кард рӯзгор

آغاز عجز کرد و ابا کرد روزگار

Чун фитнаҳои рафтаи шимурдами бдомнш

چون فتنه های رفته شمردم بدامنش

Шармандаи гашту ваъда вафо кард рӯзгор

شرمنده گشت و وعده وفا کرد روزگار

Гуфтам бақоӣ дӯстят нест боварам

گفتم بقای دوستیت نیست باورم

Адли турои змон бақо кард рӯзгор

عدل ترا ضمان بقا کرد روزگار

Ҳар фитнае ки боз намудем ки ин макун

هر فتنه ای که باز نمودم که این مکن

Савти нъми қарин садо кард рӯзгор

صوت نعم قرین صدا کرد روزگار

Ҳар матлабӣ ки пеш гирифтам ки ин барор

هر مطلبی که پیش گرفتم که این برآر

Бунёди ҷамъи барг ва наво кард рӯзгор

بنیاد جمع برگ و نوا کرد روزگار

Алқсаҳи номи довари айём чун шунид

القصه نام داور ایام چون شنید

Сад аҷз , баҳри сулҳ ва сафо кард рӯзгор

صد عجز،بهر صلح و صفا کرد روزگار

Урфии дуои довар мо кун ки ном ӯ

عرفی دعای داور ما کن که نام او

Башнаваду ҳоҷати ту раво кард рӯзгор

بشنود و حاجت تو روا کرد روزگار

То дар замон хок нишинон малики ёс

تا در زمان خاک نشینان ملک یاس

Гӯйанд ҷавр кард ва ҷафо кард рӯзгор

گویند جور کرد و جفا کرد روزگار

Овозаи диёри муродати ҷуз ин мабод

آوازه دیار مرادت جز این مباد

Коинки ҳазор қаср банно кард рӯзгор

کاینک هزار قصر بنا کرد روزگار