Ин боргоҳ кист ки гӯйанд бе ҳарос

این بارگاه کیست که گویند بی هراس

К-эии авҷи арши сатҳи ҳазизи турои мумос

کای اوج عرش سطح حضیض ترا مماس

Минқор банд карда зи сустии ҳазор ҷо

منقار بند کرده ز سستی هزار جا

То аввалин даричаи он тоири қиёс

تا اولین دریچه آن طایر قیاس

Оварда гӯшвори мурассаъи бҳдиаҳи арш

آورده گوشوار مرصع بهدیه عرش

Каз вай улувваашон бастанд болтмос

کز وی علوشان بستاند بالتماس

Неи сояаш либос бабр карда аз улувва

نی سایه اش لباس ببر کرده از علو

Не карда нури меҳри зарандӯдяш либос

نی کرده نور مهر زر اندودیش لباس

Аз бскаҳи нури боради азу дар ҳўолиш

از بسکه نور بارد ازو در حوالیش

Хуршед равшанӣ кунад аз сояи иқтибос

خورشید روشنی کند از سایه اقتباس

Гар башнавад насими ҳавои ҳарим ӯ

گر بشنود نسیم هوای حریم او

Бар мағзи навбаҳор ҳуҷум оварад ътос

بر مغز نوبهار هجوم آورد عطاس

Гуфт осмони маро ки бигӯ ин чаҳ манзур аст

گفت آسمان مرا که بگو این چه منظور است

Каз рифъаташ на ваҳм нишон дод ва на қиёс

کز رفعتش نه وهم نشان داد و نه قیاس

Гуфтам ки арш нест зҷоҷаст ва лаб гузид

گفتم که عرش نیست زجاج است و لب گزید

Гуфтои нъўзболлаҳ аз ин табъи дуни асос

گفتا نعوذبالله از این طبع دون اساس

Шармӣ бикун чаҳ арш , чаҳ курсӣ , на борҳо

شرمی بکن چه عرش، چه کرسی ، نه بارها

Гуфтам бсрФаҳи ҳарфи зан эй пояи ношинос

گفتم بصرفه حرف زن ای پایه ناشناس

Ин қасри ҷоҳи восита офариниш аст

این قصر جاه واسطه آفرینش است

Яъне алӣ , ҷаҳони маъонӣ , эмоми нос

یعنی علی، جهان معانی، امام ناس

Онҷо ки лутф ӯ амал кимиё кунад

آنجا که لطف او عمل کیمیا کند

Зар дорад илтимоси тлоӣит аз нҳос

زر دارد التماس طلائیت از نحاس

Маъҷунӣ аз балоҳати хасм ва шуъӯр ӯст

معجونی از بلاهت خصم و شعور اوست

Кайфиятӣ ки карда қазои номи он нъос

کیفیتی که کرده قضا نام آن نعاس

эй аз шамеми ҷаъди арӯсони халқи ту

ای از شمیم جعد عروسان خلق تو

Печида дар машоми насими сабои ътос

پیچیده در مشام نسیم صبا عطاس

На атлас фалак нашавад атфи доманаш

نه اطلس فلک نشود عطف دامنش

Барқади кибриёӣ ту дузанд агар либос

برقد کبریای تو دوزند اگر لباس

Душман чу ёфт ҳзм туро гуфт боЗуҳал

دشمن چو یافت حزم ترا گفت بازحل

Чун бахт ман бихоб ки фориғ шудӣ зи пос

چون بخت من بخواب که فارغ شدی ز پاس

Босайқали замири ту чун акси оина

باصیقل ضمیر تو چون عکس آینه

Маръӣ шавад зи зилли бадан , сӯрати ҳавос

مرئی شود ز ظل بدن ، صورت حواس

Лайл ва наҳор нисбаташон мунъакис шавад

لیل و نهار نسبتشان منعکس شود

Гар ма зё кунад зи замири ту иқтибос

گر مه ضیا کند ز ضمیر تو اقتباس

Зулфин маҳвашон напазиранд сайди дил

زلفین مهوشان نپذیرند صید دل

Афви ту ом созад агар манъи эҳтибос

عفو تو عام سازد اگر منع احتباس

Ҳифзи ту грндои амон дар диҳад ба баҳр

حفظ تو گرندای امان در دهد به بحر

Шояд ки сатҳ об шавад шуъларо мумос

شاید که سطح آب شود شعله را مماس

Гармобаи ҷаҳони ҷалоли туро буд

گرمابه جهان جلال ترا بود

Аз меҳру моҳи ҷоми вази ҳафтуми сипеҳри тос

از مهر و ماه جام وز هفتم سپهر طاس

Ҷоҳи турои сипеҳри самандӣ буд ки ҳаст

جاه ترا سپهر سمندی بود که هست

Аз офтоби шаъшаа дар гарданаши қтос

از آفتاب شعشعه در گردنش قطاس

Шоҳои манам ки чун фарси табъ зин кунам

شاها منم که چون فرس طبع زین کنم

Гирад бадуш ғошияи аҷз , бӯи Фрос

گیرد بدوش غاشیه عجز ، بو فراس

Фармондиҳӣ надошта чун ман ҷаҳони назм

فرماندهی نداشته چون من جهان نظم

Ин ҳарф бо Заҳир тавон гуфт бе ҳарос

این حرف با ظهیر توان گفت بی هراس

Тарзи каломи ғайри куҷои венаи равиши куҷо

طرز کلام غیر کجا وین روش کجا

Нсносро касе нишморад зи навъи нос

نسناس را کسی نشمارد ز نوع ناس

Дршъри ман чаҳ кор кунад нохуни ҳасуд

درشعر من چه کار کند ناخن حسود

Бас фориғаст хӯшаи парвини зи ҷўрдос

بس فارغ است خوشه پروین ز جورداس

Назми ҳасуду шеъри маро дар миён буд

نظم حسود و شعر مرا در میان بود

Баъдӣ ки воқеъаст миёни умеду яъс

بعدی که واقع است میان امید و یأس

Урфӣ басаст биҳдаҳи баҳри дуо бар ор

عرفی بس است بیهده بهر دعا بر آر

Назд худои ҷлу ълои дасти илтимос

نزد خدای جل و علا دست التماس

Лабрези боди ҷоми ҳаёти мувофиқат

لبریز باد جام حیات موافقت

То ҳаст гарми давраи ин вожгӯнаи тос

تا هست گرم دوره این واژگونه طاس

Бе хӯшаи боди кишти муроди мухолифат

بی خوشه باد کشت مراد مخالفت

Чндонкаҳи дона орад шавад дар даҳони ос

چندانکه دانه آرد شود در دهان آس