зи файзи гулшан рӯй ту чун шавад огоҳ

ز فیض گلشن روی تو چون شود آگاه

Ки сӯзади оташи ҳасани ту боли мурғи нигоҳ

که سوزد آتش حسن تو بال مرغ نگاه

Чаҳ суд аз инки зи шавқ лабат шудам ҳамаи ҷон

چه سود از اینکه ز شوق لبت شدم همه جان

Чунин ки оташи савдои дил буд ҷонкоҳ

چنین که آتش سودای دل بود جانکاه

Биравӣ раҳм ба онгуна бастае дар дил

بروی رحم به آنگونه بسته ای در دل

Ки шавқи куштани ман дар дилат надорад роҳ

که شوق کشتن من در دلت ندارد راه

Чугирӣ оина дар кафи зи шавқи оризи хеш

چو گیری آینه در کف ز شوق عارض خویش

Азони киришмаи наргиси вази он фиреби нигоҳ

ازآن کرشمه نرگس وز آن فریب نگاه

Шавад мисол дар ойинаи музтариби зи инсон

شود مثال در آئینه مضطرب ز انسان

Каз изтироби дили об , акси оризи моҳ

کز اضطراب دل آب، عکس عارض ماه

Биёад рӯй ту чун оҳи ҷони гудози кашам

بیاد روی تو چون آه جان گداز کشم

Басӯрат ту сазад гар барояд оташи оҳ

بصورت تو سزد گر برآید آتش آه

Зании бтиғму фарёд аз шариъати ишқ

زنی بتیغم و فریاد از شریعت عشق

Ки орамидан куфрасту изтироби гуноҳ

که آرمیدن کفر است و اضطراب گناه

Чунон злтФи ту назорагӣ ҳуҷум оварад

چنان زلطف تو نظارگی هجوم آورد

Ки оризи ту на байнами зи издиҳоми нигоҳ

که عارض تو نه بینم ز ازدحام نگاه

Надории оинаро пеши рӯи бчндини шавқ

نداری آینه را پیش رو بچندین شوق

Агар зчошнии ҳайратами шӯии огоҳ

اگر زچاشنی حیرتم شوی آگاه

Зиҳӣ биханда гушӯдӣ зкори бастаи гиреҳ

زهی بخنده گشودی زکار بسته گره

Зиҳии бъшўаҳи рабӯдии зи фарқи фитнаи кулоҳ

زهی بعشوه ربودی ز فرق فتنه کلاه

зи файзи муждаи лутфи ту коми ҷони ширин

ز فیض مژده لطف تو کام جان شیرین

Бъҳди ваъдаи васли ту умри ғами кӯтоҳ

بعهد وعده وصل تو عمر غم کوتاه

Аннани ишва нигоҳ турост дстоўиз

عنان عشوه نگاه تراست دستآویز

Бисоти фитна саманд турост ҷавлонгоҳ

بساط فتنه سمند تراست جولانگاه

Дили замонаи ҳаросони зчшми золими ту

دل زمانه هراسان زچشم ظالم تو

Чунонкии фитнаи зосиби адли шоҳаншоҳ

چنانکه فتنه زآسیب عدل شاهنشاه

Шҳо манам ки балоро биҷузи қазои дилам

شها منم که بلا را بجز قضای دلم

Бгоҳ арз сипаҳ нест арзгоҳи сипоҳ

بگاه عرض سپه نیست عرضگاه سپاه

Бойени ғараз ки шавад ҳасратами фузуни доим

باین غرض که شود حسرتم فزون دایم

Замонаи Юсуфи айшами намояд аз таҳи чоҳ

زمانه یوسف عیشم نماید از ته چاه

Зиҳии умеди тавофи ту раҳнамои мурод

زهی امید طواف تو رهنمای مراد

Зиҳии суҷуди ҷаноби ту обрӯии ҷбоаҳ

زهی سجود جناب تو آبروی جباه

Шудам ҳалоки зҳрмони хуши онзмон ки шавам

شدم هلاک زحرمان خوش آنزمان که شوم

Бхокбўсии кӯии ту чун сипеҳри дўтоаҳ

بخاکبوسی کوی تو چون سپهر دوتاه

Чунон ниёз фишонӣ кунам ки ишқи барад

چنان نیاز فشانی کنم که عشق برد

Хамири мояи аҷз аз ғубори он даргоҳ

خمیر مایه عجز از غبار آن درگاه

Зиҳии муҳаббати оли ту поимрди вараъ

زهی محبت آل تو پایمرد ورع

Раҳеи ҳимояти лутфи ту дастгири гуноҳ

رهی حمایت لطف تو دستگیر گناه

з рӯй лутфи бФрёди раси маро чу бҳшр

ز روی لطف بفریاد رس مرا چو بحشر

Бпоити уфтам ва гӯям ки « ҳасбаи ллаҳ »

بپایت افتم و گویم که «حسبه لله»

Манам ғуломи ту урфии мҳли маро ки сазад

منم غلام تو عرفی مهل مرا که سزد

Ба ҳол ман бигушое лаби шафоати хоҳ

به حال من بگشایی لب شفاعت خواه