Марҳабо эй шоҳиди айёмро аҳди шабоб

مرحبا ای شاهد ایام را عهد شباب

Ваии баин ту боўаҳи боғи дуои мустаҷоб

وی بهین تو باوه باغ دعای مستجاب

Марҳабо эй авҷи бахш дар ҳазизи афтодагон

مرحبا ای اوج بخش در حضیض افتادگان

Каз ту дар бозуии ъсФўрости шҳболи уқоб

کز تو در بازوی عصفوراست شهبال عقاب

Марҳабо эй нӯшдори мизоҷи рӯзгор

مرحبا ای نوشدار مزاج روزگار

Каз ту дар ком ҳасудаст афъии ғамро луоб

کز تو در کام حسود است افعی غم را لعاب

Марҳабо эй каз лаёқат ёфт таҷдиди нузул

مرحبا ای کز لیاقت یافت تجدید نزول

Ояти ҷоҳат бидӯни насх чунам алкитоб

آیت جاهت بدون نسخ چون ام الکتاب

Дар ҳузуру ғайбат аз файзи ту олами мстФид

در حضور و غیبت از فیض تو عالم مستفید

Мадҳу змро ман надонам офтобии офтоб

مدح و ذم را من ندانم آفتابی آفتاب

Офтобат гуфтаму меҳр аз шааф бе ҳуши гашт

آفتابت گفتم و مهر از شعف بی هوش گشت

Аз хуии гули ъорзонти брдмоғш , зани гулоб

از خوی گل عارضانت بردماغش ،زن گلاب

Кӣ арӯси бахти аъдоӣ ту гардад ҳомила

کی عروس بخت اعدای تو گردد حامله

Каз сифедӣ дошт дар гаҳвораи гесуяши хизоб

کز سفیدی داشت در گهواره گیسویش خضاب

Дар муҳӣти исмататгар шустушӯ бояд шавад

در محیط عصمتت گر شستشو باید شود

Домани олӯдаи исёни мусаллои савоб

دامن آلوده عصیان مصلای ثواب

Нағмае аз арғунуни базми аҳбоби ту айш

نغمه ای از ارغنون بزم احباب تو عیش

Нашъае аз кӯи канори бахти аъдои ту хоб

نشئه ای از کو کنار بخت اعدای تو خواب

Маншаи фахри уқулӣ чун камоли мустадом

منشأ فخر عقولی چون کمال مستدام

Мазҳари ҳасани қабӯлӣ чун дуои мустаҷоб

مظهر حسن قبولی چون دعای مستجاب

Муътабар дар зоти ту давлат чу ҳастӣ дар қадам

معتبر در ذات تو دولت چو هستی در قدم

Таъбия дар табъи ту ҳиммат чу мастӣ дар шароб

تعبیه در طبع تو همت چو مستی در شراب

Баррае аз оҳӯони мартаъи ҷоҳати ҳамл

بره ای از آهوان مرتع جاهت حمل

Таркае аз сурхи беди равзаи қаҳрати шаҳоб

ترکه ای از سرخ بید روضه قهرت شهاب

Номи адлат чун барам маъмур гардад ҷони лафз

نام عدلت چون برم معمور گردد جان لفظ

Васфи хашмат чун кунам гардад дили маънии хароб

وصف خشمت چون کنم گردد دل معنی خراب

Парчами рмҳи ту дрошўби гоҳи маърака

پرچم رمح تو درآشوب گاه معرکه

Лайла алқдрӣаст дар ҳангомаи рӯзи ҳисоб

لیله القدری است در هنگامه روز حساب

намекунанд аз гулшани хилқати арӯсони биҳишт

می کنند از گلشن خلقت عروسان بهشت

Сунбули андари ҷайби зулфу гули бдомони ниқоб

سنبل اندر جیب زلف و گل بدامان نقاب

Хаймаи ҷоҳати куҷоу тангнои ломакон

خیمه جاهت کجا و تنگنای لامکان

Дар фазои қадар худ мекаш таноби андари таноб

در فضای قدر خود میکش طناب اندر طناب

Дарди ёрии каш буд назми умӯр аз афви ту

درد یاری کش بود نظم امور از عفو تو

Маъсиятро кафш дузанд аз дўоли иҷтиноб

معصیت را کفش دوزند از دوال اجتناب

Нави арӯсии дони дили аъдои ҷоҳати каш буд

نو عروسی دان دل اعدای جاهت کش بود

Ашки зулфи ним тобу марги чашми ним хоб

اشک زلف نیم تاب و مرگ چشم نیم خواب

Риштаи нураши дамӣ дигар намонад бар замин

رشته نورش دمی دیگر نماند بر زمین

Бскаҳ дорад офтоб аз рашки рояти печу тоб

بسکه دارد آفتاب از رشک رایت پیچ و تاب

Моҳтоб аз шавқи побӯсати дил худ мехӯрд

ماهتاب از شوق پابوست دل خود میخورد

То збҳри нуқра хингат оварад заррини рикоб

تا زبهر نقره خنگت آورد زرین رکاب

Чун даройади ҳиммати матлаби шикофти дрсؤол

چون درآید همت مطلب شکافت درسؤال

Тар забонӣ чун таманно хушк монад дар ҷавоб

تر زبانی چون تمنا خشک ماند در جواب

Осмон аз зер бомат гуяд эй олии макон

آسمان از زیر بامت گوید ای عالی مکان

Ҷавҳари кул зостонт гуяд эй олии ҷаноб

جوهر کل زآستانت گوید ای عالی جناب

ТўФи гохти кон хаёл омад марои ҳаҷи қабул

طوف گاخت کان خیال آمد مرا حج قبول

Сҳўроити кон маҳол омад марои рои савоб

سهورایت کان محال آمد مرا رای صواب

Гуфтаам дар гӯшаи зиндони ҳурмони қитъа Эй

گفته ام در گوشه زندان حرمان قطعه ای

Дар ҳузурат хонам аммо ғоӣбми дон дар хитоб

در حضورت خوانم اما غائبم دان در خطاب

Ин манам маҳрӯмӣ андӯз аз эй мавкибат

این منم محرومی اندوز از همای موکبت

Панҷаи маҳрӯм аз Аннану дидаи маҳҷӯр аз рикоб

پنجه محروم از عنان و دیده مهجور از رکاب

Гарна сайри осмонҳо аз низом афтода аст

گرنه سیر آسمانها از نظام افتاده است

Аз чаҳ рӯи байнами Уторидро ҷудо аз офтоб

از چه رو بینم عطارد را جدا از آفتاب

Ҷавҳари худро Уторид хондам ва дидам ки хасм

جوهر خود را عطارد خواندم و دیدم که خصم

Заҳри хндш бар лаб аз бори ҳасади резади луоб

زهر خندش بر لب از بار حسد ریزد لعاب

эй ҳасудонгар Уторид нестам пас кистам

ای حسودان گر عطارد نیستم پس کیستم

Осмон дар зери рон ва дар бағал дорам китоб

آسمان در زیر ران و در بغل دارم کتاب

Сафаи фарҳангам аз айвони фитрати тахти гоҳ

صفه فرهنگم از ایوان فطرت تخت گاه

Шоҳи байти табъам аз девони фикрати интихоб

شاه بیت طبعم از دیوان فکرت انتخاب

Нағма мастонаам тарки фалакро маст кард

نغمه مستانه ام ترک فلک را مست کرد

Ҳиндӯи калаки маро ёрб ки додаст ин шароб

هندو کلک مرا یارب که دادست این شراب

Ҳони макаши урфии Аннани мастонаи мадҳи худ мснҷ

هان مکش عرفی عنان مستانه مدح خود مسنج

Трктозиҳо мусаллам , лофсанҷиҳо савоб

ترکتازی ها مسلم ، لاف سنجی ها صواب

Зин навой талхи лаб дар чашма кавсар бишӯй

زین نوای تلخ لب در چشمه کوثر بشوی

Пас адо кун қитъае каз вай таровад шаҳди ноб

پس ادا کن قطعه ای کز وی تراود شهد ناب

Лои макони сайр , оФтобо ; олами орои низо

لا مکان سیر، آفتابا؛ عالم آرا نیزا

Аикаҳи боғи гетӣ аз файз ту гирад обу тоб

ایکه باغ گیتی از فیض تو گیرد آب و تاب

Андари он фурсат ки аз ороиши куну макон

اندر آن فرصت که از آرایش کون و مکان

Аз раҳи сӯрат маъаттал доштӣ рои савоб

از ره صورت معطل داشتی رای صواب

Ҷоҳил ва олам шуданд аз баҳри ин сари фоли гир

جاهل و عالم شدند از بهر این سر فال گیر

Ин як аз канзи алҷҳолт ва он як аз илми алкитоб

این یک از کنز الجهالت و آن یک از علم الکتاب

Дидаи вари ҳикмати шинос ва бе басари даҳрии қиёс

دیده ور حکمت شناس و بی بصر دهری قیاس

Нақши ин бар лавҳи сангу тарҳи он бар сатҳи об

نقش این بر لوح سنگ و طرح آن بر سطح آب

Ман ки ҳукм андоз илмами нов кӣ бастами буза

من که حکم انداز علمم ناو کی بستم بزه

Каз камон накушода сайд муддао кардам кабоб

کز کمان نگشاده صید مدعا کردم کباب

Гуфтам ин нодону донои зарра ва хафоаш кист

گفتم این نادان و دانا ذره و خفاش کیست

Ҳам зи урфии кашфи сар офтоб омад савоб

هم ز عرفی کشف سر آفتاب آمد صواب

Офтоби ин шева дорад андарин ҳикмат басӣ аст

آفتاب این شیوه دارد اندرین حکمت بسی است

Гӯ дар ояд дар ҳиҷоб ва боз накушояд ниқоб

گو در آید در حجاب و باز نگشاید نقاب

Ин мисли ҳам боавоми анноси кӯтаҳ байн задам

این مثل هم باعوام الناس کوته بین زدم

Варна ҳасани офтоби олами ороу ҳиҷоб ?

ورنه حسن آفتاب عالم آرا و حجاب؟

Он муҳандиси каши назари доими муҳӣт олам аст

آن مهندس کش نظر دائم محیط عالم است

Донад аинмънӣ ки шаби ҳам дар тулӯъаст офтоб

داند اینمعنی که شب هم در طلوع است آفتاب

Гар нагуфтам номи мамдуҳи андарин мадҳ эй ҳасуд

گر نگفتم نام ممدوح اندرین مدح ای حسود

Ҷой он дорад мазан худро чу бахт худ бихоб

جای آن دارد مزن خود را چو بخت خود بخواب

Ҷумла донанд ва ту ҳам доне ки ин фархундаи мадҳ

جمله دانند و تو هم دانی که این فرخنده مدح

Мухтасар мисдоқ бошад ваон нагунҷад дар китоб

مختصر مصداق باشد وان نگنجد در کتاب

Вртҷоҳл мекунам ҳам фош мегӯям ки кист

ورتجاهل میکنم هم فاش میگویم که کیست

Мейри абўолФтҳи офтоби ҷаҳли суру илми тоб

میر ابوالفتح آفتاب جهل سور و علم تاب

Душманонро киштаму аҳбобро додам ҳаёт

دشمنان را کشتم و احباب را دادم حیات

Ин замон рафтам бтртиби дуои мустаҷоб

این زمان رفتم بترتیب دعای مستجاب

То фано мутлақ равад дар трктози инқироз

تا فنا مطلق رود در ترکتاز انقراض

То бақои равнақи барад аз коргоҳи инқилоб

تا بقا رونق برد از کارگاه انقلاب

Умри аъдои ту шабгири фаноро ҳам Аннан

عمر اعدای تو شبگیر فنا را هم‌عنان

Аҳди иқболи ту тавфиқи бақоро ҳам рикоб

عهد اقبال تو توفیق بقا را هم‌رکاب

Айши мейрони ҷовдон кандар зрнгстони ҳинд

عیش میران جاودان کاندر زرنگستان هند

Дории асбоби тнъм бар сари лаби лбоб

داری اسباب تنعم بر سر لب لباب

Маҷлисатро , Зуҳраи қўолу магаси ранти Зуҳал

مجلست را ، زهره قوال و مگس رانت زحل

Обдорти абри Нитсаону хавосати офтоб

آبدارت ابر نیسان و خواصت آفتاب