Навбаҳор омад ки ифшоанд чу ҳасани ёри гул

نوبهار آمد که افشاند چو حسن یار گل

Чун висоли ёри резад ҳар хас ва ҳар хори гул

چون وصال یار ریزد هر خس و هر خار گل

ГлФрўшӣ буд махсӯси дили пари доғи мо

گلفروشی بود مخصوص دل پر داغ ما

Кард бе иззати баҳори охири баҳри бозори гул

کرد بی عزت بهار آخر بهر بازار گل

Бскаҳи табъи коинот аз хуррамӣ обистан аст

بسکه طبع کاینات از خرمی آبستن است

Бар даманд боди зоаҳ муҷримон бурдор гул

بر دماند باد زآه مجرمان بردار گل

Баъди азин аз файзи рангомезӣ фасли баҳор

بعد ازین از فیض رنگ آمیزی فصل بهار

Хомаи найранги резад бар дару девори гул

خامه نیرنگ ریزد بر در و دیوار گل

Аз ниҳоли қомати хубон дар ин мавсим равост

از نهال قامت خوبان در این موسم رواست

Гар биҷои ишваи резад дар дами рафтори гул

گر بجای عشوه ریزد در دم رفتار گل

Машҳади бахти марои пажмурда гулбаргӣ расед

مشهد بخت مرا پژمرده گلبرگی رسید

Бскаҳ аз базл чаман гардид бе миқдори гул

بسکه از بذل چمن گردید بی مقدار گل

Дар чунин фаслӣ ки аз файзи ҳавои навбаҳор

در چنین فصلی که از فیض هوای نوبهار

Дар замин шӯрида меравед знўки хори гул

در زمین شوریده میروید زنوک خار گل

Шояд ар гулбуни сифат бар гулхан аз файзи ҳаво

شاید ار گلبن صفت بر گلخن از فیض هوا

Пардаҳои анкабути ангезад аз ҳар кори гул

پرده های عنکبوت انگیزد از هر کار گل

Гарчи мустағнӣ буд ошиқи зи файз ҳар ҳаво

گرچه مستغنی بود عاشق ز فیض هر هوا

Равед аз нури нигоҳаш дар дами дидори гул

روید از نور نگاهش در دم دیدار گل

Соя гардад мавҷи зан бе ҷунбиши гул аз насим

سایه گردد موج زن بی جنبش گل از نسیم

Чун кунад бо ин рутӯбати соя бар девори гул

چون کند با این رطوبت سایه بر دیوار گل

Грҳмӣ донад ки тороҷ хазоне дар пай аст

گرهمی داند که تاراج خزانی در پی است

Аз чаҳ минозди бмштии дарҳаму динори гул

از چه مینازد بمشتی درهم و دینار گل

Мағзи оламро муаттар кард ва бўё мекунад

مغز عالم را معطر کرد و بویا میکند

Аз шамеми халқи довари шамае изҳори гул

از شمیم خلق داور شمه ای اظهار گل

Гулшани иқболу давлати шоҳи Акбар каз азал

گلشن اقبال و دولت شاه اکبر کز ازل

Буи халқаш кард аз хоби адами бедори гул

بوی خلقش کرد از خواب عدم بیدار گل

Гар сабо аз размгоҳ ӯ даройад дар биҳишт

گر صبا از رزمگاه او درآید در بهشت

Аз даҳонаш хӯн чакад дар хоҳиши зинҳори гул

از دهانش خون چکد در خواهش زنهار گل

Халқ ӯгар тавбаи фармой гунаҳкорон шавад

خلق او گر توبه فرمای گنهکاران شود

Аз лаби тоӣби дамади ҳангоми истиғфори гул

از لب تائب دمد هنگام استغفار گل

Ҷоҳ ӯ дид осмону чашмаи хуршед , гуфт

جاه او دید آسمان و چشمه خورشید ، گفت

Булбулӣ аз боғ мо бигрифта дар минқори гул

بلبلی از باغ ما بگرفته در منقار گل

Гар насими боди лутф ӯ вазад дар саҳни дайр

گر نسیم باد لطف او وزد در صحن دیر

Брдмд монанди шох аз риштаи зуннори гул

بردمد مانند شاخ از رشته زنار گل

Ҷавҳари аввал талаб кард аз замир ӯ гулӣ

جوهر اول طلب کرد از ضمیر او گلی

Меҳру маро пои басари барзад ки ҳон бурдор гул

مهر و مه را پا بسر برزد که هان بردار گل

Дар гулистонӣ ки боди лутф ӯ ҷон парвар аст

در گلستانی که باد لطف او جان پرور است

Аз дам исо шавад пажмурдау бемори гул

از دم عیسی شود پژمرده و بیمار گل

Азм ӯгар боғбон даҳр гардад давр нест

عزم او گر باغبان دهر گردد دور نیست

Гар шавад чун офтоби андари ҷаҳон бисёр гул

گر شود چون آفتاب اندر جهان بسیار گل

эй ки аз андешаи адли салоҳи андеши ту

ای که از اندیشه عدل صلاح اندیش تو

Бар нафаси бандади раҳи ғаммозии асрори гул

بر نفس بندد ره غمازی اسرار گل

Аз димоғ боғ бигушоед шамемаши сайли хӯн

از دماغ باغ بگشاید شمیمش سیل خون

Гар зи оби чашма теғат шавад намдори гул

گر ز آب چشمه تیغت شود نمدار گل

Гар зи роҳи кӯии хасмати рӯ бглзор оварад

گر ز راه کوی خصمت رو بگلزار آورد

Гардад аз файзи насими субҳдами безори гул

گردد از فیض نسیم صبحدم بیزار گل

Вари биёад рӯй аъдои ту гул бар сар зананд

ور بیاد روی اعدای تو گل بر سر زنند

Ранги нилӯфари برارد бар сари дастори гул

رنگ نیلوفر برآرد بر سر دستار گل

Гар нагардад табъи рангомез ту гулшани тароз

گر نگردد طبع رنگ آمیز تو گلشن طراز

эй зи файзати хурраму хандони баҳри гулзори гул

ای ز فیضت خرم و خندان بهر گلزار گل

Дар ҳарими равзаи арқони куҷо аз як ниҳол

در حریم روضه ارکان کجا از یک نهال

Бар хилофи рангу буи ҳам бирӯяд чоргл

بر خلاف رنگ و بوی هم بروید چارگل

Боди хашмати грўзди бади гулшан аз таҳрики барг

باد خشمت گروزد بد گلشن از تحریک برگ

Чун дил булбул кунад алмосро афкори гул

چون دل بلبل کند الماس را افکار گل

Гар замирати мояи ороиш бустон диҳад

گر ضمیرت مایه آرایش بستان دهد

Осмон осо шавад сарчашмаи анвори гул

آسمان آسا شود سرچشمه انوار گل

Бод агар бо муждаи лутфати бъолми сар наад

باد اگر با مژده لطفت بعالم سر نهد

Сӯрати чинро диҳад аз гӯшаи дастори гул

صورت چین را دهد از گوشه دستار گل

Марг дар аҳдати бухлад аз баҳр глчидн равад

مرگ در عهدت بخلد از بهر گلچیدن رود

То барад , гоҳи иёдат бар сари бемори гул

تا برد ، گاه عیادت بر سر بیمار گل

Дар дили танги шаҳидон аз нишоти аҳди ту

در دل تنگ شهیدان از نشاط عهد تو

Равед аз пайкони новаки ғунчаи вази сӯфори гул

روید از پیکان ناوک غنچه وز سوفار گل

То дар афшонӣ кунад бар шоҳидони базми ту

تا در افشانی کند بر شاهدان بزم تو

Ин ғазал дар боғ табъам мекунад такрори гул

این غزل در باغ طبعم می‌کند تکرار گل