эй барзада , домани бало ро

ای برزده ، دامن بلا را

Сар дар пай хеш дода мо ро

سر در پی خویش داده ما را

Чун дар раҳ мардумӣ наҳй пой

چون در ره مردمی نهی پای

Аз кӯчаи мо талаби вафо ро

از کوچه ما طلب وفا را

Ёдам накунӣ ва ҳеҷ гуҳи ман

یادم نکنی و هیچ گه من

Бемужда надидаам сабо ро

بی مژده ندیده ام صبا را

Девонагии муҳаббати ту

دیوانگی محبت تو

Комрўз мусалламаст мо ро

کامروز مسلم است ما را

Бегона зтоҷ кард торак

بیگانه زتاج کرد تارک

Овора зкФш кард по ро

آواره زکفش کرد پا را

Ҷону дили ман пар аз ғами тест

جان و دل من پر از غم تست

Баҳри ту тиҳӣ кунам чаҳ ҷо ро

بهر تو تهی کنم چه جا را

Омодаи сад , сурӯди дардам

آماده صد، سرود دردم

Нокардаи тамоми як наво ро

ناکرده تمام یک نوا را

Сад чок супурдаам баҳри даст

صد چاک سپرده ام بهر دست

Нокарда бадуш як қабо ро

ناکرده بدوش یک قبا را

эй бахт чунон макун ки охир

ای بخت چنان مکن که آخر

Мамнӯн асар кунам дуо ро

ممنون اثر کنم دعا را

ё дасти ҷафои чарх бар банд

یا دست جفای چرخ بر بند

ё бухли атои муддао ро

یا بخل عطای مدعا را

То кӣ бшкиб дар пазирам

تا کی بشکیب در پذیرم

Офоти нуҷуми фитнаи зо ро

آفات نجوم فتنه زا را

Ёрб чаҳ адоватаст бо ман

یارب چه عداوت است با من

Ин коркунони кибриё ро

این کارکنان کبریا را

Бо хеш чу роз дӯст гӯям

با خویش چو راز دوست گویم

Аз хона бурун кунам сабо ро

از خانه برون کنم صبا را

Дар малики фарангу шаҳри ислом

در ملک فرنگ و شهر اسلام

Маъзул надидаам ҳўӣ ро

معزول ندیده ام هوی را

То кӣ Бамёни худ бубинам

تا کی بمیان خود ببینم

Дасти аҷали шикастаи по ро

دست اجل شکسته پا را

Дар анҷумани ҷамол , рӯят

در انجمن جمال ، رویت

Бигрифта зоФтоби ҷо ро

بگرفته زآفتاب جا را

Гар нақши ҷамол ту нагирад

گر نقش جمال تو نگیرد

Аз сина бурун кунам сафо ро

از سینه برون کنم صفا را

То кӣ фалакам бъшўаҳ гуяд

تا کی فلکم بعشوه گوید

К-эии ваҳм ту карда паии сабо ро

کای وهم تو کرده پی صبا را

Аз ишқи фалон ббод додӣ

از عشق فلان بباد دادی

Сармояи донишу зко ро

سرمایه دانش و ذکا را

Ҳар над ки рост гуяд аммо

هر ند که راست گوید اما

Хомӯшии ин ситами Фзо ро

خاموشی این ستم فزا را

Рафтам ки бгнҷи хонаи табъ

رفتم که بگنج خانه طبع

Марҳӯн шараф кунам сано ро

مرهون شرف کنم ثنا را

Ганҷӣ бкФ оварам ки шояд

گنجی بکف آورم که شاید

Сармояи наъти Мустафо ро

سرمایه نعت مصطفی را

Дарҷ гуҳар оварам ки шояд

درج گهر آورم که شاید

Овезаи гӯши анбиё ро

آویزه گوش انبیا را

Дастӣ сухан оварам ки шояд

دستی سخن آورم که شاید

Маҷмӯъаи лутфи авлиё ро

مجموعه لطف اولیا را

Инак ба забони расонадам аз дил

اینک به زبان رساندم از دل

То доғ кунам дили шумо ро

تا داغ کنم دل شما را

эй ҷӯади ту дасту дили сахо ро

ای جود تو دست و دل سخا را

Ваии азми ту болу пари сабо ро

وی عزم تو بال و پر صبا را