Ману намӯдани бутлони аҳдҳои қадим
من و نمودن بطلان عهدهای قدیم
Бзкри манқибати аҳди шоҳзодаи салим
بذکر منقبت عهد شاهزاده سلیم
Таваллудаш биниҳод шарири даҳр он кард
تولدش بنهاد شریر دهر آن کرد
Ки бо табиати оташи нузули иброҳӣм
که با طبیعت آتش نزول ابراهیم
Наҳифи ҳайбат ӯ дар мшимаҳ нақадир
نهیب هیبت او در مشیمه نقدیر
Шикасти гавҳари гуфтор бар забон кулем
شکست گوهر گفتار بر زبان کلیم
Бъҳди муъаддилат ӯ ки омилони фасод
بعهد معدلت او که عاملان فساد
Збси ҳидоят таътил фориғанд аз бим
زبس هدایت تعطیل فارغند از بیم
Кашида фитнаи маъзули сари бзири лиҳоф
کشیده فتنه معزول سر بزیر لحاف
Даридаи зулми фаромӯши табли зери гилӣм
دریده ظلم فراموش طبل زیر گلیم
Агар иёдат маразӣ кунад адолат ӯ
اگر عیادت مرضی کند عدالت او
Ҷаҳди бқоъдаҳи эътидоли набзи сқим
جهد بقاعده اعتدال نبض سقیم
Биравӣ азминагар остин барафшонад
بروی ازمنه گر آستین برافشاند
Шавад бсъии тмўҷи замони ҳол , қадим
شود بسعی تموج زمان حال ، قدیم
Зиҳии вуҷӯди ту дар сояи анояти шоҳ
زهی وجود تو در سایه عنایت شاه
Ки карда базли саодат эйро таълим
که کرده بذل سعادت همای را تعلیم
Ҳамаи мурод , чу умед дар қабули дуо
همه مراد، چو امید در قبول دعا
Тамоми файз , чу андеша дар димоғи Карим
تمام فیض ، چو اندیشه در دماغ کریم
Ҳасуди нозу Наими ту бар дар толеъ
حسود ناز و نعیم تو بر در طالع
Чунон ғариб ки томъи бростони лӣим
چنان غریب که طامع برآستان لئیم
ЗФизи лутфи ту шояд ки бе сирояти ишқ
زفیض لطف تو شاید که بی سرایت عشق
Шавад боҳилли муҳаббати дили киришмаи раҳим
شود باهل محبت دل کرشمه رحیم
Замонаро ҳамаи фарзанд агар чу тўбоист
زمانه را همه فرزند اگر چو توبایست
Турои бзодӣ ва будӣ дигар ҳамеша ақим
ترا بزادی و بودی دگر همیشه عقیم
зи бҳркони карамати он нафоис оварда аст
ز بحرکان کرمت آن نفایس آورده است
Ки эҳтиёҷ на гавҳар гирифтанаст ва на сим
که احتیاج نه گوهر گرفتن است و نه سیم
ЗъФўу ҳалами ту дилҳо бғоитӣ ҷамъ аст
زعفو و حلم تو دلها بغایتی جمع است
Ки маъсият на умед озмудааст ва на бим
که معصیت نه امید آزموده است و نه بیم
эй қдртўи авҷии гирифта дар парвоз
همای قدرتو اوجی گرفته در پرواز
Ки доми касби шарафи бози чидаи арши азим
که دام کسب شرف باز چیده عرش عظیم
Баҳори халқи ту атрии фишондаи броФоқ
بهار خلق تو عطری فشانده برآفاق
Ки буии меҳри падари бозёфти Тифли ятем
که بوی مهر پدر بازیافت طفل یتیم
Хдоигоно гӯям бмдҳи хеши Дубайат
خدایگانا گویم بمدح خویش دوبیت
Казин наёрад парҳез кард табъи салим
کزین نیارد پرهیز کرد طبع سلیم
зи зодаи дилу табъам агар шавад огоҳ
ز زاده دل و طبعم اگر شود آگاه
Босли хеши ннозди зшрм дар ятем
باصل خویش ننازد زشرم در یتیم
Мисоли табъи ман ва ҳар табиатӣ ки ҷуз ӯст
مثال طبع من و هر طبیعتی که جز اوست
Зулоли моء муайянасту дарди моءи ҳмим
زلال ماء معین است و درد ماء حمیم
Хамӯш урфӣ аз ин тараот вақт дуост
خموش عرفی از این ترهات وقت دعاست
Барор дасти бадаргоҳи кирдигори Карим
برآر دست بدرگاه کردگار کریم
Ҳамеша то ки нагардад ҳалол бар фарзанд
همیشه تا که نگردد حلال بر فرزند
Ҷамилае ки шавад бо падари бҳҷлаҳи муқӣм
جمیله ای که شود با پدر بحجله مقیم
Арӯси даҳр ба фатвои зарра то хуршед
عروس دهر به فتوای ذره تا خورشید
Ҳалоли Акбари шаҳи боду шоҳзодаи салим
حلال اکبر شه باد و شاهزاده سلیم