На шаҳди лутфи кзўком ҷон шавад ширин

نه شهد لطف کزوکام جان شود شیرین

На ваъдае ки гулӯӣ гумон шавад ширин

نه وعده ای که گلوی گمان شود شیرین

Фиғони зи заҳри фурӯшандаи ғамзааш каз ӯ

فغان ز زهر فروشنده غمزه اش کز او

зи ҷӯши ҷон дару бом дукон шавад ширин

ز جوش جان در و بام دکان شود شیرین

Касе ки аз ҳаваси нӯшханд ӯ мерад

کسی که از هوس نوشخند او میرد

Бкоми мотмёнш фиғон шавад ширин

بکام ماتمیانش فغان شود شیرین

Дамӣ ки шавқи лаб ӯ дилам Биҷӯш орад

دمی که شوق لب او دلم بجوش آرد

з нолаам даҳан осмон шавад ширин

ز ناله ام دهن آسمان شود شیرین

Збскаҳи шавқи сириштами зи хӯни ман дами қатл

زبسکه شوق سرشتم ز خون من دم قتل

Даҳони тиру забон синон шавад ширин

دهان تیر و زبان سنان شود شیرین

Збўси ҳуру малик чун даҳон шаҳд олуд

زبوس حور و ملک چون دهان شهد آلود

Хднки ғамза ӯ дар камон шавад ширин

خدنک غمزه او در کمان شود شیرین

Знўшдорўии лутфи ъмим ӯ шояд

زنوشداروی لطف عمیم او شاید

Ки заҳр дар даҳан душманон шавад ширин

که زهر در دهن دشمنان شود شیرین

зи нисбати лабу дандон ӯ аҷаб набӯд

ز نسبت لب و دندان او عجب نبود

Ки лаъл ва дар бадали баҳр вкон шавад ширин

که لعل و در بدل بحر وکان شود شیرین

Биёи бгриаҳ талхам бизан шукри хндӣ

بیا بگریه تلخم بزن شکر خندی

Ки ашки брмжаҳи сайл рон шавад ширин

که اشک برمژه سیل ران شود شیرین

Чунон хулди барг ва решаам шамоили ту

چنان خلد برگ و ریشه ام شمایل تو

Ки мағзи сӯхта дар устихон шавад ширин

که مغز سوخته در استخوان شود شیرین

Чу ошиёнаи занбӯри шаҳди рӯзи висол

چو آشیانه زنبور شهد روز وصال

зи нӯшханди туам хонимон шавад ширин

ز نوشخند توام خانمان شود شیرین

Бшҳди ҷинат агар хӯн бадал кунам , шояд

بشهد جنت اگر خون بدل کنم ، شاید

Ки дар мазоқи ту номеҳрбон шавад ширин

که در مذاق تو نامهربان شود شیرین

Чунин ки шуд лабам аз заҳри фитнаи талхи магар

چنین که شد لبم از زهر فتنه تلخ مگر

зи мадҳи шоҳи замин ва замон шавад ширин

ز مدح شاه زمین و زمان شود شیرین

Шаҳӣ ки гар бигушоед даҳони дарҷи осо

شهی که گر بگشاید دهان درج آسا

Лаби Уторид гавҳар фишон шавад ширин

لب عطارد گوهر فشان شود شیرین

зи файзи абри атояши гулӯии шохи шаҷар

ز فیض ابر عطایش گلوی شاخ شجر

Змоиаҳи самари андар хазон шавад ширин

زمایه ثمر اندر خزان شود شیرین

Бростонаҳи табъаш касе ки саҷда кунад

برآستانه طبعش کسی که سجده کند

Знўри носиаҳаш остон шавад ширин

زنور ناصیه اش آستان شود شیرین

Чўбри бисот каломаш битозад андеша

چوبر بساط کلامش بتازد اندیشه

ЗФъли тавсан ӯ тоънон шавад ширин

زفعل توسن او تاعنان شود شیرین

Зиҳии ситами шиканӣ каз ҳаловати адлат

زهی ستم شکنی کز حلاوت عدلت

Даҳони роҳати кун ва макон шавад ширин

دهان راحت کون و مکان شود شیرین

Бъҳди шоҳиди адлати зФрти ороиш

بعهد شاهد عدلت زفرط آرایش

Бичишам аҳли таҷарруд ҷаҳон шавад ширин

بچشم اهل تجرد جهان شود شیرین

Зкшти айши ту гирдона чин шавад шояд

زکشت عیش تو گردانه چین شود شاید

Ки байза дар шикам мокиён шавад ширин

که بیضه در شکم ماکیان شود شیرین

зи амни аҳд ту гардад фасонаи гўшҳнаҳ

ز امن عهد تو گردد فسانه گوشحنه

Ки хоб дар назар посбон шавад ширин

که خواب در نظر پاسبان شود شیرین

зи нури шамъи ҷалолат ки мум шаҳд бақост

ز نور شمع جلالت که موم شهد بقاست

Ҳавои анҷуман ломакон шавад ширин

هوای انجمن لامکان شود شیرین

Агар на масдари зотат буд чигуна қазо

اگر نه مصدر ذاتت بود چگونه قضا

Лабаши з замзама кун факон шавад ширин

لبش ز زمزمه کن فکان شود شیرین

Зиҳӣ ҳаловат науммат ки вақти беҳӯшӣ

زهی حلاوت نامت که وقت بیهوشی

Чу дар хаёли даройад забон шавад ширин

چو در خیال درآید زبان شود شیرین

Чу осмоннигарӣ аз фалак баҷушад заҳр

چو آسمان نگری از فلک بجوشد زهر

Чу ҳар замонаи бихандӣ замон шавад ширин

چو هر زمانه بخندی زمان شود شیرین

Иборатат чу дар андеша дабир ояд

عبارتت چو در اندیشه دبیر آید

Чу нешикари қаламаш дар бенон шавад ширин

چو نیشکر قلمش در بنان شود شیرین

Шамоили ту чу дар дил дар оварад мо дҳ

شمایل تو چو در دل در آورد ما دح

Либос бар баданаш чун баён шавад ширин

لباس بر بدنش چون بیان شود شیرین

Аё ҳимдаҳи сифотӣ ки аз ситоиши ту

ایا حیمده صفاتی که از ستایش تو

Забони урфии рутаб аллсон шавад ширин

زبان عرفی رطب اللسان شود شیرین

Манам ки чун зтклм тбр зад афшонам

منم که چون زتکلم طبر زد افشانم

Даҳони сомъаҳи инс ва ҷон шавад ширин

دهان سامعه انس و جان شود شیرین

Чўмштрӣ басар уфтад ҳавои табъи маниш

چومشتری بسر افتد هوای طبع منش

Аҷаби мадор агар тилсон шавад ширин

عجب مدار اگر طیلسان شود شیرین

Агар бгўҳри манзуми назми худ санҷам

اگر بگوهر منظوم نظم خود سنجم

зи чошнии гуҳар ресмон шавад ширин

ز چاشنی گهر ریسمان شود شیرین

Чигуна ширин гардад зи шукри лаби дӯст

چگونه شیرین گردد ز شکر لب دوست

Зклки ман лаби маънӣ чунон шавад ширин

زکلک من لب معنی چنان شود شیرین

Бкоми қофияи санҷони зи лиззати суханам

بکام قافیه سنجان ز لذت سخنم

Сазад ки қофия шоягон шавад ширин

سزد که قافیه شایگان شود شیرین

Брўҳи хусрав аз ин форсӣ шукр додам

بروح خسرو از این فارسی شکر دادم

Ки коми тӯтӣ Ҳиндӯстон шавад ширин

که کام طوطی هندوستان شود شیرین

зи кафшдории Ширози каши манам иклил

ز کفشداری شیراز کش منم اکلیل

Камолро баназар Исфаҳон шавад ширин

کمال را بنظر اصفهان شود شیرین

Чу дар ситоиш теғат шавад забонами тез

چو در ستایش تیغت شود زبانم تیز

зи тез кардани теғат Фсон шавад ширин

ز تیز کردن تیغت فسان شود شیرین

Чунон бмдҳи ту дастони занам ки аз лиззат

چنان بمدح تو دستان زنم که از لذت

Бкоми аҳли ҳасад достон шавад ширин

بکام اهل حسد داستان شود شیرین

Аз он ҳаёт абад ҷӯям аз анояти ту

از آن حیات ابد جویم از عنایت تو

Ки лаби зи мадҳи туам ҷовдон шавад ширин

که لب ز مدح توام جاودان شود شیرین

Вуҷӯди хеши бҷўзо бадал кунам ки маро

وجود خویش بجوزا بدل کنم که مرا

зи мадҳати ту дўком ва забон шавад ширин

ز مدحت تو دوکام و زبان شود شیرین

Сухан дароз кашид он қадр бигӯ урфӣ

سخن دراز کشید آنقدر بگو عرفی

Ки коми мустамеъ аз завқ он шавад ширин

که کام مستمع از ذوق آن شود شیرین

Ҳамеша то даҳани гуфтугӯии аҳли вифоқ

همیشه تا دهن گفتگوی اهل وفاق

зи нақли замзама дӯстон шавад ширин

ز نقل زمزمه دوستان شود شیرین

Ҳадиси талхи даҳоне душманони ту бод

حدیث تلخ دهانی دشمنان تو باد

Ҳикоятӣ ки зи нақлаш даҳон шавад ширин

حکایتی که ز نقلش دهان شود شیرین