Буд дрктми адами бикри табиатро ҷой
بود درکتم عدم بکر طبیعت را جای
Ки хирад бар сараши устода ҳаме гуфт броӣ
که خرد بر سرش استاده همی گفت برآی
Чанд дар парда нишинад халафи дӯдаи кун
چند در پرده نشیند خلف دوده کون
Муҳаррамӣ нест магари ҳам ту шӯии пардаи гушой
محرمی نیست مگر هم تو شوی پرده گشای
На турои ақд зифофаст дар ин пардаи зарур
نه ترا عقد زفاف است در این پرده ضرور
На марои сабр ва сукӯн дода дар ин дайри худоӣ
نه مرا صبر و سکون داده در این دیر خدای
Марямӣ кун ту ки фарзанд Масеҳаст Масеҳ
مریمی کن تو که فرزند مسیح است مسیح
Хотамӣ кун ту ки тавфиқ гадоӣаст гадоӣ
خاتمی کن تو که توفیق گدای است گدای
Аз сухани гӯшзади бикри табиат чун гашт
از سخن گوشزد بکر طبیعت چون گشت
Ханда зад гуфт ки рӯ сабр кун вжожи мхоӣ
خنده زد گفت که رو صبر کن وژاژ مخای
Гӯшае гир ва ҷигар мехур ва талхӣ мекаш
گوشه ای گیر و جگر میخور و تلخی میکش
То бъҳдикаҳ шавад соҳиби ту малики орой
تا بعهدیکه شود صاحب تو ملک آرای
Халқ аз « мужда бар » ва « муждаи шинав » ҷамъ шаванд
خلق از «مژده بر» و«مژده شنو» جمع شوند
Ҷумлаи ҷавҳари талабу ҷавҳарӣу ганҷи стоӣ
جمله جوهر طلب و جوهری و گنج ستای
Фалак омода шавад Зуҳра муҳайё гардад
فلک آماده شود زهره مهیا گردد
Он яке ҳала тароз ояд ва ин ғолияи соӣ
آن یکی حله طراز آید و این غالیه سای
Ман ба сад нозу киришмаи ҳамаи рангу ҳамаи буи
من به صد ناز و کرشمه همه رنگ و همه بوی
Барсари ҳиҷлаи арқони нуҳум аз хилвати пой
برسر حجله ارکان نهم از خلوت پای
Пас даройади бабрам , онкии маниши номзадам
پس درآید ببرم، آنکه منش نامزدم
ӯ кашад банди ниқоби ману банди қабоӣ
او کشد بند نقاب من و بند قبای
Баъд аз он кашмакашу тай шудани ҳолати ҳамл
بعد از آن کشمکش و طی شدن حالت حمل
Лаби бгстохӣ агар боз кунӣ дорад ҷой
لب بگستاخی اگر باز کنی دارد جای
Ллаҳи алҳмд ки он ваъда бпоён омад
لله الحمد که آن وعده بپایان آمد
Ҳам хирад комрўо омад ва ҳам бори худоӣ
هم خرد کامروا آمد و هم بار خدای
Дӯш бар дӯши қазои даст дар оғӯши қадар
دوش بر دوش قضا دست در آغوش قدر
Омад аз пардаи буруни пардагии сунъи худоӣ
آمد از پرده برون پردگی صنع خدای
Ваҳми ботолеъ ӯ гуфт ки бошам дар арш
وهم باطالع او گفت که باشم در عرش
Гуфт гургам нашӯй пиштрк ҳам меой
گفت گرگم نشوی پیشترک هم میآی
Бахт бо гавҳар ӯ гуфт ки давлат бас нест
بخت با گوهر او گفت که دولت بس نیست
Гуфт донам бачае ҳомила , рӯ , рӯ мезой
گفت دانم بچه ای حامله،رو ، رو میزای
Соли мавлудаш аз он шоҳгл бебадал аст
سال مولودش از آن شاهگل بی بدل است
Ки надорад бадалӣ дар чамани давлати вароӣ
که ندارد بدلی در چمن دولت ورای
Марҳабо эй гуҳаратро шарафи зоти падар
مرحبا ای گهرت را شرف ذات پدر
Марҳабо эй қидматро асари зилл ҳамЭй
مرحبا ای قدمت را اثر ظل همای
Марҳабо эй зъноёти азали рамзи фуруш
مرحبا ای زعنایات ازل رمز فروش
Марҳабо эй бъломоти ҳунари хеши стоӣ
مرحبا ای بعلامات هنر خویش ستای
Марҳабо эй назари бахти ту кайвон парвар
مرحبا ای نظر بخت تو کیوان پرور
Марҳабо эй гуҳари зоти ту имкони орой
مرحبا ای گهر ذات تو امکان آرای
Марҳабо эй бкнори омада аз сулби падар
مرحبا ای بکنار آمده از صلب پدر
Ҷовдон дар кнФи фазли падари миосоӣ
جاودان در کنف فضل پدر میآسای
Хони хонон ки камолӣаст мусаввири гуҳараш
خان خانان که کمالی است مصور گهرش
Кўшносои гуҳар , то нигарад сунъи худоӣ
کوشناسای گهر، تا نگرد صنع خدای
Нохуни қудрат ӯ пардаи таҳқиқи шикоф
ناخن قدرت او پرده تحقیق شکاف
Хомаи давлат ӯ чеҳраи тавфиқи гушой
خامه دولت او چهره توفیق گشای
Зеби фармондиҳяш дар шикани тарафи кулоҳ
زیب فرماندهیش در شکن طرف کلاه
Нақди зибндгиш дар гиреҳи банди қабоӣ
نقد زیبندگیش در گره بند قبای
Душманашро буд он мояи шақоват ки буд
دشمنش را بود آن مایه شقاوت که بود
Грдолоиш ӯ доман Ҷайҳун олой
گردآلایش او دامن جیحون آلای
Дида ақл шавад хираи зоиинаҳи ваҳм
دیده عقل شود خیره زآیینه وهم
Гар шавад сайқали андеша ӯ занг задой
گر شود صیقل اندیشه او زنگ زدای
Адл ӯ чун равиш омӯз мукофот шавад
عدل او چون روش آموز مکافات شود
Пайрави ҷозиба коҳ шавад коҳи рубой
پیرو جاذبه کاه شود کاه ربای
Бахт ӯгар бадали нағма тарозон гузарад
بخت او گر بدل نغمه طرازان گذرد
Шох тӯбо шавад аз баргу самари пикрноӣ
شاخ طوبی شود از برگ و ثمر پیکرنای
Зон буд зиндаи ҳасудаш ки ҷаҳон гашта зи нанг
زآن بود زنده حسودش که جهان گشته ز ننگ
Дар вуҷӯди адами душман ӯ бе пурвой
در وجود عدم دشمن او بی پروای
Ончунон пайрав шоҳаст ки аз ғояти қурб
آنچنان پیرو شاه است که از غایت قرب
Гуҳи гуҳии сояи расонади басараши бол ҳамЭй
گه گهی سایه رساند بسرش بال همای
Ихтилофи сувар аз навъ башар бархезад
اختلاف صور از نوع بشر برخیزد
Хомаи муъаддилат ӯ шавад ар чеҳраи гушой
خامه معدلت او شود ار چهره گشای
эй ки дар сояи адлати ҳама амнасту амон
ای که در سایه عدلت همه امن است و امان
Олами фитнаи фурушу малики ноӣбаҳи зой
عالم فتنه فروش و ملک نائبه زای
То бҳўш ту диҳад софии саҳбои румуз
تا بهوش تو دهد صافی صهبای رموز
Гардад аз пардаи дили оқила , дониши полоӣ
گردد از پرده دل عاقله ، دانش پالای
Шоми аҳбоби турои талъати хуршед андӯд
شام احباب ترا طلعت خورشید اندود
Субҳи аъдои турои зулмати хуршеди андоӣ
صبح اعدای ترا ظلمت خورشید اندای
Назд идроки ту асрори қазои баркафи даст
نزد ادراک تو اسرار قضا برکف دست
Пеши фармони ту аҳкоми фалаки барсари пой
پیش فرمان تو احکام فلک برسر پای
Бскаҳ аз лутфу атои иззат ва сирват бахшад
بسکه از لطف و عطا عزت و ثروت بخشد
Олами орои дилу дасти ту баҳр бесару пой
عالم آرا دل و دست تو بهر بی سر و پای
Вақт онаст ки духтари талабад аз паии ақд
وقت آنست که دختر طلبد از پی عقد
Дудмони карам , аз силсилаи оз , гадоӣ
دودمان کرم، از سلسله آز، گدای
Гар нагаштӣ карамати ҳомӣ асноф амам
گر نگشتی کرمت حامی اصناف امم
Эҳтисобат нашудӣ омил маъзул намой
احتسابت نشدی عامل معزول نمای
Заҳри ноз аз нигаҳ худ бимикад чашм батон
زهر ناز از نگه خود بمکد چشم بتان
Ҳар куҷои адли ту аз зулм шавад пардаи гушой
هر کجا عدل تو از ظلم شود پرده گشای
эй ки аз баҳри ситойишгарят мӯътакиф аст
ای که از بهر ستایشگریت معتکف است
Бар лаб нукта сароем хиради нодарраи зой
بر لب نکته سرایم خرد نادره زای
Мадҳати ҷузи ту бФтўои як андешии ман
مدحت جز تو بفتوای یک اندیشی من
Чун ғаму шодии мағлуби табиати паймоӣ
چون غم و شادی مغلوب طبیعت پیمای
Ҳирси касби шарафами лаби бсноӣ ту гушӯд
حرص کسب شرفم لب بثنای تو گشود
Вой агар маъзиратами арзи ту мибўдии вой
وای اگر معذرتم عرض تو میبودی وای
Дида на фалаками зоир ангуштон аст
دیده نه فلکم زایر انگشتان است
Ҳар гуҳ аз номаи мадҳ ту шавам бӯсаи рубой
هر گه از نامه مدح تو شوم بوسه ربای
Ҷоем аз дида кунад ақл ва чунинам доранд
جایم از دیده کند عقل و چنینم دارند
Ҳар киро каъбаи мадҳ ту шавад носиаҳи соӣ
هر که را کعبه مدح تو شود ناصیه سای
Гули андешаи ман саҳари хатои муъҷизаи ранг
گل اندیشه من سحر خطا معجزه رنگ
Булбули нутқи ман илҳоми ғалати ваҳии сарой
بلبل نطق من الهام غلط وحی سرای
Калакам аз баҳри сухани чинии ман сар дар пеш
کلکم از بهر سخن چینی من سر در پیش
Вази улӯми суханами торак ӯ гардуни соӣ
وز علوم سخنم تارک او گردون سای
Раҳрави табъам агар қатъ кунад водии хоб
رهرو طبعم اگر قطع کند وادی خواب
Бар сари ганҷи маъонии ҳама раҳ дорад пой
بر سر گنج معانی همه ره دارد پای
Урфии оҳанг дуоӣ кун бас аз ин лофу газоф
عرفی آهنگ دعای کن بس از این لاف و گزاف
Ваҷҳи куффораи бадасти ор ва дигар жожи мхоӣ
وجه کفاره بدست آر و دگر ژاژ مخای
То маҳоласт ки маҳтоб багаз пимоинд
تا محال است که مهتاب بگز پیمایند
То буд дар арзи халқи фалаки нопарвоӣ
تا بود در عرض خلق فلک ناپروای
Боди мсоҳи фалак дар арзи ободи ҷаҳон
باد مساح فلک در عرض آباد جهان
Бзроъи арзати мазраъи даврони паймоӣ
بذراع عرضت مزرع دوران پیمای
Яъсу умеди муҳибони ту мақсӯди ангез
یأس و امید محبان تو مقصود انگیز
Буду нобӯди ҳасудони ту ҳурмон олой
بود و نابود حسودان تو حرمان آلای