зи тоби шаъшааи меҳри сояи баҳри паноҳ
ز تاب شعشعه مهر سایه بهر پناه
Сазад ки бугсалад аз шахс ва пеш гирад роҳ
سزد که بگسلد از شخص و پیش گیرد راه
Фурӯғи меҳри бтФтидгӣ чунон гардид
فروغ مهر بتفتیدگی چنان گردید
Ки шуълаи барсар худ зад задуд дили харгоҳ
که شعله برسر خود زد زدود دل خرگاه
Шавад биришта чу моҳии даруни равғани гарм
شود برشته چو ماهی درون روغن گرم
Чу акси моҳи нўоФтди дарини ҳавои бмёҳ
چو عکس ماه نوافتد دراین هوا بمیاه
зи ҳамраҳеи сабои партав шаҳоб диҳад
ز همرهی صبا پرتو شهاب دهد
зи бскаҳи тоб ҳаво барфурӯхт гӯнаи коҳ
ز بسکه تاب هوا برفروخت گونه کاه
Сазад ки шуъла чу моҳии зи акси худ гуҳи мавҷ
سزد که شعله چو ماهی ز عکس خود گه موج
зи фарти ҳадат гармо кунад дар оби шиноа
ز فرط حدت گرما کند در آب شناه
Магӯ дар оинаи оби акс меҳр афтод
مگو در آینه آب عکس مهر افتاد
Ки офтоби зи гармои баради боби паноҳ
که آفتاب ز گرما برد بآب پناه
зи ғояти асари ҳадати ҳаво шояд
ز غایت اثر حدت هوا شاید
Ки гармии ҷигар мум гардад оташгоҳ
که گرمی جگر موم گردد آتشگاه
Бғоитӣ шудаи оташи асари зи гармои ҷон
بغایتی شده آتش اثر ز گرما جان
Ки дасти марг буд аз тасарруфаши кӯтоҳ
که دست مرگ بود از تصرفش کوتاه
На обро мтмўҷ кунад вазидани бод
نه آب را متموج کند وزیدن باد
Ки шахси мавҷи з гармо кунад дроби шиноа
که شخص موج ز گرما کند درآب شناه
Ҳамин на шахс паноҳ оварад бсоиаҳу бас
همین نه شخص پناه آورد بسایه و بس
Ки соя низ зи гармои баради бшхси паноҳ
که سایه نیز ز گرما برد بشخص پناه
Чунин ки ширзбўн шуд зтоб меҳр сазад
چنین که شیرزبون شد زتاب مهر سزد
Ки баҳр нтъ кашад пӯст аз буриши рӯбоҳ
که بهر نطع کشد پوست از برش روباه
зи тоби меҳри танур фалак битофта гарм
ز تاب مهر تنور فلک بتافته گرم
Чунончии маъракаи кин бгоҳ ҳадати шоҳ
چنانچه معرکه کین بگاه حدت شاه
Шаҳи сарири вилояти эмоми хиттаи шаръ
شه سریر ولایت امام خطه شرع
Муҳӣти олами дониши алӣ вале аллоҳ
محیط عالم دانش علی ولی الله
Зиҳии фурӯғи замири тўшмъи базми расӯл
زهی فروغ ضمیر توشمع بزم رسول
Зиҳии вуҷӯди шарифи ту хатми сунъи аллоҳ
زهی وجود شریف تو ختم صنع الله
Тавофи кӯии ту сармояи тиҷорати меҳр
طواف کوی تو سرمایه تجارت مهر
Сифоти қадари ту перояи таҷаммули моҳ
صفات قدر تو پیرایه تجمل ماه
Бҷони ҳодиса он кардае бноўки хашм
بجان حادثه آن کرده ای بناوک خشم
Ки тарки чашм батон бо дил аз хаданги нигоҳ
که ترک چشم بتان با دل از خدنگ نگاه
Чунонкии дидаи афвати бароа исён аст
چنانکه دیده عفوت براه عصیان است
Сазад ки айн вараъ гардад иртикоби гуноҳ
سزد که عین ورع گردد ارتکاب گناه
зи баҳри табъи баровардаи пари гуҳари садафӣ
ز بحر طبع برآورده پر گهر صدفی
Ба суҳуфа оварам инак нисори ҳазрати шоҳ
به صحفه آورم اینک نثار حضرت شاه