Чун гирди боди оҳи з хокам кашад илм

چون گرد باد آه ز خاکم کشد علم

Бар фарқ рӯзгор фишонд ғубори ғам

بر فرق روزگار فشاند غبار غم

Чун дили биҷои хеш буд каз наҳифи дард

چون دل بجای خویش بود کز نهیب درد

Зини ошиёнаи тоир ором карда Ром

زین آشیانه طایر آرام کرده رم

Дар аҳди ман здҳри мҷуи хуши дилӣ ки ҳаст

در عهد من زدهر مجو خوش دلی که هست

Дар шишаи замонаи вуҷӯдами ҷаҳони ғам

در شیشه زمانه وجودم جهان غم

эй таври ваъдаи ту фаромӯшии вафо

ای طور وعده تو فراموشی وفا

Ваии тарзи ғамзаи ту ҳам оғӯшии ситам

وی طرز غمزه تو هم آغوشی ستم

Завқи ғами тўшонаҳи каши турраи тараб

ذوق غم توشانه کش طره طرب

Шавқи лаби ту саришкани шаҳнаи ?илам

شوق لب تو سرشکن شحنه الم

Аз ваъдаи ту шавқи бтшўиши мубтало

از وعده تو شوق بتشویش مبتلا

Вази ишваи ту фитна ба ошӯби муттаҳам

وز عشوه تو فتنه به آشوب متهم

Бахшад ҳазор куштаи чашми турои ҳаёт

بخشد هزار کشته چشم ترا حیات

Лаълати латифае ки буруни орад аз адам

لعلت لطیفه ای که برون آرد از عدم

Гирад баҳри ду дасти сари худ аҷали збим

گیرد بهر دو دست سر خود اجل زبیم

Ҷое ки ғамза ту кашад ханҷари ситам

جایی که غمزه تو کشد خنجر ستم

Лаъли ҳаёти бахши ту ҷое ки дам занад

لعل حیات بخش تو جایی که دم زند

Набӯд Масеҳро зхҷолти маҷоли дам

نبود مسیح را زخجالت مجال دم

Зоъҷоз ҳасан туаст ки калак қазо насӯхт

زاعجاز حسن توست که کلک قضا نسوخت

Брлъли оташини хати сабзат чу зад рақам

برلعل آتشین خط سبزت چو زد رقم

Ҳам худ бигӯ раво буд эй бевафо ки ман

هم خود بگو روا بود ای بی وفا که من

Маҳрӯм бошам аз туу ағёри муҳтарам

محروم باشم از تو و اغیار محترم

Муҳаррами ббзми васли ту ғайру марои збим

محرم ببزم وصل تو غیر و مرا زبیم

Мурғи умед пар назанад гирди он ҳарам

مرغ امید پر نزند گرد آن حرم

Даст афканӣ бадуш рақибон бар ғами ман

دست افکنی بدوش رقیبان بر غم من

Вази чанги ман буруни кашии он зулфи хами бахам

وز چنگ من برون کشی آن زلف خم بخم

Ман ҷони даҳум барои ту он лаъли рӯҳи бахш

من جان دهم برای تو آن لعل روح بخش

Аз мӯъҷиз Масеҳ занад бо рақиби дам

از معجز مسیح زند با رقیب دم

Бо дӯстони бкинӣ ва бо душманони бмҳр

با دوستان بکینی و با دشمنان بمهر

Манбаад агар сулӯки ту инаст лоҷарам

منبعد اگر سلوک تو این است لاجرم

Хоҳам шудани бмҳкмаҳи адл то шавад

خواهم شدن بمحکمه عدل تا شود

Табъи салими одили шоҳи ҷаҳони ҳукм

طبع سلیم عادل شاه جهان حکم

Султони дайни васии набии қаҳрамони шаръ

سلطان دین وصی نبی قهرمان شرع

Шоҳи Наҷафи алӣ вале маъдани карам

شاه نجف علی ولی معدن کرم

Он воҳби алнъм ки зи Довӯди нутқ ӯ

آن واهب النعم که ز داوود نطق او

Нишнид гӯши ози биҷузи нағмаи нъм

نشنید گوش آز بجز نغمه نعم

Аввал ба оби чашмаи кавсар вузӯ кунад

اول به آب چشمه کوثر وضو کند

Ҷбрилгар бхок ҷанобаш хӯрд қисм

جبریل گر بخاک جنابش خورد قسم

Азми тавофи каъбаи зкўиши чунон буд

عزم طواف کعبه زکویش چنان بود

К-эйанд аз барои таяммум бурун зем

کایند از برای تیمم برون زیم

Андӯзад аз ибодати яздони адуии ту

اندوزد از عبادت یزدان عدوی تو

Аҷрӣ ки брҳмни барад аз тоъати санам

اجری که برهمن برد از طاعت صنم

Аз қадари хостам ки фалаки хўонмш , қазо

از قدر خواستم که فلک خوانمش ، قضا

Гуфт эй барии зи шеваи тамизи мадҳи взм

گفت ای بری ز شیوه تمیز مدح وذم

ӯро спҳргўиӣ ва ин нанигарӣ ки ҳаст

او را سپهرگویی و این ننگری که هست

ӯ манбаи утуфат ва ин масдари ситам

او منبع عطوفت و این مصدر ستم

Машшотаи влоиш агар зеб гар шавад

مشاطه ولایش اگر زیب گر شود

зи эъҷоз исавӣ кунад ороиши санам

ز اعجاز عیسوی کند آرایش صنم

эй тўФи боргоҳи ту перояи шараф

ای طوف بارگاه تو پیرایه شرف

Ваии дудмони ҷоҳи ту ҳамсояи қадам

وی دودمان جاه تو همسایه قدم

Дар боғи фитрати ту масеҳои чўики насим

در باغ فطرت تو مسیحا چویک نسیم

Дар фавҷи ҳишмати ту сулаймони чўики хадам

در فوج حشمت تو سلیمان چویک خدم

Маст ғурур кард арӯсони хулд ро

مست غرور کرد عروسان خلد را

Даъвии боғи лутфи ту бо равзаи Ирам

دعوی باغ لطف تو با روضه ارم

Ҳаргизи замини разми ту аз хӯн нагашт хушк

هرگز زمین رزم تو از خون نگشت خشک

Аз бскаҳи ханҷари ту расониди нами бенам

از بسکه خنجر تو رسانید نم بنم

Он кӣнаи парварӣ ки зи буғзи ту дам занад

آن کینه پروری که ز بغض تو دم زند

Вони хӯни гирифтае ки бкинт кашад илм

وآن خون گرفته ای که بکینت کشد علم

Бо теғ рӯзгор кунад қасди корзор

با تیغ روزگار کند قصد کارزار

Бо қаҳри кирдори бмидон наад қадам

با قهر کردار بمیدان نهد قدم

Ҳар шомгаҳ ки аз асари меҳри ховарӣ

هر شامگه که از اثر مهر خاوری

Ранги бқми гирифтаи сипеҳри ҷафои рақам

رنگ بقم گرفته سپهر جفا رقم

Чун саркашии бҳкм тўондишаҳ карда аст

چون سرکشی بحکم تواندیشه کرده است

Хунаш фиканда бими синони ту дар шикам

خونش فکنده بیم سنان تو در شکم

Ҳифзи тугар сутун нашавад барҳами аўФтд

حفظ تو گر ستون نشود برهم اوفتد

Аз тунди боди ҳодисаи ин нилгун хем

از تند باد حادثه این نیلگون خیم

Шоҳои манам ки дарду ғаму ғуссаи муттасил

شاها منم که درد و غم و غصه متصل

Ояндам аз қафо чу сипоҳ аз паии илм

آیندم از قفا چو سپاه از پی علم

То барканор хон вуҷӯдаст ҷои ман

تا برکنار خوان وجود است جای من

Парвардаи рӯзгори маро аз Наими ғам

پرورده روزگار مرا از نعیم غم

Ҳарҷо ғамӣ аст карда бтҳўили ман магар

هرجا غمی است کرده بتحویل من مگر

Азбҳри дигарон бмн акнӯн кунад рақам

ازبهر دیگران بمن اکنون کند رقم

Урфии шикояти ту ниҳоят пазир нест

عرفی شکایت تو نهایت پذیر نیست

Ин қиссаро биё , бдъои сози мхттм

این قصه را بیا ، بدعا ساز مختتم

То хомаи хаёл ки наққош маънавӣаст

تا خامه خیال که نقاش معنویست

Мадҳи ту бар саҳифа ҳастӣ кунад рақам

مدح تو بر صحیفه هستی کند رقم

Хасмат ки ҳаст сӯрати исён ҳамеша бод

خصمت که هست صورت عصیان همیشه باد

Гирён ва беқарору нигунсор чун қалам

گریان و بی‌قرار و نگونسار چون قلم